ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ ΑΔΕΣΠΟΤΩΝ ΖΩΩΝ (ΚΑΖ)

	Τα ΜΜΕ για το ΚΑΖ
	ΚΑΖ Reunion Germany 2010
	ΚΑΖ Reunion Germany 2009


	Είναι μία όμορφη χώρα η Γερμανία! Πράσινο παντού, κάθε πόλη μικρή ή μεγάλη έχει σε απόσταση αναπνοής δάση και πάρκα, έχει άφθονα νερά, είναι καθαρή, σέβεται και φροντίζει τους παλιούς της οικισμούς, τα κτίρια και τους πύργους της... Στη φωτο ο Ρήνος, όπου πριν από λίγο είχαν κάνει το μπάνιο τους η Λούλου, η Πίντα και η Φρίντα της Νάντιας. Κοντά στη Χαϊδελβέργη καταλήξαμε στις 16.7.2010, αφού παρέλαβαν οι οικογένειες στο αεροδρόμιο τα σκυλούνια τους.
	Πριν πάμε στο ξενοδοχείο, περάσαμε να κάνουμε μία επίσκεψη στην οικογένεια του Παπάβερο και να δούμε τί κάνει ο φοβιτσιάρης λαγός μας με μέγεθος γίγαντα. Ο επόμενος σταθμός ήταν το ξενοδοχείο για λίγη ξεκούραση, μέχρι να περάσει να μας πάρει η Νάντια για βραδινό φαγητό.
	Το βραδινό είχε οργανωθεί να γίνει στην ταβέρνα του χώρου όπου κάνουμε κάθε χρόνο την γιορτή μας. Κι εκεί περίμενε η έκπληξη! Είχαν έρθει από διάφορα μέρη της Γερμανίας οικογένειες που έχουν υιοθετήσει δικούς μας σκύλους για να ευχηθούν στο μέλος του ΚΑΖ για τα γενέθλιά του. Όλα έγιναν με πλήρη μυστικότητα, η δύστυχη εορτάζουσα δεν είχε πάρει μυρωδιά και της ήρθε βέβαια αστροπελέκι. Ορισμένες οικογένειες έμεναν στο ίδιο με μας ξενοδοχείο και συνεννοούντο μεταξύ τους με SMS για να μην γίνει κάποια τυχαία συνάντηση στη ρεσεψιόν και χαλάσει η έκπληξη :-)
	Είχαν μαζευτεί περίπου 50 άνθρωποι με καμιά εικοσαριά σκύλους. Δικούς μας σκύλους! ’νθρωποι ξένοι μεταξύ τους μέχρι προχτές, που γνωρίστηκαν και εμπλούτισαν τη ζωή τους με καινούργιες γνωριμίες, σ' αυτή την εποχή της μοναξιάς. Νάστε καλά αδεσποτάκια μου!
	Σε πρώτο πλάνο με το κόκκινο μπλουζάκι ο καλός μας Πέτερ, που ήρθε με την Μαρτίνα από το Μόναχο μαζί με τα θηρία τους, την Νουνού και τον Μέρφυ.
	Η συγκίνηση ήταν μεγάλη! Όλοι αυτοί οι άνθρωποι ήρθαν να τιμήσουν το ΚΑΖ και τον αγώνα που δίνει να σωθούν αδέσποτα και να βρουν ένα σπίτι. Κι οι άνθρωποι δεν μπορούν βέβαια να καταλάβουν πώς είναι δυνατόν, Έλληνες που γνωρίζουν τα βάσανα και τα βασανιστήρια των αδέσποτων ζώων στην Ελλάδα, να διατείνονται ότι τα ζώα για τα οποία κάνουμε τόσες θυσίες, "εξάγονται" στο εξωτερικό για να γίνουν πειραματόζωα, λουκάνικα και γούνες. Δεν φτάνει που δεν κουνάνε το δαχτυλάκι τους για τα αδέσποτα όλοι αυτοί οι "προφήτες", είναι και ανόητοι!
	Πρωτεργάτες της έκπληξης ήταν η Νάντια, η πρόεδρος του Γερμανικού σωματείου με το οποίο συνεργαζόμαστε (στη φωτο με την Μπέμπα μας και πίσω τον 'Aγη)...
	... και η Μπερναντέτ, ταμίας του Γερμανικού σωματείου μαζί με την δικιά μας Amy. Τέλεια συνωμοσία :-)
	Είχε έρθει ακόμα η Ιλόνα με το μωρό της, την Πατρίτσια. Στα πόδια της οι δύο πριγκήπισσες, Λαΐς και Φιλιά. Μαύρα κατράμια κι οι δυο.
	Ο άθλιος γλείψας Αγάπιος που έχει πέσει σε έκσταση στην αγκαλιά της μικρότερης κόρης της οικογένειας.
	Η Μπέμπα έπαιζε κυνηγητό με τον Ντάντε και όχι μόνον...
	Ο Πατούχας ήταν ακόμα εκεί με τον όμορφο μπαμπά του... Δίπλα, ο Γκαρίπ.
	Ο 'Aλφυ μας, όπως πάντα ασκημούλης και χιλιοαγαπημένος απ' όλους...
	Το μικράκι η Ντεζιρέ, που έγινε πια ολόκληρη δεσποινίς!
	Η Μαρτίνα με την Νουνού και τον Μέρφυ... Και πολλοί άλλοι που δυστυχώς δεν βγήκαν στις φωτογραφίες.
	... Και μετά το φαγητό κι αφού είχε σουρουπώσει (στη Γερμανία το βραδινό φαγητό σερβίρεται με τον ήλιο ντάλα ακόμα), μας άνοιξαν τον ελεύθερο χώρο του τοπικού σωματείου και βάλαμε τους τετράποδους καλεσμένους να τρέξουν, μετά από τόση ώρα στο λουρί και παρά πόδας. Τα σκασμένα έπαιξαν κι έτρεξαν σαν να ήταν χρόνια φυλακισμένα.
	Ήταν μία ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ ημέρα! Τόσα ζωάκια έφυγαν από το καταφύγιο και ξεκίνησαν μία καινούρια, καλύτερη, ζωή και συναντήσαμε τόσους πολλούς αγαπητούς ανθρώπους με τα αγαπημένα τους τετράποδα. Μία κινέζικη παροιμία λέει "αν σώσεις κάποιον, είσαι υπεύθυνος γι αυτόν σε όλη σου τη ζωή"... Στη φωτο αγκαλιές κι αποχαιρετισμοί λίγο πριν φύγουμε για το αεροδρόμιο το επόμενο πρωί. 17.7.2010

	Εχθές, 29 Ιουνίου, μεταφέραμε με δύο αυτοκίνητα από τις αποθήκες στον Ασπρόπυργο, 15 σακιά ξηράς τροφής Friskies. Ευχαριστούμε την εταιρία Nestle για την χορηγία. 30.6.2010
	Σήμερα, 26 Ιουνίου 2010, σ' όλη τη χώρα έγινε σιωπηρή διαμαρτυρία μπροστά στα κατά τόπους Δημαρχεία με θέμα "Σταματήστε τις φόλες". Το ΚΑΖ μαζί με ευαισθητοποιημένους κατοίκους του Μαρκόπουλου Μεσογαίας και του Πόρτο Ράφτη ήταν εκεί! Ευχόμαστε οι φόλες που δηλητηρίασαν σήμερα ζώα σε κάποια μέρη της χώρας μας, να είναι και οι τελευταίες.
	Την Παρασκευή 4 Ιουνίου 2010 γίνεται στον Πύργο Πετρέζα, στα Σπάτα, το Party Animals αφιερωμένο στα αδέσποτα ζώα. Τα έσοδα θα προσφερθούν σε φιλοζωικά σωματεία, μεταξύ των οποίων είναι και το ΚΑΖ. Όποιος θα ήθελε να περάσει μια όμορφη βραδιά στο μαγευτικό περιβάλλον του Πύργου Πετρέζα, με φαγητό, ποτά, μουσική και χορό, ας μας στείλει ένα e-mail στο info@kazshelter.org ή ας μας τηλεφωνήσει στο 6977 846783 για να του δώσουμε το εισητήριό του. Η τιμή για κάθε άτομο είναι 30 Ευρώ. Για λεπτομέρειες και φωτογραφίες του Πύργου κάντε copy paste στον browser σας το εξής link: http://www.partyanimals.gr/index.html
	Το Σαβ/κο 8 και 9 Μαΐου, το ΚΑΖ προσκλήθηκε στην γιορτή που έκαναν τα παιδιά του σχολείου "Εκπαιδευτική Αναγέννηση" στις Αφίδνες για φιλανθρωπικό σκοπό. Σε ένα περιβάλλον παραδεισένιο και σε σχολικές εγκαταστάσεις μοναδικές, το ΚΑΖ άπλωσε τα μπλουζάκια του που τα διέθετε έναντι μιας μικρής δωρεάς. Ευχαριστούμε το σχολείο, την δασκάλα των παιδιών και πάνω απ' όλα ευχαριστούμε τα ίδια τα παιδιά! Τέτοια χαμογελαστά παιδιά είχαμε καιρό να δούμε! 9.5.10
	Την Δευτέρα του Πάσχα ήρθαν στο Καταφύγιο μερικοί φίλοι και συνάδελφοι στον εθελοντισμό από άλλους Συλλόγους να περάσουν την ημέρα μαζί μας. Στην αυλή και στο γραφείο στήθηκαν δύο πρόχειροι μπουφέδες με το κάτι τις που έφερε ο καθένας κι ό,τι θερμίδες μας έλειψαν από την προηγούμενη μέρα, τις αντικαταστήσαμε, προς μεγάλη απογοήτευση των τετράποδων που τους είχε πονέσει ο σβέρκος να κοιτάνε ψηλά και να μην πέφτει τίποτα κάτω.
	Μικρά τα δεντράκια ακόμα και λίγος ο ίσκιος αυτή τη λαμπερή μέρα, ας μην παραπονιόμαστε όμως. Σκέψου να έβρεχε...
	Οι φίλοι είχαν φέρει και τα τετράποδα συντρόφια τους μαζί. Δεν υπήρξε ο παραμικρός σκυλοκαυγάς. Ο καθένας τους έκανε ό,τι του τραβούσε η ψυχή. Ο Ιγκόρ έκλεβε από το τραπέζι, ο Έκτορας το Σλέτλαντ σαλάγαγε τους υπόλοιπους, η Πιτμπουλίνα έμπαινε ανάμεσά τους όταν νόμιζε ότι το παιχνίδι αγρίευε κι ο ερωτιδέας ’ρης κυνηγούσε την 'Aπλπάϊ να της εξηγήσει μερικά φωνήεντα.
	Ντίβα, Έκτορας και Ιγκόρ: Τί έφαγες;;; Τί σου δώσανε;;; Φέρε, φέρε να μυρίσω!
	Κι η Νατάσα, αφού απελπίστηκε ότι δεν θα έτρωγε από τους μεζέδες, αποφάσισε να μας γυρίσει τη πλάτη και να ασχοληθεί με το σκαθαράκι :-) 5.4.2010

	Το Σαββατοκύριακο 20 και 21 Μαρτίου, ο Ζωοφιλικός Σύλλογος Ηλιούπολης έκανε το Ανοιξιάτικο/Πασχαλινό του Μπαζάρ στο 2ο Δημοτικά σχολείο της περιοχής. Ένα εξαιρετικό παράδειγμα συνεργασίας του τοπικού Συλλόγου, εθελοντών και του Δήμου που παραχώρησε την αίθουσα για να μαζευτούν χρήματα για τα αδεσποτάκια. Στην πρώτη φωτο άποψη της αίθουσας με την Πρόεδρο του Συλλόγου κ. Έμυ Παπαγιαννοπούλου, στα αριστερά. Ο Σύλλογος έχει να επιδείξει μεγάλο έργο με στειρώσεις, θεραπείες και υιοθεσίες. Στο Μπαζάρ υπήρχαν τα χίλια μύρια πράγματα, καλόγουστα, χαριτωμένα και τα περισσότερα χρήσιμα. Ευχαριστούμε θερμά τον Σύλλογο Ηλιούπολης που φιλοξένησε το ΚΑΖ και τα μπλουζάκια του. Με την βοήθεια εθελοντών, ο πάγκος του ΚΑΖ δεν έμεινε ούτε στιγμή χωρίς "πωλητή". Ευχαριστούμε Δέσποινα, ευχαριστούμε Λούσυ, ευχαριστούμε Νατάσα! 22.3.10
	Την Κυριακή ταξίδεψε το ΚΑΖ στη Γερμανία και μετέφερε τα κουταβάκια που είχαν υιοθετηθεί από γερμανικές οικογένειες. Έγινε μέγας χαμός στο αεροδρόμιο, με ένα σωρό γυναικομάνι να τσιρίζει και να χοροπηδάει στη θέα των μικρών. Στην κάτω φωτο από αριστερά προς τα δεξιά το μέλος του ΚΑΖ που τα συνόδεψε, η Κλάουντια μαμά της Μερσέντες μας και τώρα μαμά και της Σήλια, η Ράβισσα μαμά του Τσε, δίπλα της μία φίλη της, μετά η Μπέρνι ταμίας του σωματείου της Γερμανίας, η ’ννυ μέλος του ίδιου σωματείου, η Κάτριν μαμά της Ελβίρας και της Νέρας (αυτό το κορίτσι έχει ένα κάτι τι με τα μαύρα σκυλιά), η Νάντια πρόεδρος του γερμανικού σωματείου, ο Γιάνικ μπαμπάς του Ρωμανού μας και τώρα και της Τιτίνας και μπροστά ο γιος της Κλάουντια, η 'Aνγια, μαμά του Ρωμανού και της Τιτίνας κι ο Ρωμανός που ήρθε μαζί να προϋπαντήσει την καινούργια του αδελφούλα. 14.3.2010
	Ευκαιρία για παιχνίδι. Ο Λούπο έχει κάτσει πάνω στον γιο της Κλάουντια που ενθουσιασμένος δέχεται τα φιλιά του κουταβιού. 14.3.2010
	Τα μωρά ενθουσιασμένα που βγήκαν από τα κλουβιά μεταφοράς τους, πέφτανε από αγκαλιά σε αγκαλιά. Στη φωτο η Ράβισσα, μαμά του Τσε, με τον Λούπο και την αδελφή του Τιτίνα. 14.3.2010
	Η Τιτίνα κι ο μπαμπάς της, που θα τον μοιράζεται πλέον με τον Ρωμανό. 14.3.2010
	Η Κλάουντια και το καινούργιο της μωρό Σήλια. 14.3.2010
	Ο Ρωμανός με την μαμά του και το μέλος του ΚΑΖ, που σημειωτέον είχε μεγαλώσει με μπιμπερό στο σπίτι της τον Ρωμανό και τα αδέλφια του. Είναι μεγάλη ικανοποίηση να βλέπεις πάλι μεγαλωμένα τα μωράκια που είχες κάποτε αναστήσει! 14.3.2010
	Οι αναμνηστικές φωτογραφίες έβγαιναν βροχή. Από αριστερά, Ράβισσα, ΚΑΖ, Κλάουντια, Νάντια (πρόεδρος του γερμανικού σωματείου), Κάριν, 'Aνγια και δίποδα και τετράποδα μωρά. 14.3.2010
	Και μετά από τις συγκινήσεις κι αφού έφυγαν οι μπαμπαδομαμάδες με τους θησαυρούς τους για να πάνε στα σπίτια τους (η μικροκαμωμένη Κλάουντια οδήγησε 600 χιλιόμετρα πήγαινε-έλα για να παραλάβει την Σήλια) ήρθε η ώρα να φύγουμε κι εμείς για να κάνουμε ένα ταξίδι 2.5 ωρών και να παραδώσουμε τον Λούπο. Η οικογένειά του ζει σ' ένα μεγάλο παλιό αγροτόσπιτο με άλλα δύο σκυλιά. Δίπλα από το σπίτι έχουν έναν μεγάλο σταύλο με 4 άλογα κι ένα πόνυ, όλα αγορασμένα και σωσμένα από το μαχαίρι του σφαγείου. Στη φωτο η μαμά του Λούπο, η Μέλανι, ένας τελείως ξεχωριστός άνθρωπος. Έχει ακόμα υιοθετήσει από το ΚΑΖ το Μαρικάκι, ένα ημίαιμο πόϊντερ, που ήταν ένα από τα πιο φοβικά ζώα που έχουμε δει ποτέ. Η Μέλανι όμως με τον τρόπο της κατάφερε να κάνει το Μαρικάκι να χαίρεται τη ζωή και τη συντροφιά των ανθρώπων. Κάθε μέρα βγαίνουν και τρέχουν με τα άλογα κι ενώ ο παιδοβούβαλος Κόναν (η μαύρη ντουλάπα στη κάτω φωτο) στα 4 χιλιόμετρα σταματάει, το Μαρικάκι (στη φωτο πίσω) κάνει 12 κι αν πρέπει, ακόμα περισσότερα. Ε! σ' αυτή την οικογένεια πήγε κι ο Λούπο μας! 14.3.2010
	Την επόμενη, το ΚΑΖ επέστρεψε με τα χίλια δώρα, μαζεμένα με αγάπη από τους ανθρώπους του γερμανικού σωματείου. Βαλίτσες γεμάτες με κουβέρτες, παιχνίδια, λιχουδιές, κλουβιά μεταφοράς κι ένα τεράστιο πάρκο-σπιτάκι για την απομόνωση των κουταβιών που πρέπει να μείνουν για παρακολούθηση σε σπίτι κάποιου μέλους μας. Ήταν μεγάλη η συγκίνησή μας γιατί είδαμε ζωντανά μπροστά μας το πώς αδεσποτάκια πεταμένα στα σκουπίδια, έφεραν τόσους ανθρώπους κοντά και δημιούργησαν φιλίες και δεσμούς ζωής. 15.3.2010
	Φωτογραφία από την περσινή επίσκεψη της Ζωής με Αμερικάνες εθελόντριες. Φέτος θα ξανάρθουν και θα μείνουν μερικές μέρες στην Αθήνα για να βοηθήσουν σε εργασίες που θα γίνουν στο καταφύγιο. Έρχονται στις 21 Μαΐου και το Σαβ/κο 22 και 23/5 θα γίνουν τριψίματα, βαψίματα και επιδιορθώσεις. Εμείς θα βάλουμε τις μπογιές, τα πινέλα και τις συρματόβουρτσες. Από εσάς περιμένουμε να έρθετε με παλιά ρούχα, λαστιχένια γάντια και τον γνωστό ενθουσιασμό σας για να κάνουμε το καταφύγιο να λάμψει. Μηνύματα για συμμετοχή στο info@kazshelter.org.
	Λίγο μετά που μας έφεραν πίσω την Αρετή, μας επισκέφτηκε ο Λέανδρος, το πάλαι ποτε φοβερό μωρό του καταφυγίου. Ο Λέανδρος, που τώρα τον λένε Λήο, έφερε σακιά με τροφή, σακούλες με κονσέρβες, την μαμά του, τη γιαγιά, τον παππού και την θεία του και μας κατέκτησε ακόμα μια φορά με την απαράμιλη ομορφιά του. ’νετος, φιλικός, τρυφερός, λατρεμένος από τους ανθρώπους του, ήταν βάλσαμο για τις καρδιές μας. Πώς μπορείς να μην συγκρίνεις τις οικογένειες;; Νάστε καλά όλοι της οικογένειας του Λήο. 27.2.2010
	Με τον πολύ αγαπητό μας Τεντ και την γυναίκα του από τον Καναδά έχουμε συχνή αλληλογραφία και κάθε τόσο μας στέλνει καινούργιες φωτο των κοριτσιών, της Θήνας και της Φοίβης. Με αυτήν γελάσαμε πολύ! Τα κορίτσια από το Λουτράκι σκανάρουν την μπροστινή αυλή μέσα από το παράθυρο. Η Θήνα, με το τραυματισμένο πόδι για την οποία και έκανε ο Τεντ αυτό το ταξίδι, έχει εξελιχθεί σε τρομερό φύλακα, όμως το τσαχπίνικο αυτί της Φοίβης θα το αναγνωρίζαμε ανάμεσα σε χίλια άλλα. 18.2.10
	Μας έστειλαν αυτές τις μέρες φωτογραφία του πίνακα με το πορτραίτο του κοντοπόδαρου Τζίνο μας, που η οικογένειά του τον φωνάζει Θήο, δηλ Θοδωράκη :-) Για όσους πολίτες και υπαλλήλους Υπουργείων ανησυχούν για την τύχη των πρώην αδέσποτων που υιοθετούνται σε ξένη χώρα και κατηγορούν τα σωματεία ότι "πουλάνε τα ζώα για πειραματόζωα" να τους διευκρινίσω ότι Ναι, πριν το πάρει το εργαστήριο και το κάνει πειραματόζωο, ή το εργοστάσιο και το κάνει γούνα, πληρώνουν κι' έναν ζωγράφο να του φτιάξει το πορτραίτο του. Για να μην τρελαθούμε εντελώς δηλαδή! Που αντί να βγουν στο δρόμο να σώσουν κανένα ζωάκι, κάθονται στον καναπέ τους και βγάζουν βατράχια από το στόμα τους. 14.2.2010
	Την Κυριακή 29 Νοεμβρίου το παράρτημα Μαρκοπούλου του Ομίλου Κυνοφίλων Ντόμπερμαν Ελλάδος, μας κάλεσε να περάσουμε με μέλη του και φίλους μια όμορφη μέρα. Η σύναξη έγινε στο χώρο που λειτουργεί και η σχολή εκπαίδευσης σκύλων του Κώστα και της Κέλλυς, Von Freileben στο Μαρκόπουλο. Σκοπός να περάσουμε καλά, να γνωρίσουν οι φίλοι τους το ΚΑΖ και να το βοηθήσουν όσο μπορούσαν. Ο χώρος ήταν μεγάλος και περιφραγμένος, με οικήματα στην άκρη για τις ανάγκες της σχολής και απέραντο χορτάρι.
	Η πίστα ήταν γεμάτη με διάφορα όργανα για την άσκηση κι εκπαίδευση των σκύλων. Οι φίλοι είχαν έρθει με τα κατοικίδιά τους και τις οικογένειές τους. Εκεί είδαμε εκπληκτικά σκυλιά κι ακόμα εκπληκτικότερα πιτσιρίκια που χειριζόντουσαν άψογα μικρούς και μεγάλους τετράποδους. Τα οδηγούσαν σε τροχάδην, τα έβαζαν να περνάνε εμπόδια, μέσα από τούνελ, πάνω από κεκλιμένες ράμπες και μας ήρθαν στο νου μαμάδες και υστερικές φωνές "Μηηηη θα σε φάει το παλιόσκυλο"!
	Πρωταγωνιστής της ημέρας ήταν το αρνάκι που πήρε το πρωινό του με το μπιμπερό από τα χέρια των παιδιών. Ένα αρνάκι που σίγουρα θα φύγει από τη ζωή σε βαθιά γεράματα και "στο κρεβάτι του".
	Και για να ξεφύγουν οι άνθρωποι από τους γνωστούς διαγωνισμούς μορφολογίας, οργάνωσαν ένα διαγωνισμό για όλους τους παρόντες τετράποδους με βραβεία για τον πιο παχούλη σκύλο, τον πιο στριμμένο, τον πιο μικρό κυναγωγό και άλλα τέτοια θέματα που ταίριαζαν σε μια χαλαρή όμορφη Κυριακή. Κριτής ήταν η κυρία Παπουτσάνη, του Ομίλου Ελληνικού Ποιμενικού.
	Η Αύρα του ΚΑΖ κέρδισε το βραβείο της πιο χαρούμενης ουράς και το δώρο της, εκτός από το δίπλωμά της, ήταν ένας μεγάλος κουβάς με καπάκι για να φυλάσσονται τροφές μέσα, διακοσμημένος με ζωγραφιές επάνω του, και μία τσάντα ασορτί με μία εκπληκτική Εγκυκλοπαίδεια σκύλων μέσα, ένα πανέμορφο επιτραπέζιο ημερολόγιο με συμβουλές για σκύλους και γάτες, λιχουδιές κι ένα ζωγραφιστό κουτί για μπισκοτάκια. Όλα προσφορά της Royal Canin.
	Η κλασσική αναμνηστική φωτογραφία με όλους τους διαγωνιζόμενους που ήταν και όλοι νικητές!
	Φεύγοντας, η Κέλλυ μας έδωσε ένα βουνό κουτιά με τροφές μέσα και μία στοίβα πιατάκια, όλα προσφορά της Royal Canin. Ευχαριστούμε το παράρτημα ΟΚΝΕ Μαρκοπούλου, την σχολή εκπαίδευσης σκύλων "Von Freileben" την Royal Canin και όλους τους φίλους, που παρά τα καθαρόαιμα χαϊδεμένα τους, έχουν και μια καρδιά για τα αδεσποτάκια. 29.11.09
	Το Σάββατο, 17 Οκτωβρίου 2009, έγινε διαμαρτυρία κατά της γούνας στο κέντρο της Αθήνας. Το ΚΑΖ ήταν εκεί! Και παραθέτω μέρος του άρθρου της κ. Αργυρώς Μώρου στην Ελευθεροτυπία της 17.10.09. Περισσότερα από 30 εκατομμύρια ζώα (λύγκες, αλεπούδες, βιζόν, μινκ, ρακούν, κογιότ, σκίουροι, μαύρες αρκούδες και άλλα θηλαστικά) θυσιάζονται κάθε χρόνο στο βωμό της ανθρώπινης κοκεταρίας για να γίνουν γούνινα παλτό ή ακόμη και μικρές γούνινες πιο... εύπεπτες λεπτομέρειες, όπως τα φινιρίσματα σε τσάντες, γάντια, μπότες, μπουφάν, ακόμη και σε μπρελόκ, όλα όσα συντηρούν την αιματοβαμμένη βιομηχανία βασανισμού και βαρβαρότητας. Παρά τις συνεχιζόμενες διαμαρτυρίες σε όλο τον κόσμο για να μπει ένας «τέλος στη φρίκη της γούνας», τα στρατόπεδα συγκέντρωσης των ζώων ζουν και βασιλεύουν. Παγιδεύσεις και φυλακίσεις για επτά-οκτώ μήνες, σε κλουβιά κάτω από άθλιες συνθήκες, καταλήγουν στη θανάτωση με τη μέθοδο της ασφυξίας με τοξικά αέρια, στην ηλεκτροπληξία στον πρωκτό, στους ξυλοδαρμούς μέχρι θανάτου με σφυριά ή μπαστούνια στο κεφάλι, κλοτσιές μέχρι θανάτου στο θώρακα, στο σπάσιμο του λαιμού, αλλά και στο γδάρσιμο ζωντανών ζώων με μοναδικό σκοπό να τους πάρουμε αυτό που τους ανήκει: τη γούνα τους. Η αναλγησία σε όλη της τη... γούνινη μεγαλοπρέπεια. Αρκεί να αναλογιστεί κάποιος ότι σε αυτό το «Γκουαντάναμο», τα ζώα δεν έχουν καν το δικαίωμα ενός ελεύθερου θανάτου. Οι επίγειες παγίδες, που ανάγκαζαν τα ζώα να αυτοακρωτηριάζονται -υπέρτατος αυτοεξευτελισμός- για να πεθάνουν τελικά ελεύθερα, αντικαταστάθηκαν με παγίδες ανυψωτικές. Και φυσικά αυτό δεν έγινε για τα ζώα! «Τα ζώα κρέμονται ανήμπορα, αιμορραγώντας μέχρι να έρθουν οι κυνηγοί.
	Οι ειδικές παγίδες ανυψώνονται αμέσως μόλις τα φυλακίσουν στα κοφτερά σιδερένια δόντια τους και το ζώο δεν έχει καν το "δικαίωμα" του αυτοακρωτηριασμού», εξηγεί στην «Ε» η Ρόζα Μηνακούλη, από τους πολίτες για τα δικαιώματα των ζώων ΠΟΦΥΖΩ και επισημαίνει ότι οι παγίδες αυτές ανακαλύφθηκαν για να μη χάνεται το θήραμα. «Οι σχεδιαστές με νέα σχέδια και χρώματα και συνδυάζοντας τη γούνα με δέρμα, μαλλί ή ύφασμα, παραπλανούν τους καταναλωτές προσπαθώντας να φέρουν πάλι τη γούνα στη μόδα», καταγγέλλει. Κι ενώ στην Ιταλία οι εγκαταστάσεις βιζόν και τσιντσιλά κλείνουν η μια μετά την άλλη λόγω των διεθνών κινητοποιήσεων φιλοζωικών και οικολογικών οργανώσεων, στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στην Καστοριά ο Σύνδεσμος Ελλήνων Γουνοποιών διοργανώνει το Πρώτο Διεθνές Φόρουμ Γούνας, από τις 15 έως τις 18 Οκτωβρίου. ................. Με τις γούνες και το εμπόριό τους στην Ελλάδα έχει ασχοληθεί κατά καιρούς και η ΕΛ.ΑΣ., καθώς Ρώσοι μέλη εκβιαστικών κυκλωμάτων απαιτούν ποσοστό 20% από καταστηματάρχες, στην περιοχή της Ομόνοιας ή του Μεταξουργείου. Αν η συμφωνία δεν τηρηθεί, τα μέλη του κυκλώματος προχωρούν σε ξυλοδαρμούς ή ακόμη και μαχαιρώματα. Όμως οι καταστηματάρχες διστάζουν να καταγγείλουν τους εκβιασμούς και τους ξυλοδαρμούς τους για ευνόητους λόγους, μένοντας πιστοί στη ρωσική εκδοχή του νόμου της σιωπής. Σε Ρωσία, Κίνα και χώρες της 'Aπω Ανατολής το εμπόριο γούνας ανθεί. Η Ευρωπαϊκή Ενωση αποτελεί τη μεγαλύτερη καταναλώτρια γούνας, ενώ ο τζίρος από το παγκόσμιο εμπόριο της φρίκης και του πόνου αγγίζει τα 13 δισεκατομμύρια δολάρια. Φιλόζωοι και οικολόγοι ανά τον κόσμο ζητούν να αντικατασταθούν οι γούνες με ψεύτικες και να σταματήσει το εμπόριο της φρίκης. «Δεν θα ανεχθούμε άλλη χρονιά ούτε μια τρίχα να αφαιρείται από τα ζώα για να ντύσει τη ματαιοφροσύνη μας και να φουσκώσει τις τσέπες των γουναράδων και των γουνεμπόρων. Δεν θα ανεχθούμε άλλο μεγαλύτερα κλουβιά και καλύτερες συνθήκες εκτροφής, μόνο άδεια κλουβιά», αναφέρει χαρακτηριστικά η ανακοίνωση του συλλόγου Πολίτες για τα Δικαιώματα της Φύσης και της Ζωής. *
	Σήμερα, 11 Οκτωβρίου 2009 ήμασταν καλεσμένοι, όπως κι όλη η Αθήνα, στο Wag A thon που διοργάνωσε με μεγάλη επιτυχία ο φιλοζωικός Σύλλογος της Νέας Φιλαδέλφειας. Πάρα πολύς κόσμος ήρθε, δίποδος και τετράποδος κι αποφασίστηκε να πάρουμε μερικά από τα μωρά μας και να πάμε κι εμείς. Από αριστερά η Αμάρ, η οποία από κουταβάκι μεγάλωσε σε πανσιόν μέχρι που την ανέλαβε το Καταφύγιο κι έχει τη δυνατότητα τώρα να τρέχει και να κάνει παρέες με άλλα σκυλιά, η Αύρα που σε όλες τις φωτογραφίες βγήκε φλουταρισμένη (μόνιμα στην πρίζα αυτό το παιδί), η μικρούλα Αστερόπη που έκανε την πρώτη της μεγάλη έξοδο, η γλυκειά μας Τριάνθη υπομονετική κι ευγενική όπως πάντα κι ο Ραν Ταν Πλαν, που ρουφούσε τα πάντα με μεγάλο ενθουσιασμό, δεν ενδείκνυται όμως να τον κρατάς από το λουρί και να πας να φέρεις δύο καφέδες :-) Όλα τα μωρά μας φορούσαν καμπαρντινούλες με το διακριτικό ΚΑΖ στην πλάτη κι ο Ραντ Ταν Πλαν έφερνε κάπως σε άλογο κούρσας μετά τον αγώνα με την κουβέρτα ριγμένη επάνω του :-) Τις καμπαρντινούλες τις κατασκεύασε και μας τις πρόσφερε φίλος του ΚΑΖ και τον ευχαριστούμε θερμά.
	Το φλερτ ενός μικρούλη με την Αύρα. Ήταν κι η Χάρλεϋ με την οικογένειά της εκεί, άλλο ένα πρώην αδέσποτο του ΚΑΖ. Στην πασσαρέλα που έγινε, η Χάρλεϋ κέρδισε το μετάλλειο που φοράει με τόσο καμάρι.
	Αστερόπη και Δέσποινα σε στιγμές μεγάλης αγάπης! Η Αμάρ με τη γλώσσα έξω ξεκουράζεται.
	Θεία σ' αγαπάω! Αύρα: Φιλάκι Ραν Ταν Πλαν, φιλάκι;
	Το Σάββατο ήρθαν δύο κορίτσια σαν τα κρύα νερά με φορτωμένο το αυτοκίνητο με καλούδια για τα μωρά μας. Τροφές, μπισκοτάκια, κουβέρτες, πιάτα, ένα σωρό πράγματα μας έφεραν. Κι αφού έπαιξαν με τα μικρά και μεγάλα μωρά και μοίρασαν στο λαό μπισκοτάκια, έβγαλαν και μία αναμνηστική φωτογραφία αγκαλιά με την Αύρα. Κοπέλες σας ευχαριστούμε κι αυτά κι εμείς! 3.10.09
	Να μας ζήσει ο Χάρης! Ήταν και για μας μεγάλη η έκπληξη που πήραμε με την χειρονομία των γονιών του μικρού Χάρη. Ζήτησαν από τους καλεσμένους στα βαφτίσια του γιου τους, να μην φέρουν δώρα για το μωρό, αλλά τα χρήματα να τα προσφέρουν στο ΚΑΖ. Κι έτσι το ΚΑΖ παραβρέθηκε στα βαφτίσια με έναν κουμπαρά, στολισμένο με έναν μεγάλο γαλάζιο φιόγκο! Για ένα πάντως είμαστε σίγουροι. Με τους γονείς που έχει ο Χάρης, γεννήθηκε μια καρδιά που, όταν μεγαλώσει, θα χτυπάει για τα αδεσποτάκια και όλους τους αδύναμους και καταφρονημένους. Σας ευχαριστούμε θερμά! 26.9.09
	Τρέμετε ψύλλοι, τσιμπούρια και κάθε είδους μαμούνια! Η Σοφία πήρε σήμερα την μαμά της και καμιά δεκαριά σπρέϋ και αμπούλες και μας επισκέφτηκαν. Στην πρώτη επίσκεψη είχαν έρθει πάλι με το κάτι τις τους:-) Δύο τσάντες γεμάτες φάρμακα για τα άρρωστά μας. Κυρίες, σας ευχαριστούμε θερμά και από καρδιάς! Και φέτος τα άτιμα τα τσιμπούρια δεν τα κάνεις καλά με τίποτα. 1.8.09
	Και η δεύτερη έκπληξη ήταν η επίσκεψη της Κασσάνδρας μας, που όταν ζούσε στο καταφύγιο την φωνάζαμε Σμαράγδα. Ήρθε με όλη της την οικογένεια, μαμά, μπαμπά και τα δύο παιδιά! Τα παιδιά ξεναγήθηκαν στο καταφύγιο με χούφτες μπισκοτάκια, (αν ήταν στο χέρι τους θα έπαιρναν όλα τα ζώα σπίτι) κι η Κασσάνδρα έπαιξε με την Ελπινίκη ποιός μπαίνει πιο γρήγορα στη μπανιερίτσα με το νερό, καθότι κι οι δυο σκυλόψαρα. Να μας ξανάρθετε! 1.8.09
	Στις 12 Ιουνίου μας επισκέφτηκαν στο καταφύγιο 5 κοπελιές από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Είναι εθελόντριες και κάθε χρόνο κάνουν κάποιο ταξίδι ανά τον κόσμο για να βοηθήσουν ανθρώπους, αδέσποτα ζώα ή άγρια ζώα. Αυτή τη φορά διάλεξαν τα Γιάννενα για να βοηθήσουν τους εκεί εθελοντές φιλόζωους. Πέρασαν όμως και από μας για να δουν πώς είναι ένα ελληνικό καταφύγιο φτιαγμένο με το μεράκι εθελοντών και χωρίς τη βοήθεια της πολιτείας. Μας έφεραν πολλά χρήσιμα πράγματα και τις ευχαριστούμε θερμά γι αυτό. Στη φωτο μαζί με τον Αντιπρόεδρο του ΚΑΖ.
	Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε θερμά και από καρδιάς την εταιρία Nestle που έφερε στα μωρά μας 24 σακιά ξηράς τροφής Friskies και τον Γιώργο με την κουταβοθεά την Κέλλυ από το www.adespoto.gr που πρότειναν στην Νεστλέ το καταφύγιο. Και πάλι κοιλίτσες θα γεμίσουν για μερικές μέρες... Στις φωτογραφίες, τα σακιά ξεφορτώνονται από το φορτηγό για να μπουν στο αυτοκίνητο του καταφυγίου και τα σακιά ήδη στοιβαγμένα στην αποθήκη τροφών. Σας ευχαριστούμε!
	Είναι τόσο παρήγορο όταν το ΚΑΖ αποκτά καινούριους φίλους! Και το πιο παρήγορο είναι ότι οι περισσότεροι είναι νέοι άνθρωποι! Το έχουμε πει -καινούριος άνεμος φυσσάει στην φιλοζωική κοινότητα- Την Κυριακή ήρθαν στο καταφύγιο η Γιώτα, η Σεραφίνα, ο Θοδωρής κι ο Δημήτρης, κι έφεραν κι αυτοί ένα βουνό τροφές κι έφεραν μαζί τους και την Ελίζα με τον Gosh. Ευχαριστούμε θερμά τους καινούριους μας φίλους και... ... νομίζω ότι κι η δεύτερη εβδομάδα καλύφθηκε από τροφές. 25.1.09 Θα θέλαμε όμως εδώ να ευχαριστήσουμε και την οικογένεια Λέφα που ήρθαν το Σάββατο κι έφεραν μία μεγάλη σακούλα με Vibramycin για τα άρρωστά μας από Ερλιχίωση. Σημαντικότατη η προσφορά τους για τα πολλά άρρωστα μωρά που ζουν στο καταφύγιο.
	Και τα παιδιά από την Intrasoft που ήρθαν το Σάββατο έφεραν τροφές και παιχνιδάκια, αλλά κι ένα πολύ σεβαστό ποσό που μαζεύτηκε από φίλους και συναδέλφους. Ευχαριστούμε Χρυσάνθη, Ελευθερία, Νεκτάριε, Χρήστο και Γιώργο! Η Ντρούνα πάντως τσεκάρισε τα παιχνιδάκια και τα βρήκε όλα του γούστου της. 24.1.09
	Το Σάββατο ήρθαν κι η Σίσσυ με την μικρή Αλεξάνδρα κι έφεραν και τί δεν έφεραν! Σιγουρέψαμε γι άλλη μια βδομάδα τον επιούσιο των μωρών μας. Ευχαριστούμε Σίσσυ, φέρνε όμως την Αλεξάνδρα πιο συχνά στο καταφύγιο για να συνηθίσει στην ιδέα ότι τα ζωάκια την αγαπάνε. Πρέπει από τώρα να οργανώνουμε την μεθεπόμενη γενιά που θα παραλάβει και θα πάει ακόμα πιο πέρα το καταφύγιο :-) 24.1.09
	Η οικογένεια της Νουνούρ και του Μέρφυ μας, των δύο μαύρων αδελφών που ζουν από το 2005 στο Μόναχο, έστειλε για τα μωρά του καταφυγίου λιχουδιές και παιχνιδάκια. Ευχαριστούμε τους καλούς μας φίλους Μαρτίνα και Πέτερ που ποτέ δεν μας ξεχνούν. Η συμβολή τους είναι τεράστια μιας κι έχουν υιοθετήσει εικονικά αρκετά από τα ζώα μας. Ο Πέτερ είναι αυτός που φοράει στο λαιμό του με χρυσό δέσιμο το πρώτο δοντάκι που άλλαξε η Νουνούρ του:-))
	Οι οικογένειες του Γουφ και της Φένυας έφεραν το Σάββατο στο καταφύγιο 250 κιλά ξηρά τροφής και κονσέρβες για όσα άτυχα έμειναν πίσω. Ευχαριστούμε θερμά! Και η Πώλα έφερε κονσέρβες, κουβερτούλες, πιατάκια, παιχνίδια και ένα ολόκληρο τριάρι για τον επόμενο γίγαντα ή για δύο αγαπημένα. Νάσαι καλά Πώλα, σ'ευχαριστούμε κι εμείς κι αυτά. 10.1.09
	Αυτά κι άλλα τόσα κι άλλα τόσα σε κροκέτες και κονσέρβες έφερε ο Αντώνης στη μνήμη της μικρούλας του Τσίκυ, που πέρασε στη γέφυρα του ουράνιου τόξου τις ημέρες των Χριστουγέννων. Ευχαριστούμε θερμά και αναγνωρίζουμε την υπέρβαση. 6.1.09
	Ευχόμαστε σε όλα τα μέλη και τους φίλους του ΚΑΖ, Καλά Χριστούγεννα και Υγεία και ευημερία για τον Καινούριο Χρόνο. Στο Καταφύγιο η νέα γενιά, Ράνια, Μάρα και Φωτεινή, έφεραν γλυκά και παιχνιδάκια και στόλισαν δεντράκι, και φίλοι μας έστειλαν δωράκια για μας και τα μωρά μας. Στην φωτό αριστερά μια πιατέλα γεμάτη με σκυλομπισκότα, αστεράκια, φεγγαράκια, δεντράκια και τρία σπιτικά Στόλεν που έψησε και μας έστειλε η Μαρτίνα από το Μόναχο, μαμά της Μέλας μας. Σας ευχαριστούμε όλους σας από καρδιάς. 20.12.08
	Ο Όμιλος Ποδηλατιστών επισκέφθηκε το ΚΑΖ κι έφερε και τί δεν έφερε! Περίπου ένα τόνο σακιά ξηράς τροφής, κονσέρβες, κρεβατάκια, λιχουδίτσες, φάρμακα... Ξεφόρτωναν τα αυτοκίνητα και τέλος δεν είχαν. Ευχαριστούμε θερμά τα μέλη του Ομίλου που μέσα στη χαρά των Γιορτών, δεν ξέχασαν τα αδεσποτάκια και τις ανάγκες τους. Φίλοι μας, όλοι εσείς που έρχεστε με ένα τόνο τροφών ή με μια σακουλίτσα μπισκοτάκια, όλοι εσείς που μας στηρίζετε οικονομικά με το υστέρημά σας, μας δίνετε δύναμη να συνεχίσουμε. Σας ευχαριστούμε!
	Κι αφού τέλειωσε το ξεφόρτωμα, ήρθε κι η ώρα της είσπραξης. Μυτούλες υγρές, γλωσσίτσες γρήγορες, ουρίτσες αεικίνητες, τα μικρά και μεγάλα μας μωρά είπαν το ευχαριστώ με το δικό τους μοναδικό τρόπο. Και η ώρα της περισυλλογής μπροστά στα άρρωστα και τραυματισμένα.
	Η Κάριν, η μαμά των τριών Λάμδα, της Λίνας (Αλκιόνης), της Λάουρα και της Λάϊκα έστειλε το Χριστουγεννιάτικο πακέτο για τα μωρά μας! Η Λάϊκα έφυγε για την γέφυρα του ουράνιου τόξου τον Νοέμβρη, μετά από ασθένεια πολλών χρόνων, αλλά αυτό δεν σταμάτησε την Κάριν από το να σκεφτεί το καταφύγιο. Γουρουνοαυτιά, κόκαλα, λουράκια, παιχνίδια, γερμανικές λιχουδιές για τους ανθρώπους του ΚΑΖ και μία χριστουγεννιάτικη κάρτα με την φωτο της Λίνας και της Λάουρας. Ευχαριστούμε Κάριν!
	Την περασμένη Κυριακή, στο καταφύγιο, νόμιζες ότι βρισκόσουν στην Ομόνοια μεσημέρι ώρα. Είχαν έρθει η 'Aννα μ' ένα κοριτσομάνι από δω μέχρι το πέρα αμπέλι κι έφεραν βουνά τις τροφές, σακιά και κονσέρβες. Δυστυχώς η φωτογραφική μηχανή έκανε απεργία εκείνη την ημέρα και δεν μπορέσαμε να φωτογραφήσουμε τα βουνά :-) Φωτογραφήθηκαν αφού είχαν μπει στην αποθήκη κι είχαν μοιραστεί στα ραφιά, γι αυτό φανταστείτε τις τροφές εις τριπλούν! Νάστε καλά κορίτσια, πάλι κοιλίτσες μέσα και έξω από το καταφύγιο θα γεμίσουν!
	Και η Ράνια με την μαμά της φρόντισαν να κοιμούνται κάποια από τα μωρά μας με στυλ! Πλεκτά καλαμένια κρεβατάκια για τα πολύ φρόνιμα, αποδείχθηκε όμως ότι ούτε τα χειρουργημένα είναι και τόοοσο φρόνιμα. Εδώ η Χιόνη τρόχισε τα δοντάκια της πάνω στο κρεβατάκι πολυτελείας. Για να προστατευθούν, θα καλυφθούν με παλιά σεντόνια και θα πιαστούν με παραμάνες από κάτω. Τα μεταξωτά βρ........:-)
	Ήρθε και η Φωτεινή κι έφερε κι άλλο βουνό :-) Το κάτι τις της πολυτέλειας. Μαξιλαράκια, παπλωματάκια, χαλάκια και κουβερτούλες. Ο Τόνυ πήρε το μαξιλαράκι του και δεν λέει να το αφήσει. Όπως κι ο Μολοσσός! Έχει στρογγυλοκαθήσει και δεν σηκώνεται με τίποτα. Ευχαριστούμε Φωτεινή και μαμά της Φωτεινής που έραψες τα μαξιλαράκια για τα μωρά μας. Και το κυριότερο, τα μαξιλαράκια μπαίνουν στο πλυντήριο και πλένονται!
	Ο Μολοσσός αγκαλιά με το μαξιλάρι του στο κρεβατάκι του. Έχει γίνει ένας χοντρός κι όπως είναι και μεγαλόσωμος, το κρεβατάκι του πέφτει κομμάτι στενό:-) Ποιός θα τόλεγε! Κι ο Τόνυ με το μαξιλάρι του!
	ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΤΟΝΥ Χάρη στην οικονομική σας συμβολή, χειρουργήθηκε τελικά ο Τόνυ στις 20 Νοεμβρίου. Όπως βλέπετε στις ακτινογραφίες, τα πίσω του πόδια είναι γεμάτα σκάγια. Δύο από αυτά είχαν εισχωρήσει στην άρθρωση του γονάτου κι έπρεπε να βγουν. Είχε πυροβοληθεί από τον γενναίο κυνηγό πισώπλατα. Το πόδι του ξυρίστηκε, απολυμάνθηκε και ξεκίνησε το χειρουργείο.
	Το γόνατο ανοίχθηκε κι άρχισε η προσπάθεια να αφαιρεθούν τα σκάγια. Το σούπερ μηχάνημα CR που διέθετε το χειρουργείο, πρόβαλε, κατά τη διάρκεια της επέμβασης σε οθόνες, ό,τι δεν μπορούσε να δει το μάτι απέξω, την ακριβή θέση των σφαιριδίων και την πορεία των χειρουργικών εργαλείων. Ουάου! Βέβαια ο Τόνυ ήταν διασωληνωμένος και συνεχώς υπήρχε με ηλεκτρονικό τρόπο σε οθόνες έλεγχος του ορού που έπαιρνε, της αναπνοής του, των κτύπων της καρδιάς του και της θερμοκρασίας του. Μετά από 2 ώρες καθαρού χρόνου εγχείρησης, βρέθηκαν στην άρθρωση του γονάτου και αφαιρέθηκαν τρία σκάγια.
	Ο Τόνυ φόρεσε το ειδικό κολάρο που θα τον εμποδίζει να γλύφει και να πειράζει την τομή στο πόδι του κι είναι έτοιμος να ξυπνήσει. Το επόμενο βήμα είναι η ειδική παραγγελία μεταλλικής πλάκας που θα εφαρμόσει τέλεια στην κνήμη του και θα τον αναγκάσει με τον καιρό να χρησιμοποιήσει όλο του το πόδι, που τώρα έχει πάθει αγκύλωση κι έχει ατροφήσει ο μυς. Ο Τόνυ, που έχει γίνει πια ο δικός σας Τόνυ! Χωρίς εσάς θα περπατούσε ακόμα στα τρία του ποδαράκια, χωρίς την προοπτική να μπορέσει να τα χρησιμοποιήσει όλα.
	Αγαπητοί φίλοι του ΚΑΖ S.O.S.! Τα οικονομικά του Συλλόγου έχουν φθάσει σε αδιέξοδο. Δεν είμαστε σίγουροι αν θα βγάλουμε το Νοέμβριο και φως δεν υπάρχει από πουθενά. Η Πολιτεία σφυρίζει αδιάφορα και τα 12 εκατομμύρια Ευρώ για τα αδέσποτα, ποιός ξέρει σε ποιές τσέπες κατέληξαν! Κι εμείς, ας πούμε, ότι θα ταΐσουμε τα ζώα του καταφυγίου με ψωμί. Ο Τόνυ όμως δεν σώζεται με ψωμί. Χρειάζεται βοήθεια που δεν μπορούμε να του την προσφέρουμε. Και απευθυνόμαστε σε σας. Ο Τόνυ πυροβολήθηκε εξ επαφής, το κορμάκι του είναι γεμάτο σκάγια κι έχει αχρηστευθεί το ένα του πόδι. Εδώ και μήνες προσπαθούσαμε να τον θεραπεύσουμε από την τρομερή μόλυνση και τελικά τα καταφέραμε. Ο Τόνυ όμως πρέπει να χειρουργηθεί τώρα και δεν έχουμε χρήματα ούτε για να ταΐσουμε τα ζώα. Κι είναι ακόμα μικρούλης, μόνο 10 μηνών... Για όσους θελήσουν να βοηθήσουν τον Τόνυ, παρακαλούμε κάντε τη δωρεά σας στον λογαριασμό του καταφυγίου και στείλτε μας σκανναρισμένη ή με φαξ την απόδειξη της Τράπεζας με την ένδειξη "για τον Τόνυ" και διεύθυνση με όνομα για να στείλουμε απόδειξη. Ο Τόνυ κι εμείς ευχαριστούμε θερμά!

	Σας υπόσχομαι τις επόμενες ημέρες ένα φωτογραφικό άλμπουμ από την γιορτή των Ελλήνων σκύλων στο Τορόντο του Καναδά. Το ΚΑΖ ήταν εκεί και συνάντησε και φωτογράφισε όλα τα μωρά που πέρασαν από το καταφύγιο και βρήκαν σπίτι και οικογένεια στη μακρινή αυτή χώρα. Όλα ημίαιμα, όλα καλοθρεμένα, όλα με τρίχωμα που γυάλιζε σα λουστρίνι, όλα κοινωνικοποιημένα, όλα λατρεμένα από τις οικογένειές τους. Κανένα από τα ζώα του ΚΑΖ δεν το "ξεφορτωνόμαστε" όταν υιοθετείται. Ο έλεγχος που γίνεται ελάχιστα διαφέρει από τον έλεγχο για την υιοθεσία ενός παιδιού. Ένα μικρό δείγμα από φωτο είναι οι τρεις επόμενες.
	Φίλοι μου θυμάστε το μωρό τον Μανωλάκη με το κομένο ποδαράκι;;; Το ΚΑΖ έκανε ένα μεγάλο ταξίδι κι επισκέφθηκε τα μωρά του!Ο Μανωλάκης είχε συγκινήσει πολλούς φιλόζωους, τότε που ήταν ακόμα στο καταφύγιο και τον είχαν στηρίξει οικονομικά. Ο Μανωλάκης σήμερα είναι ένα παίδαρος γεμάτος ζωή και το ακρωτηριασμένο του πόδι δεν τον ενοχλεί σε τίποτα. Τρέχει και παίζει με την φιλεναδίτσα του (φωτο) και μοιράζει φιλιά χωρίς τσιγκουνιές σ' όποιον του μιλήσει. Ήταν κι έμεινε ένα χρυσό αγόρι κι η συγκίνησή μας ήταν μεγάλη όταν τον ξαναείδαμε. 29.9.08
	Ακόμα δύο μωρά που συνάντησε το ΚΑΖ. Τον Μόκκα με το σπασμένο πόδι και τον βγαλμένο ώμο και τον Μπόνγκο. Στην φωτο με εκπρόσωπο του ΚΑΖ. Όταν ο μπαμπάς κι η μαμά παντρεύτηκαν το καλοκαίρι, τα δύο αγόρια ήταν στον γάμο φορώντας γιλέκα φράκου κι ο Μόκκα μετέφερε τις βέρες, καρφιτσωμένες επάνω στο γιλέκο του και τις έδωσε στον ιερέα! ’λλωστε, όταν ο μπαμπάς του έκανε επίσημη πρόταση γάμου στη μαμά του, το δαχτυλίδι του αρραβώνα της το έδωσε ο Μόκκα, δεμένο στο κολλάρο του.
	Και ποιός δεν θυμάται τον Ορφέα, το Γερμανικό Ποιμενικό με τον όγκο στην κάτω σιαγώνα! Τον πέταξε η οικογένειά του για να μην "κολλήσει"... Κανένας κτηνίατρος δεν τόλμησε να τον χειρουργήσει στην Αθήνα. Ο Ορφέας ταξίδεψε και χειρουργήθηκε από τον καλύτερο γιατρό της μακρινής του χώρας, μετά από έρανο που έγινε για να συγκεντρωθεί το ποσό που χρειαζόταν. Σήμερα ζει ευτυχισμένος με την μαμά του, έναν εκπληκτικό άνθρωπο, και με δύο σκυλίτσες και κάνει καθημερινά μακρινές βόλτες, βρέχει χιονίζει, στις αμέτρητες λίμνες της πατρίδας του.
	Η Νικόλ κι ο Φρανκ, με αφορμή τις ολιγοήμερες διακοπές τους στο εξοχικό τους στην Εύβοια, μας επισκέφτηκαν και πάλι κουβαλώντας κουβερτούλες, παιχνίδια και τέσσερις σακούλες με γουρουνοαυτιά. Η αδυναμία των τετράποδων στα γουρουνοαυτιά είναι δεδομένη και παγιωμένη εδώ και καιρό. Ευχαριστούμε καλοί και πιστοί μας φίλοι! 22.5.08
	Η Γερμανική οργάνωση που προστατεύει στην Ισπανία αδέσποτα σκυλιά της φυλής Ποτένκο, κρατάει και μια θέση στη καρδιά της για τα αδέσποτα όλου του κόσμου. Εθελοντές της οργάνωσης ράβουν όλη μέρα και φτιάχνουν, για τα Ποτένκο του καταφυγίου στην Ισπανία, παλτουδάκια από κουβέρτες fleece που μαζεύουν από σπίτια. Τα ζεστά παλτουδάκια είναι τόσα πολλά που δωρίζουν και σε άλλα καταφύγια που φιλοξενούν αδεσποτάκια. Κι έτσι, μετά από αίτησή μας, έφτασαν και σε μας άσπρα, κόκκινα, κίτρινα, μπλε παλτουδάκια σε όλα τα μεγέθη για τις κρύες μέρες και νύχτες του χειμώνα. Τί να πει κανείς! Όποιος θέλει βρίσκει τρόπους να βοηθήσει και να χαρίσει απλόχερα παντού. Αυτά για όσους δεν καταλαβαίνουν γιατί ξένοι ενδιαφέρονται για τα αδέσποτα της Ελλάδας. Ας σταματήσει πλέον η καραμέλα των ανόητων ή αδαών ότι τα σκυλιά μας τα θέλουν για να τα κάνουν λουκάνικα και να τα φάνε. Στην πάνω φωτο ο Τσέστερ της Ίνγκε ποζάρει άνετος με ένα από τα παλτουδάκια για το ΚΑΖ. ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ!
	Την Τρίτη 18 Μαρτίου είχαμε πάλι επισκέψεις στο καταφύγιο. Ήρθαν τα παιδιά από την Α Λυκείου του σχολείου Γείτονα, στη Βάρη. Είκοσι κοπέλες και παληκάρια με δύο καθηγήτριές τους κι ένα πούλμαν που αγκομάχησε στους αγροτικούς μας δρόμους. Κι έφεραν για τους σκυλούνηδες τροφές και λιχουδιές. 'Aντε, πάλι βολευτήκανε.
	Πέρασαν το πρωινό τους στο καταφύγιο με συζητήσεις για το θέμα των αδέσποτων, παίζοντας με τα ζώα (ο Χάρχαλος έκαψε καρδιές). Το θέμα που κουβεντιάστηκε πιο πολύ ήταν βέβαια οι στειρώσεις σαν την μόνη αποδεκτή λύση για τη μείωση των αδέσποτων.
	Ένα από τα πηγαδάκια με κουβεντούλα και μάζεμα ήλιου στο κσταφύγιο.
	Το Σάββατο 1η Μαρτίου το δρομάκι μπροστά στο καταφύγιο χρειαζόταν επειγόντως τροχονόμο. Ο Γιάννης κι ο Κώστας, οι δύο αρσενικοί που είδαν φως και έμειναν, ήταν ενθουσιασμένοι. Τόοοσες πολλές ρόδες αυτοκινήτων να μυρίσουν και να μαρκάρουν. Ήρθαν τα κορίτσια από το strays' help από το cat forum και από το dog forum να επισκεφθούν τα μωρά μας, να γνωριστούμε από κοντά και να μας φέρουν δώρα για μικρούς και μεγάλους ενοίκους του καταφυγίου. Στη φωτο μερικές από τις κοπέλες με την πρόεδρο του καταφυγίου.
	Είναι τα κορίτσια που χαρίζουν άπειρο χρόνο για να βρίσκουν μέσα από το Διαδίκτυο σπίτια σε αδεσποτάκια, ή για να βοηθούν χαμένα ζωάκια να επιστρέψουν στις οικογένειές τους. Ποιός είπε ότι η νεολαία ενδιαφέρεται μόνο για την καλοπέρασή της;;;; Σίγουρα κάποιοι που δεν ενδιαφέρονται ούτε για ανθρώπους ούτε για ζώα. Έτσι λοιπόν εκείνη την ημέρα έφτασαν στο καταφύγιο 660 κιλά ξηράς τροφής...
	... 83 μεγάλες κονσέρβες...
	... μπισκοτάκια και παξιμάδια που λατρεύουν μικρά και μεγάλα μωρά...
	... τρία κρεβατάκια (ο Γουάλας έχει καπαρώσει το κόκκινο για όταν μεγαλώσει λίγο ακόμα και δεν θα κάνει πιπί του τη νύχτα), ένα μαλακό μαξιλάρι για τον μαύρο παππού με τα αρθριτικά, 30 πλαστικά μπωλ και 5 μεγάλα μεταλλικά, 8 κολλάρα-χωνιά για τα χειρουργημένα, spray και σκόνη για ψύλλους και τσιμπούρια, κουβερτάκια, παιχνίδια, 80 χάπια αποπαρασίτωσης, αντιβιοτικά και Ζυλαπούρ, βιταμίνες...
	... δύο σπιτάκια, ένα εκ των οποίων πήρε η πριγκίπισσα Ολυμπία και όλα αυτά, έφτασαν στο καταφύγιο με πολλή, μα με πάρα πολλή αγάπη. Τα λόγια για να εκφράσουν τις ευχαριστίες μας είναι φτωχά. Η εκτίμησή μας όμως για τους νέους ανθρώπους ήταν και είναι δεδομένη και μεγάλη.
	Και πάλι η θεία Όλγα των μωρών μας κι ο Νίκος έστειλαν πράγματα χρήσιμα. 2 μεγάλες μαλακές κουβέρτες, την μία την πήρε η Γκόλφω με τα τρία της μωρά και την άλλη ο χειρουργημένος στο πόδι Αίας από τη Σαλαμίνα, spray για τα παράσιτα και μπόλικα κουτιά με χάπια αποπαρασίτωσης. Νάστε καλά παιδιά, σας ευχαριστούμε με όλη μας τη καρδιά.
	Η Σιμόνε, εξαιρετική εθελόντρια όπου αδεσποτάκια χρειάζονται βοήθεια, έστειλε ιατρικό και φαρμακευτικό υλικό, και για να μην μείνουν παραπονεμένα τα μωρά έβαλε στο πακέτο και μερικά σακουλάκια με λιχουδιές. Ευχαριστούμε Σιμόνε! 13.02.08
	Η Τάνια, η μαμά του γίγαντα Κάλλε, στο καταφύγιο είχε φτάσει μια σταλιά μωράκι, έστειλε την αγάπη της για τα αδεσποτάκια. Λουριά και κολάρα, παιχνίδια, μπισκότα και μία σούπερ αποξηραμένη λιχουδιά από συγκεκριμένα μέρη βοδιών. Ας το καλύτερα:-) Λιποθυμάς από τη μυρωδια, αλλά τα σκασμένα τρελλαίνονται για τέτοια ντελικατέσσεν και μασάνε με τις ώρες! 13.02.08
	Και η καλή μας Κάριν, η μαμά της Αλκυονίτσας και της Λάουρας, έστειλε για τα μωρά του καταφυγίου ένα σωρό καλούδια. Κουβερτούλες και πετσέτες, μία κούτα με γουρουνοαυτιά, λιχουδιές για τα ζωάκια μας και για μας και δύο φωτογραφίες, σε όμορφες κορνίζες, με τα κορίτσια της. Ευχαριστούμε Κάριν και Κλάους. 13.02.08
	Φίλοι μου μόλις πήρα ένα γράμμα με την ιστορία ενός σκύλου που έφαγε σταφίδες με αποτέλεσμα να χάσει τη ζωή του. Παρά τις προσπάθειες των γιατρών, η κρεατινίνη του έφτασε το 10, και η ουρία του 120. Το κέντρο δηλητηριάσεων των ΗΠΑ προειδοποιεί ότι ακόμα και 7 σταφίδες ή ρώγες σταφυλιού μπορούν να καταστρέψουν τα νεφρά του σκύλου και να τον οδηγήσουν στο θάνατο. Σταφίδες και σταφύλια ακόμα και σε μικρή ποσότητα είναι ιδιαίτερα τοξικά για τους μικρούς μας φίλους. 02.02.08
	Η φίλη του ΚΑΖ η Εύη, η καλή δασκάλα του σχολείου στη Παιανία, αποχαιρέτησε για πάντα την Κλεμανσούλα της. Στη μνήμη της αγαπημένης σκυλίτσας έστειλε πολλά σακιά ξηρά τροφή και κονσέρβες. Ώσπου να ξεφορτωθούν οι τροφές από το αυτοκίνητο, το κατσίκι η Ασπρούλα, πήδηξε τον φράχτη κι έκατσε σκοπός μην πάρει κανείς τα φαγητά. Λουλουδάκια, πουλάκια, σαλιγκαράκια τρέμετε! Το νου σας μην κλέψετε το φαγητό της Ασπρούλας :-) 18.01.08
	Η θεία Όλγα των μωρών μας κι ο Νίκος, έστειλαν τα Χριστουγεννιάτικα δώρα τους. Φαγάκι, μπισκότα, μασουλολιχουδιές, κι ένα σωρό μαλακά παιχνίδια με σφυρίχτρες. Πανικός στο τετράποδο πλήθος! Ευχαριστούμε κι ευχόμαστε Καλά Χριστούγεννα. 14.12.07
	Σήμερα μας επισκέφτηκε στο Καταφύγιο η καλή φίλη των αδεσποτάκων η Εύη με τα χέρια γεμάτα. Ξηρά τροφή και μια μεγάλη, ζεστή, μαλακή κρεβατάρα γι αυτούς που είναι σε αναγκαστικό χουζούρι. Δηλαδή γι αυτούς με τα σπασμένα πόδια και χέρια. Και δυστυχώς είναι πολλοί. Ευχαριστούμε Εύη! Οκτώβριος 07
	Τα μωρά μας τρώνε ξηρά τροφή, όμως τα πιο πολλά είναι άρρωστα ή χειρουργημένα και γι αυτό και δύσκολα στο φαγητό τους. Άντε να δώσεις στο άρρωστο τα καθημερινά του χάπια. Δεν ανοίγει το στόμα του και γονατιστός να παρακαλάς. Από την άλλη δεν θέλουμε να τους ανοίξουμε το στόμα και να τους βάλουμε με το ζόρι το χάπι στο λαιμό. Έχουν τραβήξει αρκετά, η βία δεν τους χρειαζεται. Σύμμαχός μας είναι οι κονσέρβες. Πάνω πάνω στη ξηρά τροφή δυό κουταλιές κονσέρβα με τα χάπια μέσα και τα χαζούλια μας τρώνε και τη ξηρά τροφή:-) Η φίλη του ΚΑΖ Όλγα, μας έστειλε 10 κιβώτια κονσέρβες για να καταπίνουν τα άρρωστά μας τα χάπια τους. Ευχαριστούμε Όλγα! 19.10.07
	Η Λίνα, η σκυλίτσα από τη Σπάρτη, πέρασε τη γέφυρα του ουράνιου τόξου η μαμά της όμως, κάνοντας τη μεγάλη υπέρβαση, έστειλε για τα αδεσποτάκια όλα τα πράγματα της Λίνας της. Παιχνιδάκια, κουβέρτες, πολλά παλτουδάκια, μπισκότα και τροφές. Ευχαριστούμε από καρδιάς. 16.10.07
	Η Νικόλ, φίλη του ΚΑΖ, ήρθε στην Ελλάδα για το γάμο της ξαδέλφης που παντρεύεται Έλληνα κι έφερε για τα μωρά ένα βουνό παιχνίδια, κουβέρτες, λουράκια, πιατάκια και (κρατηθείτε) 4 τεράστιες σακούλες με γουρουνοαυτιά. Δεν φαντάζεστε τον ενθουσιασμό στα πλήθη! Γι αυτά τα γουρουνοαυτιά μπορεί να ξεσπάσει νέος Τρωικός :-) 16.10.07
	Η Σαμπίνε και ο 'Aντριαν Ταλ, πιστοί φίλοι του καταφυγίου και ανάδοχοι του γεροπαππού, έστειλαν δύο πακέτα. Το μικρότερο δεν έχει ανοίξει ακόμα, στο μεγάλο υπήρχαν τρεις μεγάλες σακούλες γουρουνοαυτιά (ε καλά, για τα γουρουνοαυτιά μπορεί να γίνει και Τρωικός πόλεμος στο καταφύγιο), κουβέρτες, πετσέτες, παιχνίδια και μεταλλικά πιατάκια. Νάστε καλά Σαμπίνε και 'Aντριαν. Τα αδεσποτάκια σας στέλνουν πολλά φιλιά. 10.8.07.

	Και πάλι θα γεμίσουν κοιλίτσες με τις 150 κονσέρβες που έστειλε η 'Aννα Μαρία, αυτή τη φορά μαζί με τη φίλη της Αγελική. Ευχαριστούμε, τετράποδοι και δίποδοι, τα δύο κορίτσια που δεν ξεχνούν τα αδεσποτάκια. 21.7.07

	Αυτά τα παιδικά χεράκια κρατούν τη μικρή φτερωτή ζωή που έσωσαν. Ένας μικρούλης σπούργιτας βρέθηκε στο μπαλκόνι, πολύ μικρός και αδύναμος ακόμα για τη μεγάλη περιπέτεια της ζωής. Βρέθηκε όμως στο μπαλκόνι της Μαράϊκε κι αυτό τα λέει όλα. Φτιάχτηκε αμέσως φωλίτσα κι έμεινε το πουλάκι στο μπαλκόνι μέχρι που το ανακάλυψε η μαμά του. Ανενόχλητη πια, μπορούσε να έρχεται και να το ταΐζει κάθε μέρα μέχρι που ο πιτσιρικάς δυνάμωσε. Και μια μέρα, μ' ένα φρρρρτ, πέταξε ελεύθερος, ωραίος και γενναίος. Καλές πτήσεις νάχεις σπούργιτα της Μαράϊκε.

	Ευχαριστούμε θερμά τους φίλους μας από τη Θεσσαλονίκη που έστειλαν τροφές για τα αδεσποτάκια. Είναι πολλές οι κοιλίτσες που πρέπει να γεμίζουν καθημερινά. Κι είναι και φαγανά τα άτιμα!

	Έτσι ξεκίνησε η μέρα έξω από το Ταχυδρομείο Κηφισιάς. Τρεις τεράστιες κούτες, να κουβαληθούν από τον πρώτο όροφο κάτω, να αδειάσουν και να φορτωθεί το περιεχόμενό τους στο Φιατάκι που έχει μάθει πια. Γίνεται φορτηγάκι κάθε φορά που η αγάπη σας το απαιτεί. Και πάλι αυτή τη φορά οι κούτες ήταν δώρο από την Νάντια, την μαμά της Φρίντας μας.
	Το περιεχόμενο από τις κούτες ήταν 30 πλαστικά κρεβατάκια κι ένα βουνό κουβέρτες για τα αδεσποτάκια μας. Ένα μήνα πριν είχαν φτάσει κι άλλα 20 κρεβατάκια με κουβερτούλες. Όλα δώρα της Νάντιας, που από τον καιρό που υιοθέτησε τη Φριντολίνα μας, στέλνει δώρα στις ψυχούλες που δεν έχουν βρει ακόμα σπίτι. Σ' ευχαριστούμε Νάντια!




	Προηγήθηκε ένα τηλεφώνημα από τη δασκάλα της Ε' τάξης του Β' Δημοτικού σχολείου Παιανίας: "Τα παιδιά με προτροπή της δασκάλας τους μάζεψαν χρήματα κι αγόρασαν 6 εικοσάκιλα σακιά ξηρά τροφή για τα ζώα του καταφυγίου". Ακολούθησε η επίσκεψη στο σχολείο και η γνωριμία με τον διευθυντή, την δασκάλα των παιδιών και τα παιδιά τα ίδια. 6.2.07
	Δάσκαλος δεν σημαίνει μόνο να εξαντλείς τη διδακτέα ύλη. Ο δάσκαλος είναι αυτός που θα εμπνεύσει τα παιδιά, που θα τα διδάξει αξίες, σεβασμό σε κάθε μορφή ζωής, που θα τους ανοίξει δρόμους φωτεινούς... Τα παιδιά της Ε' τάξης ξέρουν ήδη ότι τα ζώα πονούν, φοβούνται, πεινάνε, χαίρονται, παίζουν όπως κι οι άνθρωποι. Η διαφορά με τους ανθρώπους είναι ότι αυτά αγαπάνε χωρίς όρους. Στη φωτογραφία το Φιατάκι έχει ήδη αρχίσει να γονατίζει από την πολλή αγάπη των παιδιών για τα αδεσποτάκια του Καταφυγίου. 6.2.07
	Ευχαριστούμε από καρδιάς τα παιδιά, τις οικογένειές τους και ιδιαίτερα τη δασκάλα τους. Κι εσείς δάσκαλοι, όπου κι αν βρίσκεστε, σταλάξτε στις ψυχές των παιδιών τον σεβασμό στα ζώα. Έχετε μπροστά σας το καλύτερο υλικό για να πλάσετε τους καλύτερους ανθρώπους. 6.2.07

	Και για το Πρωτοχρονιάτικο τραπέζι των μωρών μας, φρόντισε η Aννα Μαρία. Μας έστειλε 20 ντουζίνες μεγάλες κονσέρβες, δηλαδή 240 κονσέρβες των 1.200 γραμμαρίων. Από την πολλή σου αγάπη για τα αδεσποτάκια μας Άννα Μαρία, μέχρι και τα σιδερένια ράφια λύγισαν. Τα μωρά σου στέλνουν από εκείνα τα σλούρπικα φιλάκια, ξέρεις...
	Από δω τόχει, από κει τόχει ο Aγιος, όλο και επισκέπτεται τα μωρά μας. Η Τζέννη ξανάρθε κι έφερε δύο μεγάλα μαλακά κρεβάτια και τρία πλαστικά. Ενθουσιασμός στα πλήθη! Παράτησαν το παιχνίδι, έκαναν κατάληψη κι όποιος πρόλαβε. 14.12.06
	Κι επάνω στο τραπεζάκι φαίνεται το βουνό με τα κολλάρα και τα λουριά, 45 τον αριθμό. Χριστουγεννιάτικο δώρο της καλής μας Ίνγκε, μαμάς της Κύρας μας. 14.12.06
	Και για τον Ορφέα, έστειλε ο ανάδοχός του από την Γερμανία μία ζεστή κουβέρτα για τις κρύες νύχτες του χειμώνα. Ο Μίλτος και το Μαρικάκι πολύ ενθουσιάστηκαν! Ευχαριστούμε Γιούλη και Κρις. 14.12.06
	Ο Aη Βασίλης ήρθε πάλι κι αυτή τη φορά από την Αγγλία. Η οικογένεια της Ρέννας, μιας σκυλίτσας από την Αλόνησο που την φιλοξενήσαμε για μια εβδομάδα πριν πετάξει μαζί τους για το πολυπόθητο σπιτικό, έστειλε για τα αδεσποτάκια μας μπισκοτάκια, παιχνίδια, παιχνίδια και παιχνίδια. Η Αφροδίτη τα φυλάει και προετοιμάζεται ψυχολογικά. Ευχαριστούμε μαμά και μπαμπά της Ρέννας. 12.12.06
	Ο ¨Αη Βασίλης ξανάρθε στο καταφύγιο. Η Νάντια, έστειλε 45 κουβερτούλες, παπλωματάκια και μαλακές φωλίτσες-σπιτάκια. 9.12.06
	Από τις 24 μέχρι τις 27 Νοεμβρίου ήρθε με τον Τόμας ο καλός άγγελος του καταφυγίου για σύντομη επίσκεψη, η Τζέννη Κλόμπεργκ. Ο "Aγιος Βασίλης ήρθε νωρίς φέτος με κουβερτούλες, κολλάρα, βιταμίνες, παιχνίδια και άπειρες λιχουδιές. Η Τζέννη με μερικά από τα άγρια θηρία μας.
	Στις 18/11 επισκέφθηκε το καταφύγιο ο Ιρλανδός φιλόζωος ακτιβιστής Willie Nugent. Γυρίζει τον κόσμο "κάνοντας χειραψία με ποδαράκια". Τρέχει 80 μίλια ανάποδα ή στέκεται ακίνητος για 24 ώρες για να μαζέψει χρήματα για τα αδέσποτα του κόσμου. Ευχαριστούμε από καρδιάς Γουίλυ για τα 1.500 Ευρώ που πρόσφερες στο καταφύγιο.


	Στις 11 του Μάρτη μας χτύπησε η πρώτη ατυχία. Ο δυνατός αέρας σήκωσε τη στέγη του κτιρίου των ζώων, την ξερίζωσε σε ορισμένα σημεία και την πέταξε μακριά. Ευτυχώς δεν υπήρξαν τραυματισμοί, εκτός από του ταμείου του Συλλόγου.
	Η στέγη του καταφυγίου εξωτερικά. Δυστυχώς και πάλι, οικονομική βοήθεια δεν ήρθε. Το δικαιολογώ ως ένα σημείο, γιατί δεν μπορέσαμε να ενημερώσουμε τα μέλη.
	Πριν προλάβουμε να συνέλθουμε από την καταστροφή της στέγης, χάλασε η αντλία της γεώτρησης, στις 8 Απρίλη. Οι ζέστες είχαν αρχίσει και δεν υπήρχε νερό για τα ζώα και για το πλύσιμο των χώρων τους!!
	Ευτυχώς υπήρχε το εμφιαλωμένο νερό για να πίνουν τα ζώα. Για το πλύσιμο μεταφέραμε μπετόνια με νερό από τα σπίτια μας. Κι ήταν η εποχή που είχαμε έναν ολόκληρο κόσμο με κουτάβια στο καταφύγιο, ευαίσθητα αλλά και ιδιαίτερα παραγωγικά!!!
	Με την οικονομική στήριξη του Ιδρύματος "Marchig Animal Welfare Trust" Σκωτία, έγιναν οι 4 εσωτερικές περιφράξεις για να μπορούν τα ζώα, χωρισμένα σε ομάδες να βγαίνουν από τα κλουβιά τους όσο και όταν θέλουν για να ασκούνται, να παίζουν και να τρέχουν. Και βέβαια βγαίνουν το πρωί και δεν ξαναμπαίνουν μέσα, παρά μόνο τη νύχτα για ύπνο!