Είναι δύο διαμαντάκια που επί χρόνια που έζησαν στο καταφύγιο, κανείς δεν είδε.  Οι δύο μεγαλοκοπέλες μας, η Αντέλ και η ’μπερ.  Ήρθε επιτέλους η ώρα να πάνε στις οικογένειές τους και να ζήσουν την υπόλοιπη ζωή τους, ισότιμα μέλη των οικογενειών τους. 

Στις δύο φωτο, τα κορίτσια στο αεροδρόμιο, μόλις βγήκαν από τα κλουβιά τους.  20.1.2012 

Η Αντέλ παρακολουθεί την κουβέντα της μαμάς και του μπαμπά με τη θεία από την Αθήνα, λίγο πριν φύγει για το σπίτι της.  Έχει ήδη κάνει στην Αθήνα μαθήματα οδήγησης, γιατί ο μπαμπάς της θέλει να την παίρνει μαζί του κάθε μέρα στο γραφείο του.

Η ’μπερ αγκαλιά με τον μπαμπά της και το ζεστό χέρι της μαμάς στο κεφάλι της.  Τα πρώτα σχόλια από τις δύο οικογένειες είναι, πώς αυτοί οι δύο θησαυροί δεν υιοθετήθηκαν στη πατρίδα τους.  Τί να τους πούμε τώρα εμείς;;; 

20.1.2012

Κι εδώ το βιντεάκι για να γνωρίσετε όλες αυτές τις υπέροχες οικογένειες.

28.12.2011

Ο μικρούλης Όλιν, αγκαλιά με τη μαμά του.  Η μαμά του έβαλε τα κλάματα από την χαρά της μόλις έλαβε το μήνυμα ότι τελικά έρχεται ο μικρούλης. 28.12.2011

Ταιριάζει απόλυτα η Καντάτα με την καινούργια της οικογένεια.  Όλοι έχουν μία τάση προς τις στρογγυλές φόρμες.  Στο γκουρμέ εστιατόριο του μπαμπά της η Καντάτα θα πάρει, φοβάμαι, διαστάσεις γίγαντα.  28.12.2011

Οι δύο σταγονίτσες νερό, η Σαχάρα κι η Σαμσάρα, πήγαν μαζί στην ίδια οικογένεια.  Για να τις ξεχωρίσουν θα πάνε αύριο στον κτηνίατρο να τις σκανάρει και να μπουν λουράκια σε διαφορετικά χρώματα, μέχρι να μάθουν τις απειροελάχιστες διαφορές τους.  28.12.2011

Το ένα από τα αρκουδομωράκια μας, η γαλανομάτα Λένοσκα, πήγε φιλοξενία στο σπίτι του Τομπία και της Ραβίσα.  Πριν καταλήξουν σε ποια οικογένεια θα την  δώσουν για υιοθεσία, θα ξετινάξουν στη κυριολεξία τις ενδιαφερόμενες οικογένειες.   28,12.2011

Κι ο αδελφούλης της ο Σάσα, φιλοξενείται προς το παρόν από τη Σάρα, τη μαμά του Τσε μας.  28.12.2011

Η αδελφή της Καντάτα, η Αραμπέσκ, πήγε κι αυτή στην οικογένειά της.  Ήταν έρωτας από την πρώτη στιγμή που είδαν τις φωτογραφίες της και τα βίντεο.  28.12.2011

Οι φωτογραφίες των μωρών μας που υιοθετήθηκαν πρόσφατα έχουν αρχίσει κι έρχονται από τις οικογένειές τους.  Εδώ η Ιννές, κόρη της Τρίξη,  με την μαμά της.

Βίντεο 1        Βίντεο 2

Τέλος πάντων.  Εδώ η κουκλίτσα Κλάρα στην αγκαλιά της οικογένειά της.  27.11.2011

Ο Ντόριαν αγκαλιά με τον μπαμπά του.  Μήπως μοιάζουν οι δυο τους ή είναι η ιδέα μου;; :-)

27.11.2011

Η Έμπονυ, η μαύρη ομορφιά, αγκαλιά με την μαμά της.  Στο σπίτι την περιμένει η Αγλαΐτσα μας που την υιοθέτησε η οικογένεια πριν δύο χρόνια.  27.11.2011

Η Ίννες, ο μεγάλος μπελάς, στην αγκαλιά της μαμάς της.  Αυτό το κουτάβι χρειάζεται άνθρωπο που γνωρίζει πώς να συμμαζέψει ένα κουτάβι που θεωρεί ότι όλος ο κόσμος του ανήκει.  Ευτυχώς η μαμά της είναι εκπαιδεύτρια σκύλων και dog whisperer.  Στο βάθος η "θεία 'Aνκε" μαμά της Σμάιλυ, με την Ανέτ αγκαλιά.  Η Ανέτ θα φιλοξενηθεί στο σπίτι της Φλέρυς μας.  27.11.2011

Κι ο άλλος μπελάς, η Λόρυ, στην αγκαλιά της Νάντιας.  Κι αυτή θα φιλοξενηθεί από την οικογένεια της Φλέρυς.  Αυτά τα δύο μωρά της Τρίξι ήταν 100% χουλιγκανάκια.  27.11.2011

Ενθουσιασμός στα πλήθη και στο Καταφύγιο και στην οικογένειά του.  Ο Αλεξάντερ, τώρα πια Όσκαρ, μετακόμισε από την κουταβοπτέρυγα στο σπίτι της οικογένειάς του.  Τα πρώτα νέα λένε ότι από την πρώτη κιόλας μέρα πολύ λίγες φορές δεν σημάδεψε ακριβώς την πάνα του:-)  Καλή σου τύχη μεταξένιε μας!  12.11.2011

Και τα τελευταία από τα ξανθά μωράκια έφυγαν από το καταφύγιο.  Στη φωτο αγκαλιά με τις δύο μαμάδες της Σμάιλυ που ανέλαβαν να τα μεταφέρουν στην οικογένειά τους.  Ο Γουίλοου και η Αλόη έχουν πια την δικιά τους οικογένεια!  28.10.2011

Η Ναόμι μας, η μαύρη ομορφιά μας με τη χρυσή καρδιά βρήκε κι αυτή το για πάντα σπίτι της.  Τα πρώτα νέα λένε ότι παίζει ποδόσφαιρο με τον μπαμπά της και δεν το κουνάει ρούπι από την μαμά της όταν βγαίνουν βόλτα.  28.10.2011

Και το Ελπιδάκι, το ασκημόπαπο, στον καναπέ του σπιτιού του.  Ήταν τόσο ασκημούλα που νομίσαμε ότι δεν θα βρει ποτέ οικογένεια.  Να όμως που υπάρχουν άνθρωποι που δεν κοιτάζουν ράτσες και εξωτερικές ομορφιές.  28.10.2011

Η ελαφίνα μας η Μπαγιού βρήκε επιτέλους την οικογένειά της!  Ταξίδεψε μαζί μας και την περίμενε ο παππούς της που ταξίδεψε 7 ώρες δρόμο με το αυτοκίνητο για να την παραλάβει.  Στην ευρύτερη οικογένεια ζει και η Αγλαΐτσα μας και τα δύο κορίτσια θα συναντιούνται συχνά για να κουτσομπολεύουν στα ελληνικά.  28.10.2011

Η μικρούλα Μπόννυ, ένα από τα μωρά της Τρίξι, μας παράτησε κι έφυγε με τα χίλια για το καινούργιο σπίτι της.  Καλή τύχη να έχεις μικράκι. 22.10.2011

Ο 'Aξελ, ένα αγοράκι της Τρίξι ήταν από τα πρώτα που υιοθετήθηκαν.  Καλή τύχη ευχόμαστε στον μικρούλη.  26.10.2011

Η Μπλου "περπάτησε" πολύ και δύσκολο δρόμο μέχρι να φτάσει στο όνειρο κάθε αδέσποτου.  Στην οικογένειά της!  Όταν βρέθηκε δεν ήταν σίγουρο ότι θα τα κατάφερνε.  Κι όμως η μικρούλα αγωνίστρια έζησε, θεραπεύτηκε, στειρώθηκε, άρχισε να παχαίνει και να απαιτεί την δικιά της θέση κάτω από τον ήλιο.  

Όμορφη, τσαχπίνα και μ' ένα μπλε μάτι, δεν άργησε να βρει αυτό που της υποσχεθήκαμε όταν μας την έφεραν στο Καταφύγιο.  Κυρία Α. το κοριτσάκι που βρήκατε ετοιμοθάνατο είναι τώρα ευτυχισμένο μαζί με τους ανθρώπους του.  Νάναι όλοι καλά όσοι βοήθησαν να σωθεί και να υιοθετηθεί η μικρή Μπλου.  21.10.2011

Όλα αυτά τα μαυράκια έφυγαν σαν ζεστά ψωμάκια και δυστυχώς όχι εδώ.  Υιοθετήθηκαν εκεί που εκτιμήθηκε ο εκπληκτικός τους χαρακτήρας, η ομορφιά τους και το εκπληκτικό γυαλιστερό τους τρίχωμα.  Εδώ η Κλαρίσσα αγκαλιά με τον καινούργιο της μπαμπά.

21.10.2011

Φιόνα και καναπές, λες και είχε καναπέ και στο καταφύγιο :-)  21.10.2011

Να κι Τσέστνατ στην αγκαλιά της καινούργιας του μαμάς που φοράει ασσορτί μαντήλι με το λουράκι του πιτσιρικά.  Καλή σου τύχη μικρούλη!

21.10.2011

Με όλες τις υιοθεσίες χαιρόμαστε, αλλά μερικές μένουν ιστορικές.  Η Βίλμα είναι μία τέτοια περίπτωση.  Μπήκε στο καταφύγιο με την αδελφή της Βίβιαν, κουταβάκια με ψώρα κι έμειναν σε μας τα δύο κορίτσια μέχρι που μεγάλωσαν κι έγιναν κοπελάρες.  Την Βίλμα την διάλεξε μια εξαιρετική οικογένεια που έχει έναν στειρωμένο αρσενικό στην ηλικία της Βίλμας, ίδιον με τη Βίλμα.  ’ντε βρε!  Και στης Βίβιαν :-)  9.10.2011

Μικρός αλλά θαυματουργός!  Ένα από τα πιο ζωηρά κουτάβια που είχαμε ποτέ, ο Πέρσυ.  Όλη η οικογένεια είχε πάει στο αεροδρόμιο να τον προϋπαντήσει.  Στο μέιλ που πήραμε δύο μέρες μετά, μας έγραφαν ότι κατάλαβαν τί εννοούσαμε όταν τους λέγαμε να κάνουν το σπίτι τους "puppy proof" πριν καταφτάσει ο μικρός σίφουνας. 9.10.2011

Η μικρούλα Ζόντα, μία παγκόσμια πατέντα κράματος Πεκινουά, Σέττερ, Λαμπραντόρ και Πόϊντερ υιοθετήθηκε σε χρόνο DT. Πιο μοναδική κι από το τριαντάφυλλο του μικρού πρίγκηπα :-)  9.10.2011

Ο ’λγκον βρήκε κι αυτός το για πάντα σπίτι του.  Ταξίδεψε με τον αδελφό του Πέρσυ και την αδελφή του την Ζόντα προς την καινούρια μεγάλη ζωή.  Αν και μαύρος και μελλοντικά μεγαλόσωμος, βρήκε οικογένεια πολύ γρήγορα και δεν χρειάστηκε να περάσει τα τρυφερά του χρόνια στο καταφύγιο. 9.10.2011

8.10.2011

Κι εδώ το κατσαριδάκι η Νταντέλιον στην αγκαλιά της καινούριας της μαμάς.  Ευχόμαστε και στις δύο κοπελιές πολλά καλά χρόνια μαζί!

8.10.2011

Ήρθε η ώρα και για τον Μύρωνα να αποκτήσει την κατάδική του οικογένεια.  ’φησε την προσωρινή του μαμά, την καλή μας Κλαούντια και την Μερσέντες που τον φιλοξενούσαν και μετακόμισε στο καινούριο του σπίτι.  Στην φωτο με τον μπαμπά του σε μία βόλτα στη γειτονική λίμνη.  22.9.2011

Αλκέτας, το άσπρο μωράκι της Φεντόρας.  Κι αυτός στο καινούριο του σπίτι, αγκαλιά με την μικρή του μαμά.  16.9.2011

Ολόκληρη υποδοχή για τον μικρούλη τον Μαρτσιάνο που καλοβολεύτηκε στην αγκαλιά της καινούριας του μαμάς.  Κι έτσι, με τον Μαρτσιάνο, υιοθετήθηκαν και τα δύο μικρούλικα Μποξεράκια.  16.9.2011

Το πιτσιρικάκι, το μικρουλάκι, ο Τάϋσον άφησε κι αυτός την εχθρική για τα ζώα χώρα του και βρήκε δύο μεγάλες ζεστές αγκαλιές στην ξένη.  Φρόνιμος και ήρεμος έριξε ύπνους στο τσαντάκι του, μέσα στο αεροπλάνο, για να ξυπνήσει φρέσκος και ωραίος στη καινούρια του πατρίδα.  17.9.2011

Κι άλλο ένα μωρό της Φεντόρας υιοθετήθηκε. Ο πολύς Καγιέν, σπίρτο μοναχό!  Υιοθετήθηκε από την ίδια οικογένεια που έχουν πάρει και την Ζωίτσα μας και τα πρώτα νέα λένε ότι οι δυο τους ήδη έκαναν κόμμα και αλωνίζουν σπίτι και κήπο. 17.9.2011

Να κι η Σαλώμη, η πρώτη από τις τρεις αδελφές που υιοθετήθηκε.  Μία μέρα μετά, υιοθετήθηκε και η αδελφή της η Σερένα.  Και οι δύο φιλοξενούντο από την προσωρινή μαμά Τίνα, που κατά καιρούς φιλοξενεί δικά μας μωρά μέχρι να βρουν την οικογένειά τους.  16.9.2011

16.9.2011 

Το πρώτο από τα μωρά της Φεντόρας, η Γκρέϋς, πήγε στο για πάντα σπίτι της κι έκανε την καλή αρχή.  Σύντομα υιοθετήθηκαν και τα υπόλοιπα :-)

Τα πρώτα νέα της ομορφούλας λένε ότι, με την καινούργια της οικογένεια, αισθάνεται σαν στο σπίτι της :-)

7.9.2011 

"Μπαμπά σ' αγαπάω" λέει η Λούνα η Μποξερίνα στον άνθρωπο που έκανε την μεγάλη υπέρβαση και την υιοθέτησε.  Η κοπέλα μας δεν θυμίζει σε τίποτα πια το δυστυχισμένο πλάσμα που βρέθηκε δεμένο στο δέντρο και αφημένο στη μοίρα του να πεθάνει.  Κούκλα, δυνατή, γεμάτη καμπύλες :-)  Λουνάκι, ευχόμαστε σε σένα και στον καινούργιο σου μπαμπά πολλά καλά χρόνια.  Πάνο σ' ευχαριστούμε από καρδιάς!

Βίντεο

20.8.2011

Η αιώνια λασπωμένη Αλάσκα που έμπαινε κι έβγαινε στη σκυλοπισίνα για να δροσίζεται, έκανε αφρόλουτρο, παρφουμαρίστηκε κι έφυγε να συναντήσει την καινούργια της οικογένεια.  Το χαμόγελό της έχει φτάσει μέχρι τ' αυτιά της στην αγκαλιά των καινούργιων ανθρώπων της. 

20.8.2011

Η Μάμα Μία αφού μεγάλωσε τα θηριάκια της αποφάσισε πως ήρθε η ώρα να αποκτήσει την δικιά της μαμά και να το παίξει μπεμπέ.  Καιρός ήταν να αποκτήσει αυτό το κατατρεγμένο ζώο την οικογένειά του και την ηρεμία μιας σπιτικιάς ζωής. 

20.8.2011

Και η Ντίβα, η τρίτη από τις Πυροσβεστίνες μας, πήγε στο για πάντα σπίτι της και στην οικογένειά της που πέταξαν από τη χαρά τους μόλις τους είπαμε ότι η Ντίβα θα μπορούσε να ταξιδέψει νωρίτερα απ' ότι είχαμε υπολογίσει.  Έχουν μείνει άναυδοι από την κοινωνικότητά της και από το πόσο χαδιάρα είναι.  Ήδη μοιράζονται το κρεβάτι τους μαζί της.  8.8.2011

9.7.2011

Μάρλεϋ το κουραμπιεδάκι.  'Aφησε κι αυτός τη χώρα που δεν διώχνει μόνο τους σκύλους της  αλλά και τους ανθρώπους της.  Μαζί με τον αδελφό του Σήμορ έχουν βαλθεί να ξανασκάψουν τον κήπο της οικογένειας. 

9.7.2011

Η Μπάτον, με τα ματάκια-κουμπάκια και τα δεινοσαυροποδαράκια, αδελφή του Ντεμποναίρ έκανε την τύχη της.  Ο αδελφός υιοθετήθηκε και η μικρούλα πήρε τη θέση του στην οικογένεια που τον φιλοξενούσε.  Νάσαι καλά Κουμπίτσα Μπατονίτσα και γρήγορα στο δικό σου σπίτι.

9.11.2011

Κι ο Σήμορ, το τελευταίο από τα ποταμίσια κουταβάκια άνοιξε πανιά κι έφυγε.  Θα τα δούμε πάλι τα κουταβάκια που σώθηκαν από πνιγμό το αργότερο του χρόνου στην γιορτή μας. 

9.7.2011

9.7.2011

8.7.2011

8.7.2011

Βίντεο με τα πρώην ΚΑΖόσκυλαΛόττα, Φρίντα και Ρίτα καθώς ανακαλύπτει για πρώτη φορά γρασίδι, λουλούδια και μία χελώνα.

Κι η Μύρτις μας έφυγε αφού κανείς δεν την ήθελε εδώ και ο καιρός που περνούσε της αφαιρούσε τις κουταβίσιες χαριτωμενιές.  Φιλοξενείται στην Ραβίσσα και είμαστε όλοι σίγουροι ότι πάνω στη βδομάδα θα έχουν ήδη μαζευτεί αρκετοί ενδιαφερόμενοι για το κοριτσάκι. 4.6.2011

Και η Μπονίτα ακολούθησε την Μύρτιδα και την Πία σε πείσμα του ανθρώπου που την πέταξε μαζί  με τα αδέλφια της μέσα στο ποταμάκι να πνιγούν.  Καλή τύχη Μπονιτάκι, είσαι και πολύ cool κουτάβι. 4.6.2011

Τα πρώτα νέα από την οικογένεια της Σάντρας λένε ότι το κατσαρίδι συμπεριφέρεται σαν να ζούσε μαζί τους τουλάχιστον 20 χρόνια.  Ακολουθεί τους πάντες μέσα στο σπίτι, προϋπαντεί όποιον έρχεται, μοιράζει φιλιά στους ανθρώπους της, αφήνει τις γάτες του σπιτιού να την μυρίζουν και προτιμά τον καναπέ από το καινούργιο μαλακό κρεβατάκι της.  Θα μας λείψει αυτό το καλόκαρδο ζωάκι, αλλά δεν πειράζει.  Μας φτάνει που ζει καλά στο σπίτι της.  4.6.2011

Κι ο Μάβερικ, αδελφός της Μπονίτα, με την οικογένειά του.  Είναι, λέει, το πιο έξυπνο κουτάβι του κόσμου.  Περίεργο, το ίδιο λέει και η οικογένεια του άλλου αδελφού, του Φάλκον :-) 2.6.2011

Την ημέρα της γιορτής μας ήρθε και η Μάμα συνάμενη κουνάμενη σαν την κοτούλα.  Ήταν μοσχομυριστή, φρεσκολουσμένη και φρεσκοκουρεμένη

Γλυκιά με όλους και ιδιαίτερα υπομονετική με τα παιδιά.

Και η μεγάλη αδυναμία της Μάμας, το νερό, είτε μπάνιο κανονικό είτε ποδόλουτρο!

1.5.2011

Και το κατσαριδάκι η Ροζαλία που ήρθε στο καταφύγιο καταφαγωμένο από σκύλους ταξίδεψε μαζί μας και φιλοξενείται μέχρι να βρει το για πάντα σπίτι του.1.5.2011

Η Ροζαλία υιοθετήθηκε και στη φωτο την βλέπετε με την μαμά της.  Το ποντικαλάκι είχε ταξιδέψει μαζί μας και φιλοξενήθηκε μέχρι να βρει την οικογένειά του.  'Aργησε έναν μήνα η υιοθεσία της γιατί υπήρξαν 18 ενδιαφερόμενες οικογένειες που έπρεπε να ελεγχθούν εξονυχιστικά για να καταλήξουμε στη καινούργια μαμά της. 3.6.11

Κι ο μικρούλης Γκριφονομαλτεζάκος, ο Λάμπης υιοθετήθηκε!  Από το καταφύγιο κατευθείαν στο κομμωτήριο για καλλωπισμό και μπάνιο κι έγινε ο γλυκούλης αγνώριστος.  Ευχαριστούμε τη μαμά του κι ευχόμαστε στον κουραμπιεδάκο καλή τύχη.

09.05.2011

Και τα δυο αδελφάκια, ο Γκραφ και η Ντάτσες, υιοθετήθηκαν και γύρισαν την πλάτη τους στο καταφύγιο.  Δεν θέλουμε να μας θυμάστε μωράκια.  Ζήστε τη ζωή σας στο φουλ με τις οικογένειές σας στην καινούρια σας πατρίδα.  Η πρώτη πατρίδα δεν ήθελε ούτε να σας ξέρει.

1.5.2011

Ο Μύρων ξαπλωμένος ανάσκελα λιάζεται δίπλα στην Μερτσέντες.  Τον φιλοξενεί η Κλάουντια και του μαθαίνει καλούς τρόπους η Μερτσέντες μέχρι να βρεθεί η κατάλληλη οικογένεια για τον κούταβό μας.  Το σημαντικό είναι ότι έφυγε από το καταφύγιο πριν ιδρυματοποιηθεί και αρχίζει να γνωρίζει τον κόσμο δίπλα στην έμπειρη Μερτσέντες και την γλυκιά προσωρινή του μαμά.

1.5.2011

1.5.2011

Το παιδοβουβαλάκι ο Λάϊον Κινγκ υιοθετήθηκε σήμερα και μετακόμισε στο σπίτι του.  Μην σας ξεγελάει το μέγεθός του, ότι έκλεισε τους 3 μήνες το μωράκι.  Έχει ακόμα δρόμο μπροστά του μέχρι να μεγαλώσει και να γίνει άντρας :-)

Ευχαριστούμε την οικογένεια κι ευχόμαστε πολλά καλά χρόνια με το καινούριο μωρό.  11.4.2011

Μία μαμά, έναν μπαμπά κι ένα ζεστό σπιτικό!  Τί άλλο να ζητήσει το αδεσποτάκι που βρήκαμε στον Ιππόδρομο να ζητιανεύει αγάπη και αποδοχή;;  Η Ντακότα μας έφτασε πια στο λιμάνι της και μαθαίνει βήμα το βήμα την ζωή σε ένα σπίτι μαζί με ανθρώπους.  Ευχαριστούμε θερμά την οικογένεια! 26.2.2011

Μπέρνη, αεικίνητη, έξυπνη, παιχνιδιάρα, χαδιάρα και νεαρή.  Έπρεπε να πάει σε σπίτι με παιδιά κι εκεί πήγε!  Να τα βγάζει νοκ άουτ στο παιχνίδι και μετά το σπίτι να έχει ηρεμία κι ευτυχισμένα δίποδα και τετράποδα ξερά από τη κούραση.  Η θεία της οικογένειας που είναι εκπαιδεύτρια ζώων, έχει πολλά σχέδια για ασκήσεις μυαλού με την Μπέρνη.  

Η οικογένεια της Αγλαΐτσας μας αποφάσισε να υιοθετήσει και δεύτερο σκύλο κι από θα έπαιρνε βέβαια;;  Από εκεί που βρήκαν τον πρώτο τους θησαυρό.  Η Κοντέσα είναι το μωρό που διάλεξαν.  Ήρθαν από μακριά και διανυκτέρευσαν εκεί για να παραλάβουν το καινούριο μέλος της οικογένειας.  Το σχόλιο της μαμάς της Κοντέσσα όταν την πήρε αγκαλιά ήταν "σούπερ επικίνδυνη" εννοώντας βέβαια ότι θα τους τυλίξει όλους στο μικρό της δαχτυλάκι.  Η Κοντέσσα είναι το μωρό που βάζεις πυτζάμες, την παίρνεις αγκαλιά κι έχεις κοιμηθεί σε δευτερόλεπτα.  Κανονικό αρκουδίνι.  12.3.2011

Παχουλή, χαλαρή και ήρεμη έφτασε η Μηλίτσα στη Γερμανία.  Φιλοξενείται στο σπίτι του εθελοντή μας Τομπία, ο οποίος πήρε τηλέφωνο το βράδυ για να μοιραστεί μαζί μας το πρώτο απόγευμα με την Μηλίτσα.  Η μικρή έφαγε ένα βουνό φαγητό, ήπιε νεράκι, πήγε μια μικρή βόλτα για μια λίμνη πιπί και μετά τόριξαν κι οι δύο αγκαλιά στον ύπνο πάνω στο κρεβάτι.  Η Μηλίτσα είναι θερμός υποστηρικτής της ρήσης "όταν μπορείς να κάτσεις μην στέκεσαι όρθιος κι όταν μπορείς να ξαπλώσεις μην κάθεσαι" Cool Μηλίτσα.  12.3.2011

Επί τέλους βρέθηκαν άνθρωποι, που δεν σταμάτησαν ούτε στο χρώμα ούτε στο μέγεθος, κι εκτίμησαν το μεγάλο μας αγόρι.  Ο Lonely Cowboy έφυγε το Σάββατο να πάει στο καινούριο του σπίτι όπου τον περίμενε με ανυπομονησία η πρώτη σκυλίτσα της οικογένειας.  Καλή ζωή να έχεις καμάρι μας κι ένα μεγάλο ευχαριστώ στην οικογένεια!

26.2.2011

΄Καλή ημέρα το Σάββατο!  Κι άλλο ένα μωρό μας που ήθελε μάτια της καρδιάς για να το εκτιμήσεις, βρήκε την οικογένειά του!  Η Ντακότα, θησαυρός ανεκτίμητος, υιοθετήθηκε και παρά τα δάκρυα που την συνόδεψαν, όλες οι θείες του καταφυγίου ανάσαναν με ανακούφιση που ένα τέτοιο εξαιρετικό ζώο βρήκε τους ανθρώπους του.

26.2.2011

Το Χουλιγκανάκι η Ράνια με την οικογένειά της.  16.1.2011

Η γλυκιά Νάρνια έφτασε επιτέλους στο λιμάνι της.  16.1.2011

Η μελένια και ζαχαρένια Κάτια με την οικογένειά της!  Η μαμά της μας τηλεφώνησε για να ρωτήσει αν επιτρέπουμε την αλλαγή του ονόματός της.  Την λένε τώρα Sunny γιατί έγινε η ηλιαχτίδα τους!  16.1.2011

Ο μπαμπάς Τομπίας με την γυναίκα του μαμά Ραβίσσα και την μικρούλα Τζαζ!  Από την πρώτη μέρα που γεννήθηκε η Τζαζ, ένα από τα μωρά της Παιώνιας, είχαν δηλώσει ότι αν δεν υιοθετηθεί στην Αθήνα θα την φιλοξενήσουν εκείνοι μέχρι να βρεθεί η οικογένεια που θα της προσφέρει το για πάντα σπίτι της.  Είναι και οι δύο "σκυλιά" στους ελέγχους των οικογενειών που θέλουν να υιοθετήσουν κάποιο από τα μωρά μας.  Δεν θα ήθελα να με ελέγξουν με τίποτα :-)  16.1.2011

Ο ήρωας Ντιέγκο με την όμορφη μαμά του.  Ο μικρούλης είναι ένας σούπερ ήρωας.  Επέζησε από μία γέννα 6 κουταβιών που μπήκαν άρρωστα στο καταφύγιο σε ηλικία 20 ημερών.  16.1.2011

Κι αυτά είναι τα δύο τελευταία μωρά της Παιώνιας, ο Φάνης κι ο Αστέρης.  Υιοθετήθηκαν από την ίδια οικογένεια και τα πρώτα μηνύματα λένε ότι έχουν καταλάβει καρδιές και σπίτι.  Ανεβαίνουν τις σκάλες του πάνω πατώματος με μια αναπνοή!  16.1.2011

Η Αταλάντη, το μικρό Γκεκάκι, που μας το άφησαν έξω από το καταφύγιο με νάρθηκα στο πόδι.  Μετά από την εκπληκτική εγχείρηση που της έκανε ο μάγος ορθοπεδικός μας, η Αταλάντη μπορούσε να τρέχει με 1000!  Στη φωτο με τη μαμά της, πρώην αξιωματικό του στρατού, που θα βάλει στην Αταλάντη τα δύο πόδια σ' ένα παπούτσι.  16.1.2011

Και το σούπερ μωρό, ο αρκουδένιος Τέντυ!  Ένα από τα πιο χαρισματικά κουτάβια του καταφυγίου.  'Aφοβος, κοινωνικός, αγαπησιάρης, πανέμορφος.  

Και μία αναμνηστική φωτο ανθρώπων και ζώων στο αεροδρόμιο.  Πώς δεν τους πέταξαν έξω με τις φωνές χαράς που έβγαζαν κάθε τόσο μου είναι μυστήριο.  Στο βάθος διακρίνονται και τα δύο αδέλφια, η Κλάραμπελ κι ο Βαλέριος.  16.1.2011

Για ένα από τα κοριτσάκια της Πυροσβεστικής άνοιξε ήδη ένα καινούριο κεφάλαιο.  Η Ντόλα πήγε στο για πάντα σπίτι της.  Καθαρός αέρας στη Πεντέλη κι ένα συντροφάκι για παιχνίδια κι αγκαλιές είναι τα πρώτα καλούδια της νέας της ζωής.  Ευχαριστούμε την οικογένεια κι ευχόμαστε όλα τα καλά για την κοπελίτσα μας! 15.1.2011

Και η δεύτερη επιτυχία του Σαββάτου ήταν η Μπελούγκα!  Το μικρό χαβιαράκι, αρκετά ψαρωμένο, αποχωρίστηκε την μαμά του και τα υπόλοιπα χαβιαράκια και μετακόμισε στο καινούριο του σπίτι.  Την περίμεναν με ανοιχτές αγκαλιές δύο καινούριες μαμάδες με σχέδια και όνειρα να μεγαλώσουν το μικράκι για να γίνει το μελλοντικό συντροφάκι τους.  Ευχαριστούμε θερμά τις δύο μαμάδες!  8.1.11

Και δεύτερο μωρό της Παιανίας πήγε στο για πάντα σπίτι του.  Ο όμορφος Μπούκλας!  Τον περίμενε κι αυτόν το Χριστουγεννιάτικο δέντρο, η μαμά του και η μικροκαμωμένη Ντάρσυ, που θα έχει από δω και πέρα παρεΐτσα για παιχνίδι και σκυλοσκανταλιές.  Ευχαριστούμε Σάρα και Χοσέ που πήρατε ένα ζωάκι από το Καταφύγιο. 18.12.2010

Η Τερέζα, ένα από τα μωράκια της μαμάς από την Παιανία, άφησε τη μαμαδίστικη φωλίτσα στο Καταφύγιο και πήγε στο καινούριο σπίτι της, όπου την περίμενε το Χριστουγεννιάτικο δένδρο έτοιμο, στολισμένο.  Ευχαριστούμε τη μαμά της που την διάλεξε, συνειδητά, γιατί με τα χρώματα που έχει η Τερεζούλα θα δυσκολευόταν να βρει οικογένεια.  

17.10.2010

Όλοι θέλουν μικρόσωμα ζωάκια κι όταν τα προσφέρουμε δεν τα παίρνει κανείς γιατί δεν είναι κουτάβια.  Κι έτσι η Φιόρε, που στο μέγεθος είναι μικρότερη από πολλές γάτες, έφτιαξε τις βαλίτσες της και πήγε εκεί που δεν μετράει αν είσαι κουτάβι ή ενήλικο ζωάκι.  Να είσαι καλά κοπελίτσα μας και να ζήσεις ευτυχισμένη με την οικογένειά σου πολλά πολλά χρόνια.  5.12.2010

Όταν πέταξαν τη Φιόρε μαζί με τον Ντον έξω από το καταφύγιο, η μικρούλα ήταν ήδη έγκυος.  Μας έκανε τρία μικροσκοπικά κουταβάκια, τον Αμαρέττο, τον Μοχίτο και την Τεκίλα.  Τα δύο αγόρια ήταν οι μεγαλύτεροι μαμάκηδες που έχουμε δει ποτέ, η Τεκίλα όμως ήταν η προσωποποίηση της ανεξαρτησίας.  Συνειδητά και μετά από τόσες επιστροφές πρώην κουταβιών μας, τα μωρά της Φιόρε ταξίδεψαν μαζί με τη μαμά τους και πήγαν στις οικογένειές τους μακριά από την Ελλάδα.  Στη πατρίδα,  αν δεν θέλουν τον σκύλο τους πια, ή μας τον επιστρέφουν ή τον βρίσκουμε στο δρόμο.  Στη φωτο ο Μοχίτο αριστερά κι ο Αμαρέττο (ίδιος ο μπαμπάς του) δεξιά.  5.12.2010

Κι εδώ το τρίτο μωρό της Φιόρε αγκαλιά με την καινούρια του μαμά.  Η Τεκίλα ήταν ένα από τα εκπληκτικότερα μωρά που έχουμε δει.  Έξυπνη, τσαχπίνα, αεικίνητη, χαδιάρα και ανεξάρτητη.  Ένα γυναικάκι σε μέγεθος μπρελόκ :-)  5.12.2010

Η Ζωίτσα είχε έρθει στο καταφύγιο χωρίς μαλλιά και με το κορμάκι της γεμάτο πληγές.  Ώσπου να της βρούμε όνομα την λέγαμε "το ψωριάρικο".  Είχε πέσει τότε πολύ κλάμα από τη Ζωίτσα.  Έμεινε μόνη της σε καραντίνα για πολύ καιρό, μέχρι να θεραπευθεί για να μην κολλήσει κανένα άλλο.  Τελικά η Ζωίτσα έγινε μια πανέμορφη κοπελίτσα με Βικτωριανή κόμμωση:-)  Μόνο το μπονέ της έλειπε:-)  Κι ενώ εδώ κανείς δεν της έριχνε ούτε μία ματιά, την διάλεξαν στη Γερμανία για να γίνει συντροφάκι ζωής.  Νάναι καλά οι άνθρωποι, νάσαι κι εσύ καλά κοριτσάκι μας.  5.12.2010

Να και το άλλο ψωριάρικο ο Εμίλιος!  Πιστεύαμε ότι δεν θα βγάλει ποτέ μαλλιά, μέχρι που έγινε αυτός ο υπερφυσικός μπεμπές με το γυαλιστερό τρίχωμα.  Στο αεροδρόμιο, όταν έφτασε, γατζώθηκε επάνω στη καινούρια του μαμά και δεν έλεγε να απομακρυνθεί ούτε εκατοστό.  Λες και ήξερε...  Μένει να δούμε πόσο θα μεγαλώσει ακόμα.  5.12.2010

'Aφησε το καταφύγιο και το τελευταίο Χασκάκι από τα σκουπίδια της Βαρυμπόμπης.  Ο Τσιρόκη, καμαρωτός μέσα στο καινούριο του επιστήθιο λουρί ετοιμάζεται να ξεκινήσει την καινούρια του ζωή.  Από αύριο αρχίζει εντατικά μαθήματα Γερμανικής, για σήμερα το πρόγραμμα έχει ύπνο, φαΐ και ξανά ύπνο :-)  5.12.2010

Να κι ο Λουκ αγκαλιά με τον νεαρό μπαμπά του. Το μικρό ημίαιμο Ροτβαϊλεράκι άφησε το καταφύγιο και πήγε στη καινούρια του οικογένεια. Σας ευχαριστούμε για την υιοθεσία του Λουκ!  Στον μικρούλη ευχόμαστε πολλά καλά χρόνια. 3.11.2010

Και το Πωλινάκι βρήκε την οικογένειά του.  Είχε φιλοξενηθεί από την προσωρινή της μαμά μέχρι να βρεθεί το για πάντα σπίτι της, αφήνοντας τώρα ελεύθερη την θέση φιλοξενίας για το επόμενο τετράποδο παιδάκι που θα πρέπει να ταξιδέψει.  Ευχαριστούμε τη θέση φιλοξενίας και την καινούρια οικογένεια κι ευχόμαστε για την Πωλίνα πολλά καλά χρόνια.  18.10.2010

Κι ο Μπολέρο υιοθετήθηκε!  Ένα κουτάβι κοινό, μαυρόασπρο, αλλά με άστρο!  Η Κλάουντια που τον φιλοξενούσε, ταξίδεψε με τον γιο της και την Μερσέντες 3 ώρες με το αυτοκίνητο για να τον παραδώσουν και να παραλάβουν το καινούριο μέλος της οικογένειας, την Ταλούλα.  Η δε οικογένεια του Μπολέρο, που μένουν στα σύνορα Γερμανίας - Δανίας, ταξίδεψαν 7 ώρες για να τον παραλάβουν κι άλλες 7 για να επιστρέψουν στο σπίτι και στα δύο παιδιά τους, τα καινούρια φιλαράκια του Μπολέρο.  Μην ρωτάτε τί βρήκανε στον Μπολέρο και μπήκαν σε τέτοιο κόπο για να τον αποκτήσουν.  Όταν ένας σκύλος έχει άστρο, περίεργα πράγματα συμβαίνουν!  15.10.2010

Βλέποντας τις εκφράσεις στα δύο πρόσωπα, του σκύλου και του ανθρώπου, αναρωτιέσαι ποιος τελικά θα βάλει τον άλλο στη θέση του :-)  Ο Ναβάχο, το σούπερ μωρό, πήρε τον μπαμπά του αγκαλιά και φύγανε.  Τί άλλο να πούμε!  Καλή τύχη μπουλούκο Ναβάχο, ευχαριστούμε Χρήστο για τους όρκους αιώνιας αγάπης προς τον σκύλο σου! 9.10.10

 Είχε μπει στο καταφύγιο για να στειρωθεί και θα ακολουθούσε μετά το δρόμο τόσων και τόσων σκύλων στο δρόμο.  Μας μάγεψε όμως με τον εξαιρετικό της χαρακτήρα και αποφασίσαμε να προσπαθήσουμε να της βρούμε οικογένεια.  Η Μπρούνα γινόταν φιλενάδα με όλα τα σκυλιά, θηλυκά και αρσενικά και λάτρευε τους ανθρώπους.  Πώς να αφήσεις ένα τέτοιο ζώο στους πέντε δρόμους!  Τελικά η Μπρούνα απολαμβάνει τώρα τη ζωή με δύο ακόμα τετράποδους που κάποτε πέρασαν από το ΚΑΖ, αλλά απορεί γιατί οι συμπατριώτες της την είχαν απορρίψει εξ αιτίας του χρώματός της.  2.10.2010 

 Την είχαμε ονομάσει Σοφία γιατί οι άνθρωποί της την παράτησαν έξω από το καταφύγιο την ημέρα της Σοφίας, Αγάπης και Ελπίδας!  Ένα κοριτσάκι μια σταλιά, τρυφερό και χαδιάρικο.  Δεν πρόλαβε καν να μπει στις Υιοθεσίες και υιοθετήθηκε.  Μπορεί να της λείψουν τα παιχνίδια με τα μαντραχαλάκια του καταφυγίου, έχει όμως τώρα τη δικιά της οικογένεια και αγκαλιές μόνο γι αυτήν! Και το καινούριο της όνομα, Ζήνα!

23.9.2010

 Η Γαλάτεια, αυτό το γενναίο σκυλί με τα πολλαπλά κατάγματα, πήγε στο για πάντα σπίτι του!  Κι αν κρίνω από τους συγκεκριμένους ανθρώπους, θα είναι πραγματικά για πάντα!  Με καινούριο επιστήθιο λουράκι και ασορτί οδηγό, έφυγε για να πάει στις 14 γάτες της που την περίμεναν στο καινούριο σπίτι της.  Και μην ακούω γελάκια για το πώς θα συμβιώσουν γάτες κι ένα Αγγλικό Σέττερ.  Όλα γίνονται με αγάπη και υπομονή από την πλευρά των ανθρώπων.  Ευχαριστούμε κουμπάρα, ευχαριστούμε Θωμά κι εσύ κοπελίτσα, καλή τύχη νάχεις!  11.9.2010

 Σήμερα πολλά από τα κουταβάκια μας, πανέτοιμα και υγιή, έφτιαξαν τις βαλίτσες τους και ταξίδεψαν είτε στις για πάντα οικογένειές τους είτε στα σπίτια που θα τα φιλοξενήσουν μέχρι να βρεθεί η οικογένειά τους.  Στη φωτο η Ζέτα, το μικρό ψωριάρικο κουταβίνι, με όμορφα καινούρια μαλλάκια στην αγκαλιά των ανθρώπων της.  Κι ενώ όλες οι οικογένειες παρέλαβαν τα μωρά τους στο αεροδρόμιο, για την Ζέτα έγινε ειδική παράδοση κατ' οίκον :-) http://www.youtube.com/watch?v=q_5w7k1CRcE

Και η μαύρη κουταβούλα η Ρηάν, πήγε κι αυτή στο σπίτι της!  Η οικογένειά της περίμενε υπομονετικά πάνω από ένα μήνα μέχρι να τελειώσει η Ρηάν με τα εμβόλιά της για να μπορέσει να ταξιδέψει στην αγκαλιά τους.  Την διάλεξαν γιατί ήταν μαύρη κι όμορφη!

28.8.10

 Μία από τις πιο γλυκιές προσωρινές μαμάδες που έχουμε είναι η Κλάουντια.  Οδήγησε 200 χιλιόμετρα με τον γιο της για να έρθουν στο αεροδρόμιο να πάρουν τα αδέλφια Αλλέγκρο και Μπολέρο.  Η Μερσέντες στο σπίτι, η σκυλίτσα της Κλάουντια που ξεκίνησε κι αυτή τη ζωή της από το καταφύγιο, περίμενε να επιστρέψουν για ν' αρχίσει το πανηγύρι με τα δυο αγόρια στον κήπο.  Όλα τα μωρά που φιλοξένησε μέχρι τώρα η Κλάουντια έμαθαν τα πάντα τέλεια κι απέκτησαν εξαιρετικές οικογένειες. Σ' ευχαριστούμε Κλάουντια! 28.8.10

 Κι η Νιόβη, ένα από τα μωρουλάκια που είχαν βρεθεί μέσα στη πλαστική σακούλα στα σκουπίδια, πήγε στην οικογένειά της που την περίμενε με λαχτάρα.  Ο μπαμπάς της μας είχε στείλει μία κουβερτούλα που την φορούσε κατάσαρκα μια ολόκληρη μέρα, για να την δώσουμε στη Νιόβη και να μάθει την μυρωδιά του.  Πού να του εξηγήσεις ότι η κουβερτούλα έγινε χαρτοπόλεμος μόλις την πήρε η Νιόβη στα δόντια της.  http://www.youtube.com/watch?v=ipoa5-m4cWM

Κι ο αδελφός της Νιόβης, ο γαλανομάτης 'Aλκης!  Όμορφος, χαζούλης, σαν τα περισσότερα αγοράκια  και με μάτια που μοιάζουν με 'Aκουα Μαρίνες :-)

28.8.10

 http://www.youtube.com/watch?v=0nJ1mKe8Sg8

Και οι μεγάλοι μας θησαυροί, πάντα έτοιμες να βοηθήσουν και να φιλοξενήσουν μωρά που δεν έχουν βρει ακόμα σπίτια!  Οι προσωρινές μαμάδες!

 http://www.youtube.com/watch?v=gQ3sj7g-UOM

 Η 'Aρια και η μικρή της μαμά λίγο πριν φύγουν από το καταφύγιο.  Καινούρια ζωή για την κοντοποδαρίτσα μας!  Ευχόμαστε χρόνια καλά κι ευχαριστούμε την οικογένεια.  21.8.10 

 Η Τζετ μας ήταν η σκυλίτσα από τον Ιππόδρομο που όταν την στειρώσαμε και την αφήσαμε στη γειτονιά της, γύρισε την άλλη μέρα στο καταφύγιο.  Μετά της βρήκαμε σπίτι, υιοθετήθηκε, πήγε στο καινούριο της σπίτι και γύρισε πάλι πίσω! Κι έτσι είπαμε ότι για την Τζετ πρέπει να βρούμε διαμέρισμα κι όχι σπίτι με κήπο κι αυτό βρέθηκε στην μακρινή Γερμανία.  Στην φωτο η Τζετ με την μαμά της και τον καινούριο της σύντροφο.  Το Τζετόνι έφτασε στη Γερμανία πολύ πρωί και φιλοξενήθηκε στο γραφείο της Νάντιας μέχρι να έρθει η οικογένειά της να την πάρει, γιατί μένουν σε μια απόσταση αρκετών ωρών με το αυτοκίνητο.  http://www.youtube.com/watch?v=5Rt7D2NEzLE και αγκαλιά με την Νάντια στο σκυλοκρεβάτι που έχει στο γραφείο της για τα δικά της κορίτσια.  http://www.youtube.com/watch?v=9uNpDyBZGAI

11.8.2010

 Κι ο αρκουδέλος ο Τάρας ταξίδεψε την ίδια μέρα για να πάει στην οικογένειά του.  Τον παρέλαβαν κι αυτόν οι άνθρωποί του από το γραφείο της Νάντιας.  Περιττό να πούμε ότι εκείνη την ημέρα κανείς δεν δούλεψε, με πρώτη και καλύτερη την Νάντια που έδινε το "κακό" παράδειγμα στους υπαλλήλους της.  Ένα μικρό βίντεο με τον Τάρας, την Κόρη και την γλυκειά Τζετ. http://www.youtube.com/watch?v=C_qt0ImqcxM 11.8.2010

Στο βίντεο που ακολουθεί η Κόρη αυτοκόλλητη με την μαμά της, ο Τάρας κι η κυρία Σπουδαία, η Φρίντα της Νάντιας, που ήταν κι αυτή κάποτε ένα μωρό του καταφυγίου.  http://www.youtube.com/watch?v=CFNj-gO5PZE

Ω Θεέ μου, τί δυστυχία!  Έτσι γίνονται λουκάνικα τα ελληνάκια σκυλιά...  ’ραγε θα βάλουν ποτέ μυαλό όλοι αυτοί οι πολέμιοι των υιοθεσιών στο εξωτερικό;;;  Θα ζητήσουν ποτέ συγνώμη;;; 11.8.2010

 Κι ο Ντολμάς, ο τέταρτος της παρέας που ταξίδεψε εκείνη την ημέρα.  Η προσωρινή μαμά του, η καλή μας Τίνα, ήρθε μαζί με τον γιο της τον Τζόσουα και τον παρέλαβε στο αεροδρόμιο.  Ο Ντολμαδάκος ήταν το κουτάβι που σώθιηκε από την σφαγή στο πανεπιστήμιο των Ιωαννίνων.  Κανείς δεν τον ήθελε στην Ελλάδα κι έτσι κι αυτός πήρε τη βαλίτσα του κι έφυγε να πάει εκεί που εκτιμούν τα ζώα, ανεξάρτητα από το μέγεθός τους και την φυλή τους.  Στης Τίνας βρήκε για παιχνίδι μέχρι τελικής πτώσεως τρεις ακόμα σκύλους, μεταξύ αυτών την δικιά μας Ελβίρα και τον δικό μας Περόν και μία λίμνη σε απόσταση αναπνοής για κολύμπι και τσαλαβούτημα.  Και γρήγορα στο σπίτι σου Ντολμαδάκο!  11.8.2010 

 Ήρθε κι η σειρά του μικρούλη Περόν να πάει στο σπίτι του!  Χοροπηδηχτούλης όπως πάντα, χαίρεται το πράσινο λειβαδάκι και την καινούρια του ζωή!

16.7.2010

 Η Μπλόντυ κι ο Μάρλον υιοθετήθηκαν, έφυγαν από την οικογένεια που τους φιλοξενούσε και πήγαν ο καθένας στο σπίτι του.  Ο Μάρλον στην φωτο με την καινούρια του φιλενάδα Σίνα!

16.7.2010

Κι η Μπλόντυ ζει τώρα στο για πάντα σπίτι της, παρέα με δύο παιδιά.  Την λένε τώρα Γιούλε, γιατί του μικρού της οικογένειας δεν του αρέσει, λέει, το όνομα Μπλόντυ.  Έτσι έλεγαν το σκύλο του Χίτλερ και δεν θέλει το δικό του σκυλί να έχει αυτό το όνομα :-)

 Και το χρυσό αγόρι, ο Γκαρίπ, που μας τον έφεραν πίσω μετά από 2,5 χρόνια μπήκε στο δρόμο για να βρει το για πάντα σπίτι του.  Τον φιλοξενεί η καλή μας Κλαούντια, μαμά της Μερσέντες μας, μέχρι να βρεθεί η τυχερή οικογένεια που θα τον υιοθετήσει.  Τα σχόλια της Κλαούντια όταν έφτασαν στο σπίτι ήταν:"Γλυκός, τρυφερός με τα παιδιά και ερωτευμένος με την Μερσέντες" :-)

16.7.2010

Να κι ο Γκαρίπ στο σπίτι του με την μικρή του κυρά!  Υιοθετήθηκε πια και δεν θα χρειαστεί να επιστρέψει, όπως έγινε με την οικογένειά του στην Ελλάδα.  Κάθε τόσο επισκέπτεται με την μαμά του την Μερσέντες και παίζουν τα δύο σκυλιά στο κήπο ενώ οι μαμάδες τους πίνουν καφέ :-)

 Κι η Μπόννυ Μπλου ταξίδεψε μαζί μας.  Στο αεροδρόμιο συνάντησε την οικογένειά της που όλο καμάρι την πήραν αγκαλιά, μας ευχαρίστησαν θερμά για τον θησαυρό τους κι έφυγαν για να δείξουν στο κοριτσάκι πόσο όμορφη είναι η ζωή όταν έχεις μια οικογένεια να σε αγαπάει.

16.7.2010

Κι η Αγλαΐτσα μας έφυγε και πήγε στα άξια χέρια της Αντιπροέδρου του Γερμανικού σωματείου με το οποίο συνεργαζόμαστε, μέχρι να βρει το για πάντα σπίτι της.  Και μόνο που σκέπτομαι τις οικογένειες που θέλουν να υιοθετήσουν τη μικρούλα να ελέγχονται από την Ίνγκε, τις λυπάμαι :-)

16.7.2010

 Λίγο πριν φύγει ο 'Aγης με την οικογένειά του και τον πρώτο τους σκύλο, τον Φιλ, κι εμείς για την επιστροφή μας.  Η οικογένεια διανυκτέρευσε στο ίδιο, φιλικό προς τα ζώα, ξενοδοχείο που έμεινε και το ΚΑΖ για να έρθει το βράδυ στο mini reunion που είχε οργανώσει το Γερμανικό σωματείο.

Αγκαλιές και φιλιά μ' αυτούς τους υπέροχους ανθρώπους που είχαν υιοθετήσει τον 'Aγη από τον Μάϊο, είχαν έρθει στη γιορτή που κάναμε τότε για να γνωρίσουν από κοντά και το "ελληνικό κλιμάκιο" και μας παρακάλεσαν να τους τον πάμε τον Ιούλιο που θα έπαιρναν άδεια για να ασχοληθούν για 3 εβδομάδες μόνο μαζί του.  Είδαμε και πάθαμε να παρηγορήσουμε την Amy, που είχε έρθει μαζί συνοδεύοντας τον προστατευόμενό της :-)

16.7.2010

Όλα τα μωρά στη πίστα!  Σκυλούνηδες, μαμάδες και μπαμπάδες στο αεροδρόμιο. Τα μωρά δεν σταματούσαν να αλλάζουν αγκαλιές.

Και η καλή μας Ραβίσσα, ταξίδεψε 200 χιλιόμετρα για να είναι στο αεροδρόμιο. Η Ραβίσσα είναι νοσοκόμα και αφού τελείωσε την νυχτερινή της βάρδια, μπήκε στο αυτοκίνητο και ήρθε να συναντήσει  και να πάρει αγκαλιά έστω και για πέντε λεπτά τα μωρά από τα σκουπίδια, τον Τόλη και τον Δήμο. Η Ραβίσσα φιλοξενεί κατά καιρούς στο σπίτι της δικά μας μωρά που δεν έχουν βρει οικογένειες όσο είναι ακόμα στο καταφύγιο και κάνει εκείνη τον πρώτο έλεγχο των οικογενειών.  Περιττό να πω ότι οι έλεγχοι που κάνει θα τρόμαζαν ακόμα κι εμένα.  Ούτε δράκος νάταν :-)

Ο Ντάντε, αυτό το εξαιρετικό σκυλί που ποτέ δεν καταλάβαμε γιατί το πέταξαν, βρήκε την οικογένειά του και ανθρώπους που εκτίμησαν τον χαρακτήρα του.  Στην φωτογραφία, ωραίοι κι οι δύο, με τον μπαμπά του. 

10.7.2010

Με την ίδια αποστολή έφυγαν και τα μαυροτσούκαλα, οι αδελφές Ολίβια και Σίρλεϋ.  Οι οικογένειες περίμεναν στο αεροδρόμιο να αγκαλιάσουν τα μωρά που είχαν γνωρίσει μέσα από δεκάδες φωτογραφίες και βίντεο.  Στη φωτο η Ολίβια με τη μαμά και τον μπαμπά της.

10.7.2010

Η Σίρλεΰ στο καινούριο ολόδικό της κρεβατάκι, κοιμόταν όλη την μέρα.  Το απόγευμα, φρέσκια και ξεκούραστη, έκανε, όπως μας είπε η μαμά της στο τηλέφωνο, τη πρώτη της βόλτα με την οικογένειά της και το πρώτο της μπάνιο στη λιμνούλα της περιοχής.  Αυτό θέλουμε κι εμείς, να ξεχάσουν το καταφύγιο και μας από τη πρώτη στιγμή και να αρχίσουν τη καινούρια τους ζωή.  10.7.2010

Και τα δύο μωράκια που βρέθηκαν σε νάϋλον σακούλα στα σκουπίδια, πήγαν στις για πάντα αγκαλιές της οικογένειά τους.  Στη φωτο ο Τόλης, που τον λέει η οικογένειά του Στέφανο, αν μπορούσε θα χωνόταν μέσα στο λαιμό του μπαμπά του.  2010

Κι ο αδελφός του Τόλη ο Δήμος αγκαλιά με τον μπαμπά και τη μαμά του.  Φύγανε και τα τελευταία από αυτή τη γέννα!  Εμείς γίναμε λίγο φτωχότεροι, αυτά όμως θα πλουτίσουν τις ζωές των οικογενειών τους για όσο ζουν.  10.7.2010

Κι άλλο ένα κατσαρίδι υιοθετήθηκε, η Ισιδώρα με τα μπλε μάτια!  Προμηνύονται τρελλά παιχνίδια με δύο παιδιά στο σπίτι!  Ευχαριστούμε την οικογένεια! 

10.7.2010

Κι ο μικρούλης Κούρος πήγε σπίτι του!  Πήρε τον νεαρό μπαμπά του αγκαλιά και φύγανε!  Καλή τύχη στον Κούρο και καλή πρόοδο στον μπαμπά του! 26.6.10

Κι ο Βέλβετ πήγε στο σπίτι του!  Θα έχει για συντροφιά την Ζήβα κι ο μπαμπάς του θα του μάθει με επαγγελματικό τρόπο την ομορφιά που έχει η ζωή όταν έχεις οικογένεια, μακριά από άθλια εκτροφεία.  Ευχαριστούμε Διονύση! Καλή τύχη νάχεις Βέλβετ!  19.6.2010

Το πρώτο αγοράκι από τα μωρά της πλαστικής σακούλας το κάναμε πακέτο, του βάλαμε κι ένα γαλάζιο φιόγγο και το δώσαμε στην καινούρια του οικογένεια.  Ένα μεγάλο άλμα από τον κάδο σκουπιδιών σε αγαπησιάρικες αγκαλιές.  19.6.2010

Κι άλλο ένα από την ίδια γλυκιά συμμορία πήγε σπίτι του.  Είναι ένα από τα τρία brownies.  Μακάρι νάχουν και τα υπόλοιπα την ίδια καλή τύχη και να φύγουν γρήγορα από το καταφύγιο.  Τί πιο καλό από το σπίτι σου και την οικογένειά σου!  Καλή τύχη νάχετε μωράκια!   19.6.2010

Ήταν αγάπη από την πρώτη ματιά!  Μόλις πάτησε η Ζωή το πόδι της  στο καταφύγιο, ο Μιστόκλης κόλλησε τη μυτόγκα του επάνω της και κέρδισε τη καρδιά της.  Η Ζωή, δεύτερη γενιά Αμερικάνα, είναι η κοπελιά που ήρθε φέτος με εθελοντές από τις ΗΠΑ για να κάνουν εθελοντικές εργασίες στο ΚΑΖ κι έτσι μετά από 6 ολόκληρα χρόνια βάφτηκαν και φρεσκαρίστηκαν τα κτίρια του καταφυγίου.  Τον Μιστόκλη πολλοί τον κοίταξαν στο καταφύγιο αλλά κανείς δεν τον είδε!  Για όλους ήταν μόνο ένα μεγάλο, μαύρο κι ανασούμπαλο σκυλί.  Μόνο η Ζωή διάβασε στα γλυκά καστανά του μάτια την λαχτάρα να έχει δικιά του οικογένεια και να φύγει από το καταφύγιο. Ο Μιστόκλης επέστρεψε μαζί της στην Αμερική κι ως τώρα έχει μαζέψει μπόλικες εμπειρίες.  Κολύμπι, σαμπουάν και ύπνο στο κρεβάτι της μαμάς του. Σ' ευχαριστούμε Ζωίτσα, νάσαι καλά! 10.6.2010 

 Το έχουμε ξαναπεί: "Μην κοιτάς τα στραβά μου πόδια, κοίτα την ίσια μου τύχη":-)  Η Μπέμπα βρέθηκε έγκυος  δεμένη έξω από το καταφύγιο.  Την στειρώσαμε αλλά δεν ξέραμε πού ζούσε για να την επιστρέψουμε στη γειτονιά της κι έτσι την κρατήσαμε με την ελπίδα να υιοθετηθεί.  Ήταν πολύ γλυκιά και φιλική με όλους, αλλά δυστυχώς δεν έκανε το μοιραίο κλικ σε κανέναν.  Μέχρι που είδε τις φωτογραφίες της η σημερινή της οικογένεια στη Γερμανία.  Έγιναν οι απαραίτητοι έλεγχοι κι η Μπέμπα που την λένε τώρα Κοκό, ταξίδεψε για την αγκαλιά τους.  Τα πρώτα γράμματα της οικογένειάς της είναι γεμάτα απορία, γιατί αυτό το εκπληκτικό σκυλί δεν βρήκε οικογένεια στην Ελλάδα.  Τώρα εμείς τί να τους πούμε και πώς να δικαιολογήσουμε τους συμπατριώτες μας;;;  10.6.2010

Έτσι θα είναι η ζωή του Αγάπιου από το Σάββατο που μας πέρασε.  Ο Αγάπιος είναι ο σκύλος που άφησε ο άνθρωπός του στο καταφύγιο, διαφορετικά θα τον πυροβολούσε.  Δεν ήταν, λέει, καλός στο κυνήγι.  Εμ πώς να είναι αφού πλάστηκε αγαπησιάρης προς όλα τα πλάσματα.  Στο καινούριο του σπίτι ο Αγάπιος δεν σταματά να αναρωτιέται τί έκανε και αξίζει τέτοια ευτυχία.  Δεν ξέρει ότι  βρέθηκαν άνθρωποι που εκτίμησαν τον εξαιρετικό του χαρακτήρα και τη χρυσή του καρδιά.  29.5.2010

Η Κλάουντια, η μαμά της Μερσέντες μας, ανησυχούσε που ο καιρός περνούσε και κανείς δεν υιοθετούσε την Κλεωνίκη, το τσοπανόσκυλο με το μαύρο κεφαλάκι.  Στο τέλος δεν άντεξε και μας ζήτησε πιεστικά να την φιλοξενήσει στο σπίτι της μέχρι να της βρει την κατάλληλη οικογένεια.  Κι η Κλάουντια ακολούθησε την τακτική που είχε ακολουθήσει και με την Μερσέντες της.  Ταξίδεψε μέσα στη νύχτα 4 ώρες για να είναι εκεί μόλις βγει η Κλεωνίκη από το κλουβί μεταφοράς της.  Και πήρε αμέσως την τσοπάνα αγκαλιά, αυτή η μικροκαμωμένη γυναίκα, όπως είχε κάνει και με την Μερσέντες της... 29.5.2010

Ο Κίμων ήταν ένας στο εκατομύριο.  Είχε κατσαρά μουστάκια και σου έπαιρνε τ' αυτιά από τα γαυγίσματα όταν ήθελε να τραβήξει τη προσοχή σου.  Τα κατσαρά μουστάκια παρέμειναν, αλλά το γαύγισμα κόπηκε με τόση προσοχή και αγάπη που έχει από τις μαμάδες του.  29.5.2010

Κι ο Σταν μας υιοθετήθηκε!  Μεγάλος για την ηλικία του, με λουστρινένιο τρίχωμα, έφυγε επιτέλους από το καταφύγιο για να ζήσει όπως του αξίζει.  29.5.2010 

Αυτό το Σάββατο ήταν καλή μέρα!  Κι ο Αντύπας, ο μικρός λυκάκος, πήγε στην οικογένειά του.  Μπήκε πάλι ένα κουταβάκι στη ζωή των ανθρώπων του μετά την απώλεια του Λήο τους.  Ο Αντύπας δεν θα πάρει ποτέ την θέση του Λήο, θα φτιάξει όμως τη δικιά του γωνίτσα στις καρδιές τους.  29.5.2010

Η Τασούλα, από τα μωράκια που βρέθηκαν στον κάδο σκουπιδιών, υιοθετήθηκε!  Ο μπαμπάς της είναι μέλος της μεγάλης οικογένειας των φίλων του ΚΑΖ κι έτσι το μωρό θα το βλέπουμε συχνά.  Ευχόμαστε στη καινούργια αγέλη του μπαμπά και της Τασούλας, πολλά παιχνίδια και πολλές χαρές.  Η αγάπη είναι δεδομένη.  22.5.10

Σήμερα υιοθετήθηκε ο Μπραντ κι ήταν μια καλή ημέρα!  Η οικογένειά του είναι από τους ανθρώπους που αγαπούν ένα ζώο γι αυτό που είναι κι όχι για το χρώμα του.  Σας ευχαριστούμε θερμά που αγκαλιάσατε τον μικρούλη μας, που από σήμερα ονομάζεται Ραφαέλ, επιλογή του καινούριου του συντροφάκου.  11.5.2010

20.4.2010

Καλή μέρα το Σάββατο!  Μετά τον Μπρελ και τον Πωλ υιοθετήθηκε κι ο Ντάνιελ!  Υποσχέθηκε να είναι φρόνιμο παιδί προκειμένου να τον παίρνει η μαμά του στο γραφείο της.  Ευχαριστούμε Σοφία!  Καλή τύχη Ντάνυ!

17.4.2010

17.4.2010

2.4.2010

Ο Λούπο κι η μαμά του!  Το αγοράκι υιοθετήθηκε και ζει τώρα μαζί με άλλα δύο σκυλιά, ένα εκ των οποίων είναι το Μαρικάκι μας (υιοθεσία πριν από 4 χρόνια).  Ο Λούπο θα ζει αγροτική ζωή σ' ένα μεγάλο αγρόκτημα παρέα με άλλα ζώα και άλογα.  Τα σκυλιά όμως της οικογένειας ζουν μέσα στο σπίτι, πλήρη μέλη της οικογένειας. 14.3.2010

Κι ο Τσε έφυγε από το καταφύγιο και πήγε στην οικογένειά του.  Για συντροφιά έχει έναν δίποδο κι έναν τετράποδο αδελφό.  14.3.2010

Η αδελφή του Λούπο η Τιτίνα, πήγε κι αυτή στο σπίτι της και θα έχει παρέα της τον Ρωμανό, πάλαι ποτέ μωρό του ΚΑΖ που μεγάλωσε με το μπιμπερό. 14.3.2010

Η Ελβίρα, αδελφή του Τσε κι η Νέρα, αδελφή του ’γη, μετά από εξοντωτική δουλειά μιας ολόκληρης ημέρας :-)  Κουρασμένος σκύλος, ευτυχισμένος σκύλος!  Μακάρι να είναι η ζωή σας από δω και πέρα μόνο παιχνίδι, ύπνο, αγάπη  και καλό φαΐ.  14.3.2010

Η Αργυρώ μας, αδελφή του Τσες και της Ελβίρας, πήγε στο πάντα σπίτι της! Ευχόμαστε στη μαμά της πολλές ευτυχισμένες στιγμές με το τετράποδο μωράκι και να κρατήσει από την πρώτη σκυλίτσα της μόνο τις θύμησες των φωτεινών χρόνων.  27.2.10

Κι ο Μπρελ άφησε το κοπαδάκι πίσω και πήγε στην καινούργια του οικογένεια.  Καλή τύχη όμορφε!   27.2.10

Μακάρι όλα τα κυνηγετικά σκυλιά που τα πέταξε το πρώτο αφεντικό τους, να έχουν την τύχη του Χάρη.  Ο Χάρης βέβαια δεν πήγε στο καινούριο του σπίτι σαν κυνηγετικός σκύλος, αλλά σαν ο αγαπημένος της οικογένειας.  19.2.2010

 Την Παρασκευή, το ΚΑΖ ταξίδεψε στην Γερμανία και μετέφερε 3 από τα μωρά του στις οικογένειές τους.  Στην φωτο ο  Όμπερον αγκαλιά με τον μπαμπά του.  Η οικογένειά του μας κράτησε για βραδυνό φαγητό, δηλαδή το ΚΑΖ και την Πρόεδρο του Γερμανικού συνεργαζόμενου σωματείου, και περάσαμε μια πολύ όμορφη και  χαλαρή βραδιά μαζί τους, στη μεγάλη ζεστή κουζίνα τους με σκυλιά και παιδιά γύρο μας.  Ο μεγάλος σκύλος της οικογένειας, ένα σοφό γέρικο Χάσκυ ο Μαξ, αφού μύρισε τον Όμπερον καλά καλά, τον γύρισε ανάσκελα και εξέτασε κοιλιά, μουσούδι και ουρά, έδωσε το "έχει καλώς" κι ο Όμπερον μπορούσε πλέον χωρίς τσενζούρα να πηγαίνει από τη μία αγκαλιά στην άλλη.  Ευχαριστούμε Κάλλε και Ίνγκεμποργκ που διαλέξατε το μωρό μας.  Στην Αθήνα κανείς δεν σκέφτηκε να τον υιοθετήσει. 12.2.2010

Βλέμμα λατρείας προς την μαμά του με τον Μαξ στο βάθος.

Και το τρίτο μωρό του ΚΑΖ!  Το Λαλάκι μας, το μικρό κόκκινο τουλιπάκι.  Χαρισματικό όσο λίγα, στην Ελλάδα όμως δεν είχε καμία τύχη.  Κοινό, κοινότατο το χρώμα του κι η εμφάνισή του.  Η καρδούλα του όμως τεράστια για μικρούς και μεγάλους ανθρώπους. 'Aφοβο, χαδιάρικο, παιχνιδιάρικο κι αγαπησιάρικο προς όλα τα δίποδα και τετράποδα παιδιά.  Δεν χρειάζεται να σου ευχηθούμε καλή τύχη κοριτσάκι μας.  Με τέτοιο χαρακτήρα θα την έχεις σ' όλη σου τη ζωή.  12.2.2010

Κι άλλο μπομπίρι υιοθετήθηκε, ο Αριστείδης που τον λένε τώρα 'Aρη.  'Aρης και μαμά ποζάρουν για την αναμνηστική φωτογραφία.  Ευχαριστούμε την οικογένεια κι ευχόμαστε στο μωρό μας πάντα τέτοια:-)

6.2.10

Το γατόνι ο Γκάρφηλντ έγινε ανάρπαστος μόλις μπήκε στις αγγελίες.  Ποτέ πια κλουβάκι και παρακαλετά να τον βγάλουν έξω να παίξει κι αυτός σαν παιδάκι που είναι.  Έχει δικό του τώρα ολόκληρο διαμέρισμα και οικογένεια για να βγάλει το άχτι του.  Καλή σου τύχη πιτσιρίκο.  5.2.10

Η μικρούλα Ναυσικά ήταν η πρώτη τυχερή απ' όλα της τ' αδέλφια.  Πήρε τη μαμά της αγκαλιά κι έφυγαν για πάντα από το καταφύγιο.  Και στο σπίτι χλιδή! Κουβερτάκια, μαλακά κρεβατάκια, κοκαλάκια για μασούλημα κι όλα τα -άκια που λατρεύουν τα κουταβομωρά.  Ευχαριστούμε την οικογένεια!  17.1.2010

Η Μάριγκολντ, το μικρό κοριτσάκι που είχαν πετάξει στα σκουπίδια, βρήκε το για πάντα σπίτι του.  Στην φωτογραφία, με την καινούργια της μαμά και την καινούργια της φιλενάδα, την πρώτη σκυλίτσα της οικογένειας. 16.12.09

Και η Μπουλίτσα μας υιοθετήθηκε!  Το πολλά βασανισμένο κοριτσάκι που βρέθηκε κρεμασμένο.  Νάναι καλά με την καινούργια της οικογένεια.  22.11.09

Μετά έφτιαξε την βαλίτσα του και πέταξε για την μακρινή του καινούργια πατρίδα.  Εκεί τον περίμενε η μαμά του μαζί με τους τρεις καινούργιους του φίλους, ένα μικρό Γουέστυ κι ένα μονόφθαλμο ημίαιμο, και τα δύο ζώα από κυνοκομείο.  Το πρώτο βράδυ έκανε αναγνώριση του καινούργιου του σπιτιού κι αν και του είχαν πάρει ένα ωραίο μαλακό λούτρινο κρεβάτι, αυτός διάλεξε τον καναπέ! :-)

Και την άλλη μέρα το πρόγραμμα είχε  περιπέτεια.  Βόλτα με τους καινούργιους του φίλους στο πάρκο για σκύλους της πόλης του, όπου τα ζώα μπορούν να παίζουν και να τρέχουν χωρίς λουρί με ασφάλεια.  

Ο Παντελάκος σας ευχαριστεί που δεν τον ξεχάσατε όλο αυτό το καιρό και σας παροτρύνει να συνεχίσετε να στηρίζετε αδεσποτάκια που έχουν ανάγκη. 14.11.09

Ευχαριστούμε την οικογένεια!  7.11.09 

 Κι ο αρκουδένιος Μπάμπης βρήκε όχι μία αλλά δύο μαμάδες να τον αγαπάνε και να τον μεγαλώσουν.  Σας ευχαριστούμε κι ευχόμαστε πολλά καλά χρόνια με τον αρκούδο!

Γεια σου Ζόντιακ, είμαι ο Πέππερ!  Καλωσήρθες!

Η Ζόντιακ, αδελφή της Όρμπιτ, του Όρεντιλ, της Σκάϋ και της Νέμπιουλα υιοθετήθηκε κι έχει τώρα τρία παιδιά να παίζει και δύο γάτες να κυνηγάει :-) Αυτά ήταν από τα καλύτερα και υγιέστερα μωρά που πέρασαν από το καταφύγιο.  25.10.09

Και η Όρμπιτ βρήκε επιτέλους την οικογένειά της αλλά αυτή τη φορά ανθρώπους που ξέρουν τί σημαίνει να βάζεις ένα κουτάβι στην ζωή σου.  25.10.09

Η κούκλα η Αμάρ υιοθετήθηκε επιτέλους! Η κοπελίτσα που έζησε όλη της ζωή σε πανσιόν και μετά στο καταφύγιο, βρήκε μαμά και μπαμπά να της μάθουν πόσο όμορφος είναι ο κόσμος, εκεί έξω, όταν έχεις οικογένεια που σε αγαπάει.  Ευχαριστούμε θερμά την οικογένεια.

Κι ο μικρούλης Βέγκα έφυγε από το καταφύγιο αγκαλιά με την μαμά του.  Ευχαριστούμε θερμά την οικογένεια κι ευχόμαστε στο μωράκι πολλά και καλά χρόνια στο σπίτι του.

 Όμορφος, ψηλός και χαδιάρης, ο 'Aρης μας βρήκε επιτέλους το σπίτι που εκτίμησε τα προσόντα του του χαρακτήρα του και της εξωτερικής του εμφάνισης.  Ευχαριστούμε θερμά την οικογένεια κι ευχόμαστε στον όμορφο πολλά καλά χρόνια και του υπενθυμίζουμε ότι τώρα πια κομμένα τα σκασιαρχεία κι οι αδέσποτες βόλτες.  3.10.09

Στην φωτογραφία, με την Πηνελόπη που τον είχε βρει στην ερημιά και τον έσωσε.

 26.9.09

Ο Παπάβερο κι η αδελφή του η Φαρφάλα, τα τελευταία από τα Μαγιάτικα κουτάβια που είχαν φωτογραφηθεί στολισμένα με παπαρούνες, έφυγαν επιτέλους από το καταφύγιο και πήγαν στα σπίτια τους. Κι εσείς κι εμείς τους ευχόμαστε πολλά καλά χρόνια με τις οικογένειές τους. 24.9.09

Ο Παπάβερο κι η αδελφή του η Φαρφάλα, τα τελευταία από τα Μαγιάτικα κουτάβια που είχαν φωτογραφηθεί στολισμένα με παπαρούνες, έφυγαν επιτέλους από το καταφύγιο και πήγαν στα σπίτια τους. Κι εσείς κι εμείς τους ευχόμαστε πολλά καλά χρόνια με τις οικογένειές τους. 24.9.09

Η οικογένεια έβγαλε επαγγελματικές φωτογραφίες όλων των ζώων τους σε φωτογραφικό στούντιο και μας τις έστειλε.  Μερικές από αυτές ήταν και της Λούσυ.  Ακόμα δεν πιστεύουμε την απίστευτα καλή τύχη αυτού του ζώου!

Ένα από τα πιο χαρισματικά μωρά μας, η Ελπινίκη, υιοθετήθηκε! Η Ελπινίκη είναι προικισμένη με ένα σωρό χαρίσματα, που δυστυχώς δεν τα έβλεπε κανείς μέχρι τώρα.  Είναι ιδανική για σκύλος-θεραπείας ή για οικογένεια με πολλά παιδιά.  Υπομονετική, καλόβολη, παιχνιδιάρα, άφοβη, φιλική προς ανθρώπους και ζώα και μπλαζέ σε καταστάσεις εκτός ελέγχου,  η Ελπινίκη είναι ένας θησαυρός. Εκεί που πήγε υπάρχουν άφθονα νερά που είναι η μεγάλη της αγάπη και τα τσαλαβουτήματα είναι στη καθημερινή της ατζέντα.  Δεν χρειάζεται να της ευχηθούμε καλή τύχη.  Γεννήθηκε με άστρο κι είναι αστέρι από μόνη της.  12.9.09

Κι άλλο ένα αστεράκι υιοθετήθηκε!  Ο Κάστωρ!  Η οικογένειά του ήρθε, τον είδε και αποφάσισε ότι αυτός είναι και κανένας άλλος.  Ευχαριστούμε θερμά την οικογένεια κι ευχόμαστε στο μωρό μας πολλά καλά χρόνια.  5.9.09

Ένα από τα μικροσκοπικά ημίαιμα Επανιέλ Μπρετόν μωράκια που είχαν αφήσει έξω από το καταφύγιο, βρήκε την μαμαδίστικη αγκαλιά του! Ευχαριστούμε την οικογένεια κι ευχόμαστε πολλά καλά χρόνια με το μωράκι. 29.8.09

Και το τελευταίο μωρό από τα κουτάβια του συνεργείου, η Μερσέντες, υιοθετήθηκε!  Η οικογένεια ήθελε ένα κουτάβι βαρύ, ασήκωτο, σοβαρό, χωρίς χαριτωμενιές και όχι φιλικό προς τους ξένους.  Λες και φωτογράφιζαν την Μερσέντες.  Η φωτογραφία που μας έστειλε η οικογένεια, αν και τεχνικά μη άρτια, είναι ένας θησαυρός.  Η μαμά σπρώχνει στο καροτσάκι το τετράποδο υπερφυσικό μωρό και το δίποδο πηγαίνει από δίπλα με τα πόδια :-)  16.8.09

Οι κοπέλες τον βρήκαν στους δρόμους της Θεσσαλονίκης να σέρνεται και να τρέφεται με ό,τι έβρισκε δίπλα στους σκουπιδοτενεκέδες.  Τον μάζεψαν κι άρχισε η Οδύσσεια των ιατρικών εξετάσεων, με ακτινογραφίες, εξετάσεις αίματος και μυελογραφήματα.  Παράλληλα μας ρώτησαν αν θα μπορούσαμε να βοηθήσουμε στην εξεύρεση οικογένειας για τον Ρεξ, το πανέμορφο Χάσκυ με τα αχρηστευμένα πίσω πόδια.

Οι φωτογραφίες του, με την πετσέτα περασμένη κάτω από την κοιλιά του για να τον στηρίζει στις απαραίτητες βόλτες του, αναρτήθηκαν σε websites της Ελλάδας και του εξωτερικού και μέσα σε 3 μέρες βρέθηκε ο άνθρωπος που δεν τον πτοούσε η αναπηρία του ζώου.  Η Κάντις, στον μακρινό Καναδά, ήρθε σε επαφή με το συνεργαζόμενο τοπικό  φιλοζωικό σωματείο, πέρασε θριαμβευτικά την συνέντευξη και την επίσκεψη στο σπίτι της και το συμβόλαιο υιοθεσίας υπογράφτηκε! Ο Ρεξ έπρεπε να φτιάξει τις βαλίτσες του για το μακρινό ταξίδι που θα τον έφερνε στο καινούργιο του σπίτι και στην μαμά του που είχε αρχίσει να κάνει σχέδια για το πώς ο Ρεξ θα είχε μία καλή και αξιοπρεπή ζωή.

Του πήραν μέτρα και σε δύο μέρες το καροτσάκι του ήταν έτοιμο για άνετες βόλτες.  Η Κάντις μας έστειλε το βίντεο από την πρώτη του βόλτα με το καροτσάκι γράφοντας χαρακτηριστικά: "Ο Ρεξ έμοιαζε εκείνη τη στιγμή σαν μικρό παιδί την ημέρα των Χριστουγέννων".

Μέσα στη καθημερινή του ρουτίνα κι όταν ο καιρός το επιτρέπει, ο Ρεξ πηγαίνει στη γειτονική λίμνη για κολύμπι, που βοηθά στο δυνάμωμα των μυών των πίσω του ποδιών.  Δεν  θα περπατήσει ποτέ καλά κι όσο περνά ο καιρός η μυελοπάθειά του θα χειροτερεύει, η Κάντις κάνει όμως ό,τι μπορεί για να απομακρύνει χρονικά όσο γίνεται την πλήρη παράλυση.

Αυτό που έκανε εντύπωση σε όλους μας ήταν τα αισθήματα της Κάντις απέναντι στον Ρεξ.  Τον αγαπάει, τον προσέχει, φροντίζει την σωματική και ψυχική του υγεία, αλλά δεν τον λυπάται!!!  Χαρακτηριστική η στάση της κατά τη διάρκεια του μπάνιου του Ρεξ σε ένα μικρό βίντεο που συνόδευε τις φωτογραφίες. Ο Ρεξ δεν ήταν και πολύ ενθουσιασμένος με το μπάνιο, είχε γουρλώσει τα γαλάζια μάτια του και φοβόταν λίγο.  Η Κάντις όμως ήταν σταθερή σ' αυτό που έκανε.  Χωρίς οίκτο αλλά με φωνή κανονική και χαμηλή τον ενθάρρυνε να κολυμπήσει. 

Αυτές οι φωτογραφίες και η παρουσίαση του Ρεξ είναι αφιερωμένες σε όσους λασπολογούν και λένε ότι τα αδέσποτα πρέπει να πεθαίνουν στους ελληνικούς δρόμους κι όσα υιοθετούνται στο εξωτερικό καταλήγουν σε εργαστήρια ως πειραματόζωα ή σε εργοστάσια για να γίνουν γούνες.  Γεια σου Ρεξ λεβέντη!

Κι η αδελφούλα του Όζυ βρήκε την οικογένειά της.  Κι έτσι μένει μόνο ο Σιρόκο πίσω. Αυτά τα μωρά ήταν ο μεγάλος μας καημός γιατί ήρθαν στο καταφύγιο πολύ φοβισμένα.  Με τις οικογένειές τους όμως θα γίνουν κι αυτά μια χαρά σκυλάκια.  15.8.09

Να κι ένα ακόμα από τα Μαγιάτικα που υιοθετήθηκε!  Η Μπελλέτζα!  Απέκτησε καινούργια οικογένεια, καινούργιο σπίτι, ένα σωρό καινούργια προικιά και καινούργιο όνομα.  Την λένε Μπέμπε! Ευχαριστούμε την οικογένεια κι ευχόμαστε πολλά τρελλά παιχνίδια, πολλές χαρούμενες στιγμές και ειδικά στη Μπέμπε πολλά καλά χρόνια!

31.7.09

Με την Μαργαρώ υιοθετήθηκαν πλέον και οι τρεις αδελφές που είχαν βρεθεί στη λεωφόρο Λαυρίου δίπλα στη νεκρή μάνα τους και στο αδελφάκι τους.  Τα τρία πετράδια μας βρήκαν εξαιρετικές οικογένειες, πολλή αγάπη και το για πάντα σπίτι τους.  Η Μαργκώ, όπως λέγεται πια η κοπελίτσα μας, ξεκίνησε την καινούργια της ζωή με τους καλύτερους οιωνούς.  Την επόμενη ημέρα που πήγε στο σπίτι της, βρέθηκε κι η άλλη σκυλίτσα της οικογένειας που είχε χαθεί.  Μαργκώ, πάρε ένα λαχείο κοριτσάρα μου! 25.7.09

Και το Λουσάκι, που μοιράζει φιλιά σ' όλο το κόσμο κι όλους τους αγαπάει, βρήκε την οικογένειά του!  Η σκυλίτσα της οικογένειας πέρασε τη γέφυρα του ουράνιου τόξου κι από την επόμενη μέρα το Λουσάκι προσπαθεί να γεμίσει τις καρδιές των ανθρώπων της και το κενό που άφησε η Τζίπσυ.  Ευχαριστούμε την οικογένεια που έκανε την υπέρβαση και χάρισε ένα σπιτικό στο δικό μας μωρό.  Η Τζίπσυ θα έχει πάντα τη θέση της στις καρδιές σας και κανένα Λουσάκι δεν της την παίρνει.  Θα φτιάξει εκείνο τη δικιά του θεσούλα, μόνο του.  24.7.09

Μετά την Σμαράγδα ήρθε κι η σειρά της Ρουμπίνης να υιοθετηθεί.  Την πήρε η καινούργια μαμά της και φύγανε κατευθείαν για διακοπές.  Την Ρουμπίνη δεν την χάνουμε, έμεινε στην οικογένεια του ΚΑΖ.  Υιοθετήθηκε από μέλος μας που έχει υιοθετήσει και την Σμαρώ, που την λένε τώρα Νεφέλη.  Το Ρουμπινάκι παίρνει τώρα την αέρα του και παίζει με την Πρίνσες, που φιλοξενείται, μέχρι να υιοθετηθεί,  από την ίδια οικογένεια.  Ευχαριστούμε Φωτεινή!  24.7.09

 Όταν μας έφεραν την Ντέϊμ στο καταφύγιο σε σοκ και με τον σβέρκο της μία χαίνουσα πληγή από τις δαγκωματιές σκύλων, δεν φανταζόμασταν ποτέ ότι θα τα κατάφερνε. Χάρη στους γιατρούς μας η Ντέϊμ επέζησε και χάρη στους εθελοντές μας που την κατέκλυζαν με χάδια και λιχουδιές κατάφερε να ξεπεράσει τον πανικό της μπροστά στους ανθρώπους. Κι η καλή τύχη δεν σταμάτησε εκεί.  Βρέθηκαν άνθρωποι που θέλησαν να της προσφέρουν οικογένεια και μόνιμη αγάπη! Κράτα ψηλά την ουρά σου κοριτσάρα μας, καμιά φορά γίνονται και θαύματα! 18.7.09

Μία εικόνα όσο χίλιες λέξεις!

Το Αντιγονάκι βρήκε το για πάντα σπίτι του και μετά τ' αδέλφια του Αλκαίο και Πανδώρα άφησε το καταφύγιο. Μακάρι να το ξεχάσει γρήγορα αν και ήταν το πρώτο του σπίτι όπου γνώρισε αγάπη και προστασία.  Ευχαριστούμε την οικογένεια! 18.7.09

'Aναξ και Ρούντυ! Το πρωτότυπο και το καρμπόν.

11.07.09

Ο μικρούλης Αλκαίος με το φαγωμένο ποδαράκι βρήκε την για πάντα αγκαλιά που θα τον κρατήσει σφιχτά και προστατευμένο. Η επιθυμία της μαμάς του ήταν να χαρίσει ένα ζεστό σπιτικό σε κάποιο πλασματάκι που δεν θα ήταν εύκολο να υιοθετηθεί.  Το μωράκι μας μέσα στην ατυχία του, είχε την τύχη να βρει ανθρώπους ώριμους και συνειδητοποιημένους. Ευχαριστούμε θερμά την οικογένεια. 13.6.09

Τα φιλαράκια!  Τα καινούρια!  Τα νεαρά! Ο Ροτόντο μας μετονομάστηκε σε Λούκας  και μετακόμισε στο σπίτι του μπαμπά του. Ευχαριστούμε τον νεαρό μπαμπά του μωρού μας κι ευχόμαστε πολλά παιχνίδια, πολλά γέλια, (πολλή υπομονή και αγάπη στο μεγάλωμα του κουταβιού) και πολλά καλά χρόνια.

6.6.09

Ο υπερφυσικός αυτός μπέμπης υιοθετήθηκε σήμερα.  Είναι ο Όπελ, όπως τον είχαμε ονομάσει και Μάριος όπως τον ονόμασε ο μπαμπάς του. Ένα από τα κουτάβια που ήρθαν σε μας βουτηγμένα σε μηχανέλαια.  Σου ευχόμαστε κουταβάκο πολλά ευτυχισμένα χρόνια με την καινούρια σου οικογένεια.

5.6.09

'Aντε και καλό μήνα :-)  Το πρώτο από τα μαγιάτικα υιοθετήθηκε!  Ο Μπέλλο πήρε αγκαλιά τα κορίτσια του και "την έκανε".  Ευχαριστούμε την οικογένεια που πήρε το μωράκι από το ΚΑΖ, μα πρώτα απ' όλα την ευχαριστούμε που δεν αγόρασε τον φίλο της.  Νάναι η ζωή σου πάντα όμορφη Ομορφάκι μας. 2.6.09

Και να κι η Μαρία!  Ταξίδεψε στην οικογένειά της μαζί με την Νταϊάν και τον Τζώρτζ που ήρθαν εδώ για το ετήσιο ταξίδι τους. Στο αεροδρόμιο τους περίμενε η οικογένεια της Μαρίας που την πήραν αμέσως αγκαλιά.  Η Μαρία τους έγλυψε τα χέρια λές και τους ήξερε χρόνια.  Καλή τύχη νάχεις κοπελίτσα μας.  Σου αξίζει το καλύτερο!

30.5.09

 Τα δύο τελευταία από τα αγόρια της Μπέλλας, ο Ρωμανός που σήμερα λέγεται 'Aντον κι ο Αλχέρ που ονομάζεται πια Σάμμυ, ταξίδεψαν κι αυτά μαζί μας στην Γερμανία και παραδόθηκαν στην αγκαλιά της οικογένειάς τους.  Ο 'Aντον αγκαλιά με τον μπαμπά του και την μαμά του.

29.5.09

Και ο Σάμμυ, πρώην Αλχέρ, μαύρος, λουστρινένιος και καμαρωτός με τον μπαμπά και τη μαμά του.  Όσοι το πολυσκεφτόντουσαν εδώ στην Αθήνα, έχασαν.  Οι δύο θησαυρούληδες του ΚΑΖ γύρισαν την πλάτη σε όσους το κλωθογύριζαν στο μυαλό τους και βρήκαν οικογένειες στα ξένα.

29.5.09

29.5.09

Ο Σάαααακηηηηςςςςς πήγε σπίτι του και τον λατρεύουν!  Τί άλλο θέλουμε;;  Ευχαριστούμε την οικογένεια!

 Αφού υιοθετήθηκε κι έφυγε η κολλητή της η Αρετούλα, είπε κι η Ντρούνα ότι είναι καιρός να μετακομίσει.  Κάτι ψιθύρισε στις καινούριες της μαμάδες, κάτι μασούλισε τα κορδόνια των παπουτσιών του μπαμπά της και τους έπεισε ότι δεν υπήρχε άλλο σκυλί στο κόσμο γι αυτούς, από την ίδια.  Ευχαριστούμε θερμά την οικογένεια που την άκουσαν κι ευχόμαστε στο κοριτσάκι μας Καλή Τύχη!

24.5.09

 Αυτή κι αν είναι ιστορία με Happy End.  Βρέθηκαν δύο οικογένειες για την Μπελ πολύ γρήγορα, όμως την Μπελ την είχε πάρει κάποιος της πολυκατοικίας και την πήγε στα Λιόσια.  Την άλλη μέρα η ’ννα, ο καλός της άγγελος, πήγε και κόλλησε αφισούλες και την έψαξε για 6 ολόκληρες ώρες κι ότι σκεπτόταν να σταματήσει το ψάξιμο για εκείνη την ημέρα, την πήραν τηλέφωνο ότι την βρήκαν και την κρατάνε μέχρι να πάει να την πάρει.  Από το Σάββατο 16.5.09 η Μπελ είναι μαζί με την οικογένειά της!

Ο Φίατ, που ονομάστηκε Θαλής, αγκαλιά με το νεώτερο μέλος της καινούριας του οικογένειας.  Προμηνύονται τρελλά παιχνίδια και φιλάκια.  Σας ευχαριστούμε που υιοθετήσατε ένα δικό μας μωρό. 2.5.09

Ο Ακρίτας με τη μαμά του.

Ο Νικηφόρος Φωκάς με την μαμά και τον μπαμπά του. 

12.4.09

 Μετά τον Μπέμπη υιοθετήθηκε κι ο αδελφός του ο Αρίστος, το μικροκαμωμένο κουτάβι με το εξαρθρωμένο ποδαράκι. Τα νέα λένε ότι το μωρό την έχει "καταβρεί" στο καινούργιο σπίτι του με το καινούργιο συντροφάκι του.  Καλή τύχη νάχεις μικρούλη μας!

25.3.09

Και οι δύο τελευταίες αρκουδόφατσες υιοθετήθηκαν κι έφυγαν για το σπίτι τους. Ο Νηρέας κι η Παλμύρα, από τα μωρά του Ασπρόπυργου, θα ζήσουν και θα μεγαλώσουν από δω και πέρα μαζί!!! Δύο καλότατα μωρά που τους άξιζε ό,τι το καλύτερο. Ευχαριστούμε θερμά την οικογένεια! 15.3.09

Το πρώτο πράγμα που ρώτησε ο Πίπης όταν ήρθε η καινούρια του οικογένεια να τον πάρει ήταν "καναπέ έχουνε;;;" Κι αφού σιγούρεψε τον καναπέ, άντε και κανένα μπισκοτάκι, δέχτηκε να αφήσει το καταφύγιο.  Ευχαριστούμε θερμά την οικογένεια για την μεγάλη αγκαλιά που χάρισαν στον Πίπη μας. 14.3.09

Κι εδώ το άλλο μας καμάρι!  Η Χιονάτη μας, μαύρη με μεταξένιο τρίχωμα, πήγε στην οικογένειά της που την περίμενε από το περασμένο φθινόπωρο! Σπάνια τέτοια πίστη ανθρώπου προς σκύλο! Το πρώτο e-mail που έφτασε ήταν γεμάτο θαυμασμό για το πόσο φιλική και γλυκειά είναι η κοπέλα μας.  Ευχαριστούμε Νταϊάν, ευχαριστούμε Ντέμπυ. 7.3.09

28.2.09

28.2.09

Και η Σάλλυ μας, η τελευταία κόρη της Σηνόα, πήγε στο για πάντα σπίτι της. Και δεν ήξερε τί να πρωτοδιαλέξει, το κρεβάτι της μαμάς της, τον καναπέ, ή το καλαθάκι της με τα ροζ βολανάκια:-) Καλή τύχη νάχεις μωρό μας!

25.2.09

 Κι η όμορφη Μαργκώ πήγε στο σπίτι της! Η οικογένειά της την επισκέφθηκε στα μέσα της εβδομάδας, αγαπηθήκανε (δεν ήθελε και πολύ η Μαργκώ) και το Σάββατο ήρθαν και την πήρανε.  Σου ευχόμαστε ομορφιά μας, να είσαι πάντα καλά.  Ευχαριστούμε την οικογένεια. 21.2.09

Ο κοντοπιθαράκος μας ο Σόρτλεγκς έγινε το αντικείμενο λατρείας της καινούριας του μαμάς, η οποία έμεινε άφωνη από την ομορφιά του. De gustibus et coloribus non disputantum:-)  Το καινούριο του όνομα είναι Γκαέλ Γκαρθία Μπερνάλ, από τον όμορφο Μεξικάνο ηθοποιό από τη Γκουανταλαχάρα.  Και γιατί όχι; Και οι δύο είναι κούκλοι, νέοι και μελαχρινοί:-) Ευχαριστούμε Λενάκι που αγκάλιασες με τόση αγάπη το μωρό μας! 17.1.09

Και μετά τη Ρόδω ήρθε η ώρα να πάει στο για πάντα σπίτι του κι ο Λουκάς.  Αγκαλιά με τη μαμά του ξεκινάει την καινούρια του ζωή.  Τα τρίχρωμα μας τελειώσανε για όποιον άργησε.  Ευχαριστούμε την οικογένεια κι ευχόμαστε καλή τύχη στο μωρό μας. 17.1.09

Και το άλλο μας τρομερό παιδί, ο Ρίκυ ο ημίαιμος Ντομπερμανάκος, υιοθετήθηκε!  Είχε ψηλώσει πολύ αυτό το παιδί κι ο κόσμος δεν τολμούσε να πάρει έναν τόσο μεγάλο σκύλο αν και είναι ακόμα κουτάβι. Ο Ρίκυ τώρα έχει μαμά, μπαμπά, σπίτι και κήπο. Τί άλλο να θέλει ένας σκύλος από τη ζωή!  Ευχαριστούμε θερμά την οικογένεια! 6.1.09

Η μέρα ήταν τυχερή και για την μικρούλα Ρόδω!  ’φησε την κουταβοπαρέα πίσω και ξεκίνησε την καινούρια της ζωή αγκαλιά με την μαμά της.  Ήδη το μήνυμα από το πρώτο βράδυ ήταν παραπάνω από θετικό.  Η Ρόδω κολλημένη με τη μαμά της, φρόνιμη και γλυκειά :-) 6.1.09

Κι ο Ρόμπιν, που ονομάζεται πια Ρας, πήρε τη μαμά του αγκαλιά κι έφυγε!  Τί άλλο καλύτερο να ευχηθούμε για το μικρούλη μας.  Στο απίτι θα τον περιμένει ο Ντάκυ, το πρώτο σκυλάκι της οικογένειας κι αν ο κούταβος δεν του βγάλει το λάδι, θα έχει πολλά να του μάθει.  Ευχαριστούμε την οικογένεια κι ευχόμαστε στον Ρας να δώσει και να πάρει πολλή χαρά στη ζωή του. 23.12.08

Ποιός θα τόλεγε!  Το τελευταίο μας, ο καημός μας, το Μιμοζάκι με το τυφλό ματάκι και η καινούργια του φιλενάδα, η Ρουμπίνη, η πρωτότοκη σκυλίτσα της οικογένειας.  Νάστε όλοι σας καλά!

Και η Σμαρώ με τα γαλάζια μάτια βρήκε το σπίτι της και την φωνάζουν τώρα Νεφέλη!  Έχει παρέα παιδιά, δύο σκυλούνια κι ένα γατούλη κι όταν έφτασε στο καινούργιο σπίτι της την περίμενε στολισμένο το Χριστουγεννιάτικο δέντρο. Κι ύστερα σου λένε πως δεν γίνονται Χριστουγεννιάτικα θαύματα. Φωτεινή, μην την κακομάθετε τελείως, λίγο μόνο:-) 6.12.08

Μία εικόνα αξίζει όσο χίλιες λέξεις! Η Ίρις, άσπρη και παχουλή αγκαλιά με τον καινούργιο της φίλο.  Δύο παιδάκια, ένα δίποδο κι ένα τετράποδο θα μεγαλώσουν μαζί από δω και πέρα και θα πλουτίσει με χίλια συναισθήματα το ένα τη ζωή του άλλου. Καλή σου τύχη Χουλιγκανάκι Ιριδάκι :-) 6.12.08  

Σιγά που θα έμενε για πολύ στο καταφύγιο ο Όσκαρ!  Σε χρόνο D T βρήκε την οικογένειά του και αγκαλιά με την μαμά και τον μπαμπά του πήγε στο καινούργιο του σπίτι όπου και τον περίμεναν οι μπόμπιρες του σπιτιού. Καλή τύχη νάχεις ομορφάκι μας! 6.12.08

Να κι ο Ρωμαίο, το άλλο αγοράκι της Γκόλφως.  Ήρθε με την οικογένειά του και τον μεγάλο του φίλο να μας επισκεφτούν και μας έκανε επίδειξη της γκαρνταρόμπας του.  ’νετος, ωραίος και λατρεμένος απ' όλους.  Ευχαριστούμε την οικογένεια. 15.11.08

Ο Ρωμαίο μας επισκέφθηκε στο καταφύγιο με την οικογένειά του κι έφερε δωράκια για τα λιγότερα τυχερά μωρά.  Έχει γίνει ένας πανέμορφος μεγάααλος κούταβος κι ο Κωνσταντίνος φροντίζει να τον κακομαθαίνει με αγκαλιές και φιλιά. 28.12.08

Ένα ένα φεύγουν τα μωράκια της Γκόλφως!  Η Γιασεμή αγκαλιά με τον μπαμπά της! Καλή τύχη να έχεις μπισκοτάκι μας! 

30.10.08

Και η Φρέζια βρήκε την οικογένειά της.  Με την νεαρή μαμά της θα παίζουν και θα χοροπηδάνε σαν συνομίληκα.

30.10.08

Ο Μάκης το δεύτερο αγόρι της Γκόλφως αποφάσισε να παρατήσει το νέφος της Αθήνας και να πάει για ανασκαφές κατά Κωπαΐδα μεριά.  Έχει εκεί, λέει, αρχαία που τον περιμένουν να τα ανακαλύψει. Ήταν το πιο μελετηρό παιδί απ' όλα.  30.10.08

Η Μέριλυν το μαύρο κουκλάκι υιοθετήθηκε και πήγε στο σπίτι της.  Οι μαμάδες της μας είπαν ότι δεν έχουν ξαναδεί άλλο σκύλο να προσπαθεί τόσο πολύ να ευχαριστήσει τους ανθρώπους του κι ότι είναι το πιο γλυκό και χαρούμενο ζωάκι του κόσμου. Καλή τύχη να έχεις κοπελλίτσα μας.

Και το πιο όμορφο μωρό του ΚΑΖ, μέχρι τώρα, ο Ντομένικο αδελφός της Κέλλυ και γιος της Ίρμα, υιοθετήθηκε.  Στο καινούργιο του σπίτι υπάρχουν ακόμα 2 μεγάλοι σκύλοι, 6 γάτες κι ένας μεγάααλος κήπος να τρέχει και να χοροπηδάει.  Καλή σου τύχη κουκλάκι μας!  3.10.08

 Το παλληκάρι μας ο Νιόνιος υιοθετήθηκε από έναν γλυκύτατο άνθρωπο που δεν πάσχει από το "Σύνδρομο του μεγάλου μαύρου σκύλου".  Ο μπαμπάς του εργάζεται από το σπίτι κι οι δύο εργένηδες χαίρονται όλη μέρα ο ένας τη συντροφιά του άλλου.  Ο Νιόνιος είναι ένας σκύλος που πέρασε τα πάνδεινα στη ζωή του (μεταλλική πλάκα με καρφιά στο πίσω του πόδι και ακρωτηριασμένο πτερύγιο αυτιού) και του άξιζε το καλύτερο.  Ε λοιπόν το βρήκε!  3.10.08 

Και η ονειροπόλα Τόψη βρήκε το σπίτι της!  Κι άλλοι άνθρωποι που προτίμησαν να υιοθετήσουν ένα μαύρο ημίαιμο ζωάκι, δίνοντάς του την ευκαιρία σε μια ζωή αγάπης και αξιοπρέπειας. Η Τόψη είχε μπει στο καταφύγιο κουταβάκι κι έμεινε περίπου ένα χρόνο.  Έχει πολλά λοιπόν να μάθει από τον μεγάλο κόσμο έξω από το καταφύγιο.  2.10.08

Κι η Σκάρλετ έριξε μαύρη πέτρα πίσω της (και τί καλά που έκανε).  Η φιλεναδίτσα του Χάρχαλου υιοθετήθηκε από ένα υπέροχο ζευγάρι που την παίρνει κάθε μέρα στο γραφείο, όπου περνάει την ημέρα της, όχι δουλεύοντας, αλλά παίζοντας με άλλα τρία σκυλιά συναδέλφων.  Το γραφείο της Σκάρλετ είναι ιδιαίτερα φιλικό προς τα ζώα.  Ένας από την παρέα της είναι ο σκύλος του ιδιοκτήτη της εταιρείας :-))

Η Κέλλυ, το ημίαιμο chow chow κουταβάκι που βρέθηκε στους δρόμους με τον αδελφό της τον Ντομένικο  και την ετοιμοθάνατη μαμά τους, πήγε στο για πάντα σπίτι της!  Ήταν αγάπη με την πρώτη ματιά!  Καλή τύχη να έχεις αρκουδολιονταράκι μας. 20.9.08

Η μεταξένια Ζωρζέτ βρήκε την οικογένειά της!  Θα ζήσει την υπόλοιπη ζωή της προστατευμένη κι αγαπημένη, όπως της αξίζει.

Η Πάμο είχε βρεθεί να αιμοραγεί, με κομένο το ένα πίσω της πόδι, μισοπεθαμένη στην άκρη του δρόμου.  Τρεξίματα, ορθοπεδικός, εξετάσεις, το αποτέλεσμα ήταν ότι το υπόλοιπο πόδι πρέπει να ακρωτηριαστεί.  Περιμένουμε να δυναμώσει και να παχύνει καλά για να αντέξει την δύσκολη εγχείρηση.  Οι άνθρωποι όμως που την βρήκαν και μας την έφεραν δεν μπόρεσαν να την βγάλουν από το μυαλό τους. Την υιοθέτησαν κι η Μίκα, όπως την λένε τώρα, ζει ονειρεμένη ζωή με ανθρώπους που την λατρεύουν και με τον λύκο φιλαράκο της Ιβάν.  20.06.08

Ο Χαρχαλίνος μας υιοθετήθηκε, όταν είχαμε πια απογοητευθεί ότι θα τελείωνε τη ζωή του στο καταφύγιο.  Καινούργια ζωή ανοίγεται μπροστά στον αγαπημένο μας με μία κατάδικιά του οικογένεια.  Είμαστε όλοι ενθουσιασμένοι και εγωιστικά λυπημένοι που μας έφυγε.  Καλή σου τύχη λεβέντικο σκυλί. 23.05.08

Κι ο Σωκράτης, μετά τον Πλάτωνα, βρήκε σπίτι και οικογένεια.  Αναρωτιέται, καλοκαθισμένος στην αγκαλιά του μπαμπά του, τί θ' απογίνουν τα τέσσερα αδελφάκια του που έμειναν πίσω, στο καταφύγιο.  Κάτι θα βρεθεί και γι αυτά, ο Σωκράτης πάντως έπιασε πρώτο τραπέζι πίστα. 

09.02.08

Η Μπουμπού, το μικρό ζαχαρωτό μας, βρήκε το για πάντα σπίτι της!  Ευχαριστούμε την οικογένεια που αγκάλιασε το πλασματάκι και το έκανε μέλος της.  Μπουμπούκα, σου ευχόμαστε καλή τύχη στη καινούργια σου ζωή!

Ο Φειδίας, το κουταβοτσοπανόσκυλο, βρήκε το για πάντα σπίτι του!  Θα περάσει το υπόλοιπον του βίου του σαλαγώντας μηρμηγκάκια και σαυρούλες στο κτήμα του στην Αίγινα.  Καλή σου τύχη μικρούλη!

03.02.08

Το κοριτσάκι της χαρτόκουτας έξω από το σχολείο βρήκε την οικογένεια που θα το φροντίσει και θα το αγαπάει σ' όλη του τη ζωή.  ’λλο ένα "και ζήσαμε εμείς καλά κι αυτοί καλύτερα"

Ο Ρίκο, παρά το ότι τον χτύπησε αυτοκίνητο και τελικά βρέθηκε να έχει και Καλαζάρ, έπιασε το πρώτο λαχείο.  Η οικογένεια που τον μάζεψε τραυματισμένο, τον κράτησε κι ο Ρίκο δεν χρειάστηκε ούτε να μετακομίσει :-) Ο Ρίκο δεν ήταν ποτέ σκύλος του ΚΑΖ, είναι όμως ένα από τα αγαπημένα μας γιατί από την πρώτη μέρα που βρέθηκε, ζήτησε η οικογένεια την βοήθειά μας κι έτσι τον γνωρίσαμε και τρύπωσε μέσα στη καρδιά μας.

 Ο αρκούδος νούμερο 2 πήγε κι αυτός στο σπίτι του!  Μετά τον Ντίνο υιοθετήθηκε κι ο Ρόνυ.  Προδιαγράφονται τρελλά παιχνίδια.  Έχει δύο φιλαράκια στη καινούργια του οικογένεια κι ένα μεγάλο κήπο.  Εκείνος θα σκάβει και θα κάνει τρύπες κι η μαμά του θα φυτεύει :-)  Ευχαριστούμε την οικογένεια που άνοιξε τη καρδιά και το σπίτι της στον μικρούλη Ρόνυ.  8.1.2008

Ο Ντίνο χώθηκε στην αγκαλιά της μαμάς του και πήγε σπίτι του.  Καλή τύχη νάχεις αρκουδέλο μας. 8.12.07

Ο Ίβο, το αεικίνητον!  Από αδέσποτο, απέκτησε μπαμπά, διαμέρισμα, 4Χ4 και τώρα λέει θα χτίσει και εξοχικό στη Τζιά.  Αυτό το παιδί είχε πάντα μεγαλοϊδεάτικες τάσεις και κοίτα να δεις που τα κατάφερε. Ευχαριστούμε Ρομπ που χάρισες στον αδεσποτάκο μας μια θέση στη καρδιά σου.  27.11.07

Το Χασκάκι η Ρέα, στειρώθηκε, εμβολιάστηκε, έβαλε το μικροτσίπ της και ταξίδεψε στο καινούργιο της σπίτι, στην τουριστική Ίο.  Ποιός την πιάνει τώρα!  Φιλιά, αγκαλιές και μπάνια.  Ευχαριστούμε την οικογένεια που αγκάλιασε τη Ρέα με τόση αγάπη.

Η κουκλίτσα Σακίρα υιοθετήθηκε.  Όσοι θέλατε, αργήσατε :-))  Ζει με δύο γάτες, ένα κούνελο και την Τζενούλα, το κουτάβι του καταφυγίου με το σπασμένο πόδι που το φωνάζαμε Λουλάκι.

Ο Μαξ, ο Συριανός μικρούλης βρήκε επιτέλους το σπίτι του και την οικογένειά του.  Τον είχαν εγκαταλείψει στη Σύρο...  Τον βρήκε και τον περιέθαλψε μία Αγγλίδα μέχρι να βρεθεί η οικογένεια που θα αποφάσιζε να τον κάνει μέλος της.  Ζει τώρα πια άρχοντας στη Κέρκυρα και τρελλαίνει ανθρώπους και σκυλίτσες με τα νάζια και τα χάδια του.

Το Λουλάκι υιοθετήθηκε!!!  Ζει πια ευτυχισμένη με την ονειρεμένη οικογένειά της. Τα παιδιά την φωνάζουν Τζέννη και την διάλεξαν ακριβώς επειδή είχε κουτσό ποδαράκι!!!

Η Σαβάνα είναι η τυχερή!  Πρώτη από τα αδέλφια της (Αρθούρο, Λανσελότο κλπ) υιοθετήθηκε και ζει στη ζεστασιά της καινούργιας της οικογένειας. Ποτέ πια αδέσποτο!