ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ ΑΔΕΣΠΟΤΩΝ ΖΩΩΝ (ΚΑΖ)

	Ευχαριστούμε θερμά τις οικογένειες που αγκάλιασαν με αγάπη και συνέπεια τα αδεσποτάκια μας. Όταν υιοθετείται ένα ζώο, μένει ελεύθερος χώρος στο καταφύγιο για να σωθεί και κάποιο άλλο.


	Ήρθε κι η σειρά του μικρούλη Περόν να πάει στο σπίτι του! Χοροπηδηχτούλης όπως πάντα, χαίρεται το πράσινο λειβαδάκι και την καινούρια του ζωή! 16.7.2010
	Η Μπλόντυ κι ο Μάρλον ζουν μαζί στο καινούριο τους σπίτι. Ήδη οι βόλτες δίνουν και παίρνουν, όπως και τα μπάνια στη γειτονική λίμνη. Το ζεστό Γερμανικό καλοκαίρι τους ήρθε γάντι. 16.7.2010
	Και το χρυσό αγόρι, ο Γκαρίπ, που μας τον έφεραν πίσω μετά από 2,5 χρόνια μπήκε στο δρόμο για να βρει το για πάντα σπίτι του. Τον φιλοξενεί η καλή μας Κλαούντια, μαμά της Μερσέντες μας, μέχρι να βρεθεί η τυχερή οικογένεια που θα τον υιοθετήσει. Τα σχόλια της Κλαούντια όταν έφτασαν στο σπίτι ήταν:"Γλυκός, τρυφερός με τα παιδιά και ερωτευμένος με την Μερσέντες" :-) 16.7.2010
	Κι η Μπόννυ Μπλου ταξίδεψε μαζί μας. Στο αεροδρόμιο συνάντησε την οικογένειά της που όλο καμάρι την πήραν αγκαλιά, μας ευχαρίστησαν θερμά για τον θησαυρό τους κι έφυγαν για να δείξουν στο κοριτσάκι πόσο όμορφη είναι η ζωή όταν έχεις μια οικογένεια να σε αγαπάει. 16.7.2010
	Κι η Αγλαΐτσα μας έφυγε και πήγε στα άξια χέρια της Αντιπροέδρου του Γερμανικού σωματείου με το οποίο συνεργαζόμαστε, μέχρι να βρει το για πάντα σπίτι της. Και μόνο που σκέπτομαι τις οικογένειες που θέλουν να υιοθετήσουν τη μικρούλα να ελέγχονται από την Ίνγκε, τις λυπάμαι :-) 16.7.2010
	Λίγο πριν φύγει ο 'Aγης με την οικογένειά του και τον πρώτο τους σκύλο, τον Φιλ, κι εμείς για την επιστροφή μας. Η οικογένεια διανυκτέρευσε στο ίδιο, φιλικό προς τα ζώα, ξενοδοχείο που έμεινε και το ΚΑΖ για να έρθει το βράδυ στο mini reunion που είχε οργανώσει το Γερμανικό σωματείο. Αγκαλιές και φιλιά μ' αυτούς τους υπέροχους ανθρώπους που είχαν υιοθετήσει τον 'Aγη από τον Μάϊο, είχαν έρθει στη γιορτή που κάναμε τότε για να γνωρίσουν από κοντά και το "ελληνικό κλιμάκιο" και μας παρακάλεσαν να τους τον πάμε τον Ιούλιο που θα έπαιρναν άδεια για να ασχοληθούν για 3 εβδομάδες μόνο μαζί του. Είδαμε και πάθαμε να παρηγορήσουμε την Amy, που είχε έρθει μαζί συνοδεύοντας τον προστατευόμενό της :-) 16.7.2010
	Όλα τα μωρά στη πίστα! Σκυλούνηδες, μαμάδες και μπαμπάδες στο αεροδρόμιο. Τα μωρά δεν σταματούσαν να αλλάζουν αγκαλιές. Και η καλή μας Ραβίσσα, ταξίδεψε 200 χιλιόμετρα για να είναι στο αεροδρόμιο. Η Ραβίσσα είναι νοσοκόμα και αφού τελείωσε την νυχτερινή της βάρδια, μπήκε στο αυτοκίνητο και ήρθε να συναντήσει και να πάρει αγκαλιά έστω και για πέντε λεπτά τα μωρά από τα σκουπίδια, τον Τόλη και τον Δήμο. Η Ραβίσσα φιλοξενεί κατά καιρούς στο σπίτι της δικά μας μωρά που δεν έχουν βρει οικογένειες όσο είναι ακόμα στο καταφύγιο και κάνει εκείνη τον πρώτο έλεγχο των οικογενειών. Περιττό να πω ότι οι έλεγχοι που κάνει θα τρόμαζαν ακόμα κι εμένα. Ούτε δράκος νάταν :-)
	Ο Ντάντε, αυτό το εξαιρετικό σκυλί που ποτέ δεν καταλάβαμε γιατί το πέταξαν, βρήκε την οικογένειά του και ανθρώπους που εκτίμησαν τον χαρακτήρα του. Στην φωτογραφία, ωραίοι κι οι δύο, με τον μπαμπά του. 10.7.2010
	Με την ίδια αποστολή έφυγαν και τα μαυροτσούκαλα, οι αδελφές Ολίβια και Σίρλεϋ. Οι οικογένειες περίμεναν στο αεροδρόμιο να αγκαλιάσουν τα μωρά που είχαν γνωρίσει μέσα από δεκάδες φωτογραφίες και βίντεο. Στη φωτο η Ολίβια με τη μαμά και τον μπαμπά της. 10.7.2010
	Η Σίρλεΰ στο καινούριο ολόδικό της κρεβατάκι, κοιμόταν όλη την μέρα. Το απόγευμα, φρέσκια και ξεκούραστη, έκανε, όπως μας είπε η μαμά της στο τηλέφωνο, τη πρώτη της βόλτα με την οικογένειά της και το πρώτο της μπάνιο στη λιμνούλα της περιοχής. Αυτό θέλουμε κι εμείς, να ξεχάσουν το καταφύγιο και μας από τη πρώτη στιγμή και να αρχίσουν τη καινούρια τους ζωή. 10.7.2010
	Και τα δύο μωράκια που βρέθηκαν σε νάϋλον σακούλα στα σκουπίδια, πήγαν στις για πάντα αγκαλιές της οικογένειά τους. Στη φωτο ο Τόλης, που τον λέει η οικογένειά του Στέφανο, αν μπορούσε θα χωνόταν μέσα στο λαιμό του μπαμπά του. 2010
	Κι ο αδελφός του Τόλη ο Δήμος αγκαλιά με τον μπαμπά και τη μαμά του. Φύγανε και τα τελευταία από αυτή τη γέννα! Εμείς γίναμε λίγο φτωχότεροι, αυτά όμως θα πλουτίσουν τις ζωές των οικογενειών τους για όσο ζουν. 10.7.2010
	Κι άλλο ένα κατσαρίδι υιοθετήθηκε, η Ισιδώρα με τα μπλε μάτια! Προμηνύονται τρελλά παιχνίδια με δύο παιδιά στο σπίτι! Ευχαριστούμε την οικογένεια! 10.7.2010
	Κι ο μικρούλης Κούρος πήγε σπίτι του! Πήρε τον νεαρό μπαμπά του αγκαλιά και φύγανε! Καλή τύχη στον Κούρο και καλή πρόοδο στον μπαμπά του! 26.6.10
	Κι ο Βέλβετ πήγε στο σπίτι του! Θα έχει για συντροφιά την Ζήβα κι ο μπαμπάς του θα του μάθει με επαγγελματικό τρόπο την ομορφιά που έχει η ζωή όταν έχεις οικογένεια, μακριά από άθλια εκτροφεία. Ευχαριστούμε Διονύση! Καλή τύχη νάχεις Βέλβετ! 19.6.2010
	Το πρώτο αγοράκι από τα μωρά της πλαστικής σακούλας το κάναμε πακέτο, του βάλαμε κι ένα γαλάζιο φιόγγο και το δώσαμε στην καινούρια του οικογένεια. Ένα μεγάλο άλμα από τον κάδο σκουπιδιών σε αγαπησιάρικες αγκαλιές. 19.6.2010
	Κι άλλο ένα από την ίδια γλυκιά συμμορία πήγε σπίτι του. Είναι ένα από τα τρία brownies. Μακάρι νάχουν και τα υπόλοιπα την ίδια καλή τύχη και να φύγουν γρήγορα από το καταφύγιο. Τί πιο καλό από το σπίτι σου και την οικογένειά σου! Καλή τύχη νάχετε μωράκια! 19.6.2010
	Ήταν αγάπη από την πρώτη ματιά! Μόλις πάτησε η Ζωή το πόδι της στο καταφύγιο, ο Μιστόκλης κόλλησε τη μυτόγκα του επάνω της και κέρδισε τη καρδιά της. Η Ζωή, δεύτερη γενιά Αμερικάνα, είναι η κοπελιά που ήρθε φέτος με εθελοντές από τις ΗΠΑ για να κάνουν εθελοντικές εργασίες στο ΚΑΖ κι έτσι μετά από 6 ολόκληρα χρόνια βάφτηκαν και φρεσκαρίστηκαν τα κτίρια του καταφυγίου. Τον Μιστόκλη πολλοί τον κοίταξαν στο καταφύγιο αλλά κανείς δεν τον είδε! Για όλους ήταν μόνο ένα μεγάλο, μαύρο κι ανασούμπαλο σκυλί. Μόνο η Ζωή διάβασε στα γλυκά καστανά του μάτια την λαχτάρα να έχει δικιά του οικογένεια και να φύγει από το καταφύγιο. Ο Μιστόκλης επέστρεψε μαζί της στην Αμερική κι ως τώρα έχει μαζέψει μπόλικες εμπειρίες. Κολύμπι, σαμπουάν και ύπνο στο κρεβάτι της μαμάς του. Σ' ευχαριστούμε Ζωίτσα, νάσαι καλά! 10.6.2010
	Το έχουμε ξαναπεί: "Μην κοιτάς τα στραβά μου πόδια, κοίτα την ίσια μου τύχη":-) Η Μπέμπα βρέθηκε έγκυος δεμένη έξω από το καταφύγιο. Την στειρώσαμε αλλά δεν ξέραμε πού ζούσε για να την επιστρέψουμε στη γειτονιά της κι έτσι την κρατήσαμε με την ελπίδα να υιοθετηθεί. Ήταν πολύ γλυκιά και φιλική με όλους, αλλά δυστυχώς δεν έκανε το μοιραίο κλικ σε κανέναν. Μέχρι που είδε τις φωτογραφίες της η σημερινή της οικογένεια στη Γερμανία. Έγιναν οι απαραίτητοι έλεγχοι κι η Μπέμπα που την λένε τώρα Κοκό, ταξίδεψε για την αγκαλιά τους. Τα πρώτα γράμματα της οικογένειάς της είναι γεμάτα απορία, γιατί αυτό το εκπληκτικό σκυλί δεν βρήκε οικογένεια στην Ελλάδα. Τώρα εμείς τί να τους πούμε και πώς να δικαιολογήσουμε τους συμπατριώτες μας;;; 10.6.2010
	Έτσι θα είναι η ζωή του Αγάπιου από το Σάββατο που μας πέρασε. Ο Αγάπιος είναι ο σκύλος που άφησε ο άνθρωπός του στο καταφύγιο, διαφορετικά θα τον πυροβολούσε. Δεν ήταν, λέει, καλός στο κυνήγι. Εμ πώς να είναι αφού πλάστηκε αγαπησιάρης προς όλα τα πλάσματα. Στο καινούριο του σπίτι ο Αγάπιος δεν σταματά να αναρωτιέται τί έκανε και αξίζει τέτοια ευτυχία. Δεν ξέρει ότι βρέθηκαν άνθρωποι που εκτίμησαν τον εξαιρετικό του χαρακτήρα και τη χρυσή του καρδιά. 29.5.2010
	Η Κλάουντια, η μαμά της Μερσέντες μας, ανησυχούσε που ο καιρός περνούσε και κανείς δεν υιοθετούσε την Κλεωνίκη, το τσοπανόσκυλο με το μαύρο κεφαλάκι. Στο τέλος δεν άντεξε και μας ζήτησε πιεστικά να την φιλοξενήσει στο σπίτι της μέχρι να της βρει την κατάλληλη οικογένεια. Κι η Κλάουντια ακολούθησε την τακτική που είχε ακολουθήσει και με την Μερσέντες της. Ταξίδεψε μέσα στη νύχτα 4 ώρες για να είναι εκεί μόλις βγει η Κλεωνίκη από το κλουβί μεταφοράς της. Και πήρε αμέσως την τσοπάνα αγκαλιά, αυτή η μικροκαμωμένη γυναίκα, όπως είχε κάνει και με την Μερσέντες της... 29.5.2010
	Ο Κίμων ήταν ένας στο εκατομύριο. Είχε κατσαρά μουστάκια και σου έπαιρνε τ' αυτιά από τα γαυγίσματα όταν ήθελε να τραβήξει τη προσοχή σου. Τα κατσαρά μουστάκια παρέμειναν, αλλά το γαύγισμα κόπηκε με τόση προσοχή και αγάπη που έχει από τις μαμάδες του. 29.5.2010
	Κι ο Σταν μας υιοθετήθηκε! Μεγάλος για την ηλικία του, με λουστρινένιο τρίχωμα, έφυγε επιτέλους από το καταφύγιο για να ζήσει όπως του αξίζει. 29.5.2010
	Αυτό το Σάββατο ήταν καλή μέρα! Κι ο Αντύπας, ο μικρός λυκάκος, πήγε στην οικογένειά του. Μπήκε πάλι ένα κουταβάκι στη ζωή των ανθρώπων του μετά την απώλεια του Λήο τους. Ο Αντύπας δεν θα πάρει ποτέ την θέση του Λήο, θα φτιάξει όμως τη δικιά του γωνίτσα στις καρδιές τους. 29.5.2010
	Κι άλλο ένα από τα μωρά μας έφτασε στο σπίτι του. Η γλυκιά Λύρα, που το είχε δει μαμά με ξένα κουτάβια:-) Αφού πέρασε από σαράντα κύματα και γλίτωσε από φόλα και πετροβολισμό, κατέληξε στο καταφύγιο για να μας μαγέψει με τον γλυκό της χαρακτήρα και τελικά να βρει τη θέση της στην καινούργια της οικογένεια. Πάντως μας κατέπληξε με την άνεση που μπήκε στο αυτοκίνητο και την ευκολία με την οποία συνήθισε στη καινούρια της ζωή. Ευχαριστούμε την οικογένεια! 22.5.10
	Η Τασούλα, από τα μωράκια που βρέθηκαν στον κάδο σκουπιδιών, υιοθετήθηκε! Ο μπαμπάς της είναι μέλος της μεγάλης οικογένειας των φίλων του ΚΑΖ κι έτσι το μωρό θα το βλέπουμε συχνά. Ευχόμαστε στη καινούργια αγέλη του μπαμπά και της Τασούλας, πολλά παιχνίδια και πολλές χαρές. Η αγάπη είναι δεδομένη. 22.5.10
	Σήμερα υιοθετήθηκε ο Μπραντ κι ήταν μια καλή ημέρα! Η οικογένειά του είναι από τους ανθρώπους που αγαπούν ένα ζώο γι αυτό που είναι κι όχι για το χρώμα του. Σας ευχαριστούμε θερμά που αγκαλιάσατε τον μικρούλη μας, που από σήμερα ονομάζεται Ραφαέλ, επιλογή του καινούριου του συντροφάκου. 11.5.2010
	Καιρός ήταν να πάει και η Νατάσσα στο σπίτι της και να μας αδειάσει τον καναπέ του καταφυγίου. Η Νατάσσα ήταν από τα τυχερά μωρά που έμεινε στο γραφείο και δεν πήγε πίσω, στα κλουβιά, με αποτέλεσμα να καθόμαστε στις καρέκλες γιατί η δεσποινίς έπιανε όλο τον καναπέ:-) Με την καινούρια της οικογένεια ήταν αγάπη με την πρώτη ματιά, ιδίως με τη μαμά της! Στη φωτο, αγκαλιά με τον μπαμπά της, κάνει αυτό που κάνει καλύτερα στη ζωή της. Χασμουριέται! 8.5.10
	Κι άλλη μια αγάπη με την πρώτη ματιά. Η Φράνκυ είχε έρθει για να στειρωθεί και συναντήθηκε με την Ιωάννα και τον Αλέξανδρο. Από τότε και μέχρι να αναρρώσει, τα παιδιά ερχόντουσαν συνέχεια για να της κάνουν παρέα και να την βγάζουν βόλτα. Η Φράνκυ ήταν αρχικά μία πολύ γλυκιά σκυλίτσα που δεν είχε όμως γευθεί τη χαρά της επαφής με καλούς ανθρώπους. Με τις συχνές επισκέψεις της οικογένειάς της η Φράνκυ άνθισε κι έγινε αυτό που αξίζει σε κάθε ζώο. Ευτυχισμένη, χαλαρή και χαμογελαστή! 6.5.10
	Η Πάμπα μας! Η παιδονόμος μας! Απέκτησε σπίτι και οικογένεια! Καιρός είναι πια να συνταξιοδοτηθεί και να αφήσει το καταφύγιο και τα κουτάβια για μια ζωή στα μαλακά και στα όμορφα. Υπερπροστατευτική απέναντι στη καινούρια της μαμά, που ήταν ένα από τα μέλη μας που την είχαν σώσει από το υπόγειο που ήταν κλεισμένη και πολύ περίεργη για τις γάτες του καινούργιου της σπιτιού. Θέλει ιδιαίτερη προσοχή για να μην προσπαθήσει να τις βάλει σε σειρά και τάξη:-) 24.4.2010
	Το ένα από τα χιλιοβασανισμένα κουκλάκια του παράνομου εκτροφείου άφησε το καταφύγιο και πήγε στη μεγάλη και ζεστή αγκαλιά της καινούριας της μαμάς. Από εδώ και πέρα πλέον αρχίζει η ζωή για την μικρούλα Μουσλίν. Μέχρι πριν λίγο, στο εκτροφείο, ζούσε μέσα στις λάσπες, έτρωγε μουχλιασμένα ψωμιά και τους ξεπλήρωνε με συνεχείς γέννες που έφερναν παράνομο κέρδος στον άνθρωπο. Τώρα στειρωμένη κι εμβολιασμένη, σ' ένα ζεστό σπιτικό, ξεκινά πάλι τη ζωή απ' την αρχή. 24.4.2010
	'Aλλο ένα τυχερό που βρήκε αυτό που έψαχνε. Η Λαμπιτώ, που ήθελε να την φωνάζουν Αμελί, αλλά τελικά την "πάτησε" γιατί η οικογένειά της την ονόμασε Ντόλυ:-) Έχει έναν όμορφο κήπο για τις βόλτες της και μια γάτα που δεν την καλωσόρισε ιδιαίτερα. Ευχαριστούμε την οικογένεια για την αγάπη που δείχνει στη μικρούλα μας. 20.4.2010
	Καλή μέρα το Σάββατο! Μετά τον Μπρελ και τον Πωλ υιοθετήθηκε κι ο Ντάνιελ! Υποσχέθηκε να είναι φρόνιμο παιδί προκειμένου να τον παίρνει η μαμά του στο γραφείο της. Ευχαριστούμε Σοφία! Καλή τύχη Ντάνυ! 17.4.2010
	Έφυγε κι ο Ιγκόρ που μέσα σε δύο εβδομάδες διπλασίασε το βάρος του και το μέγεθός του, μέχρι που μας ρωτούσαν με τί τον ποτίζουμε. Εμείς είπαμε στον μπαμπά του, να μην χρησιμοποιεί πια βαράκια για τη γυμναστική του. Πέντε άρσεις με τον Ιγκόρ να κάνει την ημέρα, θα διατηρείται σε φόρμα. Κι ο γιγαντομικρούλης συνεχίζει να μεγαλώνει κάθε μέρα, σαν Αυγουστιάτικο καρπούζι. 17.4.2010
	Καραμέλα! Η κοπελίτσα που βρέθηκε με το λουρί της τσάντας περασμένο στο λαιμό και τα καρφιά να προεξέχουν από το πόδι της. Θεραπεύτηκε, στειρώθηκε και η καλή της τύχη, της στάθηκε και για να βρει την εξαιρετική οικογένειά της. Αθηναϊκό βόρειο προάστειο της Αθήνας, πολλή αγάπη, σταθερότητα και γερμανική πειθαρχία θα είναι από δω και μπρος η ζωή της Καραμέλας. Όσο για την πειθαρχία, την χρειάζεται η Καραμελίτσα, το γλυκό μας κατσίκι, σε μεγάλο βαθμό. 2.4.2010
	Για τον Πωλ δεν είχαμε αμφιβολία ότι θα εύρισκε οικογένεια. Το θέμα ήταν να βρεθεί η καλύτερη και βρέθηκε! Ευχαριστούμε θερμά την μαμά του, την σούπερ γιαγιά του και το δίποδο ξαδελφάκι του. Στο σπίτι ο Πωλ έχει κι έναν καινούριο τετράποδο αδελφό, πέντε φορές μεγαλύτερο από το φρατζολάκι μας και μαύρο. ’ντε, και να μας έρχεστε συχνά στο καταφύγιο. 2.4.2010
	Να κι ο Γκρέκο, το γλυκό τσοπανόσκυλο, που νοικοκυρεύτηκε κι απέκτησε σπίτι και οικογένεια! Το ευχόμασταν κάθε μέρα, να βρεθούν οι άνθρωποι που θα εκτιμούσαν την λεβεντιά του και τον εξαιρετικό του χαρακτήρα κι ευτυχώς βρέθηκαν. Ποτέ πια κίνδυνος για φόλα στους δρόμους, ποτέ πια τα κάγκελα του καταφυγίου. Ευχαριστούμε την οικογένεια!
	Οι μεγάλοι πρωταγωνιστές του Σαββάτου ήταν ο 'Aντυ κι ο μπαμπάς του!!! Το μωρό είχε άστρο! Με την θεραπεία του έβγαλε καινούρια μαλλάκια, πάχυνε, ψήλωσε και βρήκε κι έναν σούπερ μπαμπά. Αντρέα ευχαριστούμε που δεν σταμάτησες μπροστά στην άθλια κατάσταση του μικρούλη και δεσμεύτηκες να τον υιοθετήσεις μόλις τον είδες. Ευχόμαστε να μην αργήσει κι ο Κανέλλος να γυρίσει σπίτι. 27.3.2010
	Ο Λούπο κι η μαμά του! Το αγοράκι υιοθετήθηκε και ζει τώρα μαζί με άλλα δύο σκυλιά, ένα εκ των οποίων είναι το Μαρικάκι μας (υιοθεσία πριν από 4 χρόνια). Ο Λούπο θα ζει αγροτική ζωή σ' ένα μεγάλο αγρόκτημα παρέα με άλλα ζώα και άλογα. Τα σκυλιά όμως της οικογένειας ζουν μέσα στο σπίτι, πλήρη μέλη της οικογένειας. 14.3.2010
	Κι ο Τσε έφυγε από το καταφύγιο και πήγε στην οικογένειά του. Για συντροφιά έχει έναν δίποδο κι έναν τετράποδο αδελφό. 14.3.2010
	Η αδελφή του Λούπο η Τιτίνα, πήγε κι αυτή στο σπίτι της και θα έχει παρέα της τον Ρωμανό, πάλαι ποτέ μωρό του ΚΑΖ που μεγάλωσε με το μπιμπερό. 14.3.2010
	Η Ελβίρα, αδελφή του Τσε κι η Νέρα, αδελφή του ’γη, μετά από εξοντωτική δουλειά μιας ολόκληρης ημέρας :-) Κουρασμένος σκύλος, ευτυχισμένος σκύλος! Μακάρι να είναι η ζωή σας από δω και πέρα μόνο παιχνίδι, ύπνο, αγάπη και καλό φαΐ. 14.3.2010

	Η Αύρα μας, το τρελλιάρικο Duracell μας, που αγαπήσαμε και αγκαλιάσαμε όλοι, πήγε τελικά στο σπίτι της. Εδώ βέβαια έπεσαν ποτάμια δακρύων, ιδίως από την ανάδοχο οικογένειά της που την φιλοξενούσε από τον Αύγουστο στο σπίτι της, αλλά έχουμε πει ότι το καταφύγιο και οι άνθρωποί του είναι ένας μεταβατικός σταθμός στη ζωή των ζώων μας, μέχρι να πάνε στο για πάντα σπίτι τους. Η κοπελίτσα μας έχει αυτό που επιθυμούσε πιο πολύ απ' όλα. Μια συνομήλικη φιλενάδα και άπλετο χώρο για τρεχαλητά και παιχνίδια. Και σε λίγο θα προστεθεί κι ένα δίποδο μωράκι στα τετράποδα της οικογένειας. 9.3.10
	Το Σεραφειμάκι, το μικρό αντράκι, έφυγε κι αυτό για να πάει στο σπίτι του. Μετά από τις περιπέτειες της υγείας του, αποτέλεσμα κλωτσιάς από κάποιον "άνθρωπο", τα ηπατικά προβλήματα και την εγχείρηση της διαφραγματοκήλης, το ποντικάκι μας έγινε καλά και μας άφησε. Και καλά έκανε! Η οικογένειά του τον περίμενε με καινούργιο γαλάζιο παλτουδάκι, ασορτί κολάρο και μια μεγάλη αγκαλιά. Κοιτάξτε βλέμματα που ανταλλάζει με τον καινούργιο του φίλο. 9.3.2010
	Η Αργυρώ μας, αδελφή του Τσες και της Ελβίρας, πήγε στο πάντα σπίτι της! Ευχόμαστε στη μαμά της πολλές ευτυχισμένες στιγμές με το τετράποδο μωράκι και να κρατήσει από την πρώτη σκυλίτσα της μόνο τις θύμησες των φωτεινών χρόνων. 27.2.10
	Κι ο Μπρελ άφησε το κοπαδάκι πίσω και πήγε στην καινούργια του οικογένεια. Καλή τύχη όμορφε! 27.2.10
	Επιτέλους ο Χάρης μας, μετά από περιπέτειες, βρήκε την οικογένειά του. Την παράδοση την έκανε η Έλλη, που ήταν κι αυτή κάποτε ένα μωρό του ΚΑΖ, μόνο σε διαφορετικό χρώμα. "Σι μπιζάκι" Μακάρι όλα τα κυνηγετικά σκυλιά που τα πέταξε το πρώτο αφεντικό τους, να έχουν την τύχη του Χάρη. Ο Χάρης βέβαια δεν πήγε στο καινούριο του σπίτι σαν κυνηγετικός σκύλος, αλλά σαν ο αγαπημένος της οικογένειας. 19.2.2010
	Την Παρασκευή, το ΚΑΖ ταξίδεψε στην Γερμανία και μετέφερε 3 από τα μωρά του στις οικογένειές τους. Στην φωτο ο Όμπερον αγκαλιά με τον μπαμπά του. Η οικογένειά του μας κράτησε για βραδυνό φαγητό, δηλαδή το ΚΑΖ και την Πρόεδρο του Γερμανικού συνεργαζόμενου σωματείου, και περάσαμε μια πολύ όμορφη και χαλαρή βραδιά μαζί τους, στη μεγάλη ζεστή κουζίνα τους με σκυλιά και παιδιά γύρο μας. Ο μεγάλος σκύλος της οικογένειας, ένα σοφό γέρικο Χάσκυ ο Μαξ, αφού μύρισε τον Όμπερον καλά καλά, τον γύρισε ανάσκελα και εξέτασε κοιλιά, μουσούδι και ουρά, έδωσε το "έχει καλώς" κι ο Όμπερον μπορούσε πλέον χωρίς τσενζούρα να πηγαίνει από τη μία αγκαλιά στην άλλη. Ευχαριστούμε Κάλλε και Ίνγκεμποργκ που διαλέξατε το μωρό μας. Στην Αθήνα κανείς δεν σκέφτηκε να τον υιοθετήσει. 12.2.2010 Βλέμμα λατρείας προς την μαμά του με τον Μαξ στο βάθος.
	Η οικογένεια της Τιτάνιας ταξίδεψε, σε μία μέρα, 7 ώρες με το αυτοκίνητο κι άλλες τόσες για την επιστροφή, μόνο και μόνο για να παραλάβει την μικρή μας πριγκήπισσα. Η ελαφίνα Τιτάνια αγκαλιά πλέον με τους ανθρώπους της, δεν έχει να φοβηθεί τίποτα πια. Ευχαριστούμε Γιέλενα και Μάρκους, αυτό το μωρό είχε τρυπώσει στη καρδιά μας και θέλαμε το καλύτερο που μπορούσαμε να βρούμε. 12.2.2010
	Και το τρίτο μωρό του ΚΑΖ! Το Λαλάκι μας, το μικρό κόκκινο τουλιπάκι. Χαρισματικό όσο λίγα, στην Ελλάδα όμως δεν είχε καμία τύχη. Κοινό, κοινότατο το χρώμα του κι η εμφάνισή του. Η καρδούλα του όμως τεράστια για μικρούς και μεγάλους ανθρώπους. 'Aφοβο, χαδιάρικο, παιχνιδιάρικο κι αγαπησιάρικο προς όλα τα δίποδα και τετράποδα παιδιά. Δεν χρειάζεται να σου ευχηθούμε καλή τύχη κοριτσάκι μας. Με τέτοιο χαρακτήρα θα την έχεις σ' όλη σου τη ζωή. 12.2.2010
	Κι άλλο μπομπίρι υιοθετήθηκε, ο Αριστείδης που τον λένε τώρα 'Aρη. 'Aρης και μαμά ποζάρουν για την αναμνηστική φωτογραφία. Ευχαριστούμε την οικογένεια κι ευχόμαστε στο μωρό μας πάντα τέτοια:-) 6.2.10
	Το γατόνι ο Γκάρφηλντ έγινε ανάρπαστος μόλις μπήκε στις αγγελίες. Ποτέ πια κλουβάκι και παρακαλετά να τον βγάλουν έξω να παίξει κι αυτός σαν παιδάκι που είναι. Έχει δικό του τώρα ολόκληρο διαμέρισμα και οικογένεια για να βγάλει το άχτι του. Καλή σου τύχη πιτσιρίκο. 5.2.10
	Ο πρασινομάτης Νεοκλής πήρε την μαμά του αγκαλιά, πήρε και το αυτοκίνητό του και φύγανε... Και για τους δύο ξεκινά μια καινούργια ζωή. Για την μαμά μέρες γεμάτες υπομονή, σφουγγαρίσματα, αγάπες, σφουγγαρίσματα, εκπαίδευση, σφουγγαρίσματα... Για τον Νεοκλή αγκαλιές, παιχνίδι, λιχουδίτσες κι όλη του τη ζωή αφιερωμένη στην κυρά κι αφέντρα του, την αρχηγό της μικρής του αγέλης. 31.1.2010
	Και πάλι η παροιμία "μην κοιτάτε τα στραβά μου πόδια αλλά την καλή μου τύχη" ήρθε κι έδεσε στην περίπτωση της Αλάσκας. Μπήκε στο καταφύγιο για να στειρωθεί, μία αδέσποτη σκυλίτσα σαν χιλιάδες άλλες. Για την οικογένεια όμως ήταν η μία και μοναδική! Αγάπη με την πρώτη ματιά! Κι έτσι η Αλάσκα έγινε το τέταρτο μέλος της καινούργιας της οικογένειας και στέλνει μήνυμα σε όσους θα ήθελαν να βάλουν ένα τετράποδο στη ζωή τους: Υπάρχουν πολλά ενήλικα ζώα πραγματικοί θησαυροί που μένουν πίσω για χάρη των κουταβιών. 30.1.2010
	Η μικρούλα Ναυσικά ήταν η πρώτη τυχερή απ' όλα της τ' αδέλφια. Πήρε τη μαμά της αγκαλιά κι έφυγαν για πάντα από το καταφύγιο. Και στο σπίτι χλιδή! Κουβερτάκια, μαλακά κρεβατάκια, κοκαλάκια για μασούλημα κι όλα τα -άκια που λατρεύουν τα κουταβομωρά. Ευχαριστούμε την οικογένεια! 17.1.2010
	Η Μάριγκολντ, το μικρό κοριτσάκι που είχαν πετάξει στα σκουπίδια, βρήκε το για πάντα σπίτι του. Στην φωτογραφία, με την καινούργια της μαμά και την καινούργια της φιλενάδα, την πρώτη σκυλίτσα της οικογένειας. 16.12.09
	Η Βικτώρια ήταν μια σκυλίτσα που είχαμε στειρώσει τον Σεπτέμβρη και λόγω μεγάλου αριθμού ζώων στο Καταφύγιο αναγκαστήκαμε να την "επανεντάξουμε" όπως λέει ο νόμος, ή να την επανεγκαταλείψουμε όπως είναι η αλήθεια. Δεν την ξεχάσαμε όμως. Ο χαρακτήρας της ήταν εξαιρετικός κι ένα σκυλί που θα μπορούσε να ζει με μία οικογένεια, βρισκόταν στους καθημερινούς κινδύνους των δρόμων. Όταν τα σκυλιά της παρέας της βρέθηκαν δηλητηριασμένα, ξαναβάλαμε την Βικτώρια στο Καταφύγιο και λίγο μετά βρέθηκε η οικογένεια που ήθελε να την υιοθετήσει. Η οικογένειά της εμπιστεύτηκε την κρίση μας για τον χαρακτήρα της κι από την πρώτη ώρα το διαπίστωσαν και μόνοι τους. Η Βικτώρια, μία κοινή σκυλίτσα στην εμφάνιση, κρύβει στην καρδούλα της ένα θησαυρό που τον ανακάλυψε αμέσως η οικογένειά της κι η πρώτη τους σκυλίτσα η Ρέϊβεν. Ακόμα ένα πρώην αδέσποτο που κατέληξε "πειραματόζωο" ή "γούνα", θα θρηνήσει πάλι η "φιλόζωη" Αθηναία κυρία:-))))) 28.11.09
	Κι ένα από τα πιο συζητημένα μωρά του καταφυγίου, ο Λέανδρος, υιοθετήθηκε. Έπρεπε να κρίνουμε ανάμεσα σε πολλές αιτήσεις για την υιοθεσία του, ποια οικογένεια θα τον έπαιρνε και νομίζουμε ότι κάναμε εξαιρετική επιλογή. Το μωρό θα έχει πάντα κοντά του στο σπίτι κάποιον να τον προσέχει και να του μαθαίνει καινούργια πράγματα και δεν θα κάνει ότι του κατεβάζει το κουταβομυαλό του. Ευχαριστούμε την οικογένεια, αλλά και την προειδοποιήσαμε να μην τον κακομάθει με αγκαλιές στο κρεβάτι:-) 23.11.09
	Και η Μπουλίτσα μας υιοθετήθηκε! Το πολλά βασανισμένο κοριτσάκι που βρέθηκε κρεμασμένο. Νάναι καλά με την καινούργια της οικογένεια. 22.11.09
	Ο Παντελής μας υιοθετήθηκε!!! Αν αυτό δεν είναι λόγος για πάρτυ, αναρωτιέμαι τότε ποιός είναι. Τουλάχιστον για μας τους τρελλαμένους με την μοίρα των αδέσποτων :-) Το τυφλό και γενναίο μας αγόρι, πριν φύγει, πήγε στην οφθαλμίατρο η οποία έμεινε έκπληκτη από την μεγάλη διαφορά στα μάτια του και από το πόσο υπεύθυνα το ΚΑΖ ακολούθησε τις οδηγίες της για την αγωγή του. Εδώ θα θέλαμε να σας ευχαριστήσουμε που δεν τον αφήσατε ούτε λεπτό χωρίς τα απαραίτητα και ακριβά του φάρμακα. Μετά έφτιαξε την βαλίτσα του και πέταξε για την μακρινή του καινούργια πατρίδα. Εκεί τον περίμενε η μαμά του μαζί με τους τρεις καινούργιους του φίλους, ένα μικρό Γουέστυ κι ένα μονόφθαλμο ημίαιμο, και τα δύο ζώα από κυνοκομείο. Το πρώτο βράδυ έκανε αναγνώριση του καινούργιου του σπιτιού κι αν και του είχαν πάρει ένα ωραίο μαλακό λούτρινο κρεβάτι, αυτός διάλεξε τον καναπέ! :-) Και την άλλη μέρα το πρόγραμμα είχε περιπέτεια. Βόλτα με τους καινούργιους του φίλους στο πάρκο για σκύλους της πόλης του, όπου τα ζώα μπορούν να παίζουν και να τρέχουν χωρίς λουρί με ασφάλεια. Ο Παντελάκος σας ευχαριστεί που δεν τον ξεχάσατε όλο αυτό το καιρό και σας παροτρύνει να συνεχίσετε να στηρίζετε αδεσποτάκια που έχουν ανάγκη. 14.11.09
	Τα δύο καμάρια μας, ο Ραν Ταν Πλαν και η Τριάνθη υιοθετήθηκαν από την ίδια οικογένεια και μετακόμισαν για τα Βόρεια προάστεια! Θα έχουν όχι έναν αλλά δύο "συνομίληκους" για παιχνίδι και τρεχαλητά τα οποία είχαν αρχίσει ήδη πριν μπουν στο αυτοκίνητο να φύγουν. Αποτέλεσμα ήταν τα τραυματισμένα πόδια και των δύο :-) Ευχαριστούμε την οικογένεια! 7.11.09
	Κι ο αρκουδένιος Μπάμπης βρήκε όχι μία αλλά δύο μαμάδες να τον αγαπάνε και να τον μεγαλώσουν. Σας ευχαριστούμε κι ευχόμαστε πολλά καλά χρόνια με τον αρκούδο!
	Γεια σου Ζόντιακ, είμαι ο Πέππερ! Καλωσήρθες! Η Ζόντιακ, αδελφή της Όρμπιτ, του Όρεντιλ, της Σκάϋ και της Νέμπιουλα υιοθετήθηκε κι έχει τώρα τρία παιδιά να παίζει και δύο γάτες να κυνηγάει :-) Αυτά ήταν από τα καλύτερα και υγιέστερα μωρά που πέρασαν από το καταφύγιο. 25.10.09
	Και η Όρμπιτ βρήκε επιτέλους την οικογένειά της αλλά αυτή τη φορά ανθρώπους που ξέρουν τί σημαίνει να βάζεις ένα κουτάβι στην ζωή σου. 25.10.09
	Η κούκλα η Αμάρ υιοθετήθηκε επιτέλους! Η κοπελίτσα που έζησε όλη της ζωή σε πανσιόν και μετά στο καταφύγιο, βρήκε μαμά και μπαμπά να της μάθουν πόσο όμορφος είναι ο κόσμος, εκεί έξω, όταν έχεις οικογένεια που σε αγαπάει. Ευχαριστούμε θερμά την οικογένεια.
	Κι ο μικρούλης Βέγκα έφυγε από το καταφύγιο αγκαλιά με την μαμά του. Ευχαριστούμε θερμά την οικογένεια κι ευχόμαστε στο μωράκι πολλά και καλά χρόνια στο σπίτι του.
	Όμορφος, ψηλός και χαδιάρης, ο 'Aρης μας βρήκε επιτέλους το σπίτι που εκτίμησε τα προσόντα του του χαρακτήρα του και της εξωτερικής του εμφάνισης. Ευχαριστούμε θερμά την οικογένεια κι ευχόμαστε στον όμορφο πολλά καλά χρόνια και του υπενθυμίζουμε ότι τώρα πια κομμένα τα σκασιαρχεία κι οι αδέσποτες βόλτες. 3.10.09
	Σημαδιακή μέρα για τον Χρηστάκο αυτό το Σάββατο. Δεν έφυγε απλά από το καταφύγιο για να πάει στο καινούργιο του σπίτι. Μπήκε στους εφοπλιστικούς κύκλους!!!:-) Ποιός είπε ότι δεν υπάρχουν και καρδιές στους κόρους που χτυπάνε για τα άμοιρα αδέσποτα. Στην φωτογραφία, με την Πηνελόπη που τον είχε βρει στην ερημιά και τον έσωσε. 26.9.09
	Ο Ισίδωρος στο καινούργιο του σπίτι! Καμαρωτός καμαρωτός, μετακόμισε στα βόρεια προάστεια κι ανέλαβε την φύλαξη των παιδιών, της οικογένειάς του και του τεράστιου κήπου του. Ευχαριστούμε ιδιαίτερα την οικογένεια που συνειδητά διάλεξε όχι απλά ένα ημίαιμο, αλλά ένα ημίαιμο με πρόβλημα. Όπως θα θυμάστε, τον Ισίδωρο είχε χτυπήσει αυτοκίνητο και είχαμε αναγκαστεί να του κάνουμε αρθρόδεση για να σώσουμε το πόδι του, με αποτέλεσμα να παραμείνει άκαμπτο αλλά να το χρησιμοποιεί σε πολύ ικανοποιητικό βαθμό. Καλή τύχη, λεβεντιά Ισίδωρε! 25.9.09
	Ο Παπάβερο κι η αδελφή του η Φαρφάλα, τα τελευταία από τα Μαγιάτικα κουτάβια που είχαν φωτογραφηθεί στολισμένα με παπαρούνες, έφυγαν επιτέλους από το καταφύγιο και πήγαν στα σπίτια τους. Κι εσείς κι εμείς τους ευχόμαστε πολλά καλά χρόνια με τις οικογένειές τους. 24.9.09
	Ο Παπάβερο κι η αδελφή του η Φαρφάλα, τα τελευταία από τα Μαγιάτικα κουτάβια που είχαν φωτογραφηθεί στολισμένα με παπαρούνες, έφυγαν επιτέλους από το καταφύγιο και πήγαν στα σπίτια τους. Κι εσείς κι εμείς τους ευχόμαστε πολλά καλά χρόνια με τις οικογένειές τους. 24.9.09
	Κλαίγαμε και γελούσαμε μαζί όταν έφευγε η Λούσυ από το καταφύγιο. Ήταν ο μεγάλος μας καημός. Ενήλικο Ρότβάΐλερ με τσακισμένο πόδι! Οι πιο πολλοί γύριζαν το πρόσωπο από την άλλη μεριά. Η Λούσυ όμως λαχταρούσε την ανθρώπινη συντροφιά στο σημείο να της δίνουμε λιχουδιές κι αυτή να μην τις τρώει. Να της είναι τελείως αδιάφορες και να να τις ανταλλάζει χωρίς δεύτερη σκέψη με χάδια κι αγκαλιές. Το μέλλον της Λούσυ είναι τώρα εξασφαλισμένο, μαζί με αγάπη χωρίς όρους από τη μαμά της κι ατελείωτες βόλτες. 19.9.09
	Ένα από τα πιο χαρισματικά μωρά μας, η Ελπινίκη, υιοθετήθηκε! Η Ελπινίκη είναι προικισμένη με ένα σωρό χαρίσματα, που δυστυχώς δεν τα έβλεπε κανείς μέχρι τώρα. Είναι ιδανική για σκύλος-θεραπείας ή για οικογένεια με πολλά παιδιά. Υπομονετική, καλόβολη, παιχνιδιάρα, άφοβη, φιλική προς ανθρώπους και ζώα και μπλαζέ σε καταστάσεις εκτός ελέγχου, η Ελπινίκη είναι ένας θησαυρός. Εκεί που πήγε υπάρχουν άφθονα νερά που είναι η μεγάλη της αγάπη και τα τσαλαβουτήματα είναι στη καθημερινή της ατζέντα. Δεν χρειάζεται να της ευχηθούμε καλή τύχη. Γεννήθηκε με άστρο κι είναι αστέρι από μόνη της. 12.9.09
	Κι άλλο ένα αστεράκι υιοθετήθηκε! Ο Κάστωρ! Η οικογένειά του ήρθε, τον είδε και αποφάσισε ότι αυτός είναι και κανένας άλλος. Ευχαριστούμε θερμά την οικογένεια κι ευχόμαστε στο μωρό μας πολλά καλά χρόνια. 5.9.09
	Αυτό το Σάββατο ήταν καλή μέρα. Κι άλλο ένα μωρό μας υιοθετήθηκε, η Πρίνσες η παραπονιάρα. Εμείς τους είπαμε ότι είναι κλαψιάρα κι όλο παράπονο, ότι επικοινωνεί με δίποδους και τετράποδους κλαψουρίζοντας, δεν έχει σημασία αν θέλει να πει ότι είναι χαρούμενη ή λυπημένη, αλλά η οικογένειά της ήταν αμετάπιστη. Μαζί με την Πρίνσες δώσαμε στη μαμά της κι ένα ζευγάρι ωτασπίδες :-) 5.9.09
	Η πανέμορφη Αίθρα τους μύρισε από μακρυά. Είπε από μέσα της "αυτή είναι η οικογένειά μου" και δεν ησύχασε παρά μόνο όταν κι εκείνοι κατάλαβαν ότι η Αίθρα είναι ο σκύλος τους. Το τί φιλιά τους έδωσε, το τί αγκαλιές, δεν περιγράφεται. Πιο καθαρά δεν μπορούσε να τους το πει! Σας ευχαριστούμε για την μεγάλη αγκαλιά που προσφέρετε στο κοριτσάκι μας κι εσύ κούκλα μας, καλή τύχη νάχεις! 31.8.09
	Όταν ο Ιπποκράτης είχε έρθει, ήταν σαν μία σκιά του εαυτού του. Σκελετωμένος, άρρωστος και τσαμπουκάς. Στο καταφύγιο θεραπεύτηκε, πάχυνε, στειρώθηκε και κατάλαβε ότι δεν χρειάζεται να τσακώνεται με τα άλλα σκυλιά για μια μπουκιά φαΐ, υπήρχε μπόλικο για όλους. Και μια μέρα, αρχές του καλοκαιριού, ο Ιπποκράτης βρήκε τον άνθρωπό του. Λατρεία μεγάλη και από τις δύο πλευρές. Εχθές μας επισκέφτηκε με την όμορφη μαμά του και τον γλυκό παππού του για να μοιραστεί μαζί μας την ευτυχία του. Κοιτάξτε φάτσα ευτυχισμένου σκύλου! 30.8.09
	Αυτά τα κουτάβια έφυγαν σαν ζεστά ψωμάκια :-) Η ομορφιά τους κι ο εξαιρετικός τους χαρακτήρας, τα έκανε ανάρπαστα. Ας κλαίνε οι του Χαλανδρίου που έκαναν ολόκληρο ταξίδι μέχρι το Μαρκόπουλο για να τα ξεφορτωθούν (γιατί ξέρουμε ποιός δημοτικός υπάλληλος του Χαλανδρίου τα πέταξε στη πόρτα μας). Η Σκάϊ και η Νέμπιουλα έχουν από σήμερα στο καινούργιο τους σπίτι, δουλειές με φούντες. Πώς αλλιώς θα τα βγάλουν πέρα με τους δύο νεαρούς "αδελφούς" τους! Νάστε καλά που αγκαλιάσατε δύο από τα αδεσποτάκια μας! 29.8.09
	Ένα από τα μικροσκοπικά ημίαιμα Επανιέλ Μπρετόν μωράκια που είχαν αφήσει έξω από το καταφύγιο, βρήκε την μαμαδίστικη αγκαλιά του! Ευχαριστούμε την οικογένεια κι ευχόμαστε πολλά καλά χρόνια με το μωράκι. 29.8.09
	Και το τελευταίο μωρό από τα κουτάβια του συνεργείου, η Μερσέντες, υιοθετήθηκε! Η οικογένεια ήθελε ένα κουτάβι βαρύ, ασήκωτο, σοβαρό, χωρίς χαριτωμενιές και όχι φιλικό προς τους ξένους. Λες και φωτογράφιζαν την Μερσέντες. Η φωτογραφία που μας έστειλε η οικογένεια, αν και τεχνικά μη άρτια, είναι ένας θησαυρός. Η μαμά σπρώχνει στο καροτσάκι το τετράποδο υπερφυσικό μωρό και το δίποδο πηγαίνει από δίπλα με τα πόδια :-) 16.8.09
	Η ιστορία του Ρεξ δεν είναι καινούργια. Σήμερα όμως πήραμε πάλι ένα καταιγισμό νέων βίντεο και φωτογραφιών από την μαμά του και σκεφτήκαμε να σας παρουσιάσουμε αυτό το λεβέντικο σκυλί. Οι κοπέλες τον βρήκαν στους δρόμους της Θεσσαλονίκης να σέρνεται και να τρέφεται με ό,τι έβρισκε δίπλα στους σκουπιδοτενεκέδες. Τον μάζεψαν κι άρχισε η Οδύσσεια των ιατρικών εξετάσεων, με ακτινογραφίες, εξετάσεις αίματος και μυελογραφήματα. Παράλληλα μας ρώτησαν αν θα μπορούσαμε να βοηθήσουμε στην εξεύρεση οικογένειας για τον Ρεξ, το πανέμορφο Χάσκυ με τα αχρηστευμένα πίσω πόδια. Οι φωτογραφίες του, με την πετσέτα περασμένη κάτω από την κοιλιά του για να τον στηρίζει στις απαραίτητες βόλτες του, αναρτήθηκαν σε websites της Ελλάδας και του εξωτερικού και μέσα σε 3 μέρες βρέθηκε ο άνθρωπος που δεν τον πτοούσε η αναπηρία του ζώου. Η Κάντις, στον μακρινό Καναδά, ήρθε σε επαφή με το συνεργαζόμενο τοπικό φιλοζωικό σωματείο, πέρασε θριαμβευτικά την συνέντευξη και την επίσκεψη στο σπίτι της και το συμβόλαιο υιοθεσίας υπογράφτηκε! Ο Ρεξ έπρεπε να φτιάξει τις βαλίτσες του για το μακρινό ταξίδι που θα τον έφερνε στο καινούργιο του σπίτι και στην μαμά του που είχε αρχίσει να κάνει σχέδια για το πώς ο Ρεξ θα είχε μία καλή και αξιοπρεπή ζωή.
	Ο Ρεξ ταξίδεψε στον Καναδά όπου τον περίμενε στο αεροδρόμιο, μαζί με την πρόεδρο του εκεί σωματείου, η μαμά του και στο σπίτι ο γάτος και τα δύο λυκόσκυλα της οικογένειας. Η συμβίωση αρμονική από την πρώτη στιγμή! Του πήραν μέτρα και σε δύο μέρες το καροτσάκι του ήταν έτοιμο για άνετες βόλτες. Η Κάντις μας έστειλε το βίντεο από την πρώτη του βόλτα με το καροτσάκι γράφοντας χαρακτηριστικά: "Ο Ρεξ έμοιαζε εκείνη τη στιγμή σαν μικρό παιδί την ημέρα των Χριστουγέννων". Μέσα στη καθημερινή του ρουτίνα κι όταν ο καιρός το επιτρέπει, ο Ρεξ πηγαίνει στη γειτονική λίμνη για κολύμπι, που βοηθά στο δυνάμωμα των μυών των πίσω του ποδιών. Δεν θα περπατήσει ποτέ καλά κι όσο περνά ο καιρός η μυελοπάθειά του θα χειροτερεύει, η Κάντις κάνει όμως ό,τι μπορεί για να απομακρύνει χρονικά όσο γίνεται την πλήρη παράλυση. Αυτό που έκανε εντύπωση σε όλους μας ήταν τα αισθήματα της Κάντις απέναντι στον Ρεξ. Τον αγαπάει, τον προσέχει, φροντίζει την σωματική και ψυχική του υγεία, αλλά δεν τον λυπάται!!! Χαρακτηριστική η στάση της κατά τη διάρκεια του μπάνιου του Ρεξ σε ένα μικρό βίντεο που συνόδευε τις φωτογραφίες. Ο Ρεξ δεν ήταν και πολύ ενθουσιασμένος με το μπάνιο, είχε γουρλώσει τα γαλάζια μάτια του και φοβόταν λίγο. Η Κάντις όμως ήταν σταθερή σ' αυτό που έκανε. Χωρίς οίκτο αλλά με φωνή κανονική και χαμηλή τον ενθάρρυνε να κολυμπήσει. Αυτές οι φωτογραφίες και η παρουσίαση του Ρεξ είναι αφιερωμένες σε όσους λασπολογούν και λένε ότι τα αδέσποτα πρέπει να πεθαίνουν στους ελληνικούς δρόμους κι όσα υιοθετούνται στο εξωτερικό καταλήγουν σε εργαστήρια ως πειραματόζωα ή σε εργοστάσια για να γίνουν γούνες. Γεια σου Ρεξ λεβέντη!
	Κι η αδελφούλα του Όζυ βρήκε την οικογένειά της. Κι έτσι μένει μόνο ο Σιρόκο πίσω. Αυτά τα μωρά ήταν ο μεγάλος μας καημός γιατί ήρθαν στο καταφύγιο πολύ φοβισμένα. Με τις οικογένειές τους όμως θα γίνουν κι αυτά μια χαρά σκυλάκια. 15.8.09
	Η μαμά του τον είδε στις "Υιοθεσίες" και τον αγάπησε με την πρώτη ματιά. Κι όταν ήρθε να τον δει κι από κοντά και τον έβγαλε βόλτα, αυτός έκανε ότι περνούσε από το χέρι του για να της δείξει τον καλύτερό του εαυτό. Φεύγοντας η μαμά του έκοψε ένα λουλουδάκι κι αυτός για χαιρετισμό, έτρεξε κοντά της, της πήρε το λουλούδι, της έγλειψε το χέρι κι έφυγε τρέχοντας παιχνιδιάρικα. Έτσι δέθηκε η μεγάλη αγάπη μεταξύ του Φρίξου και της μαμάς του. Ευχαριστούμε Μαριαλένα, ευχαριστούμε Βασίλη κι εσύ Φριξούλη, ή Ρήγκελ όπως σε φωνάζει η μαμά σου, νάσαι καλά αγόρι μας! 17.8.09

	Εχθές μας ειδοποίησαν ότι στη λεωφόρο, δίπλα στα σκουπίδια, κυκλοφορούν πεταμένα κουτάβια. Μέσα στο καταφύγιο δεν χωράει ούτε ουρά πια, αλλά μπορείς να καταδικάσεις τα μωρά σε θάνατο; Τα βάλαμε σ' ένα χάλασμα κοντά στο καταφύγιο με σπιτάκι, φαΐ και νερό και σήμερα κιόλας έλαμψε το άστρο ενός από τα μωρά. Η Ελένη τον ήθελε τον Όζυ της όσο τίποτ' άλλο. Μπορούμε λοιπόν να πούμε ότι σήμερα ήταν η ημέρα της σωτηρίας του μικρούλη! Προστατευμένος κι αγαπημένος έχει όλη τη ζωή μπροστά του. 1.8.09
	Να κι ένα ακόμα από τα Μαγιάτικα που υιοθετήθηκε! Η Μπελλέτζα! Απέκτησε καινούργια οικογένεια, καινούργιο σπίτι, ένα σωρό καινούργια προικιά και καινούργιο όνομα. Την λένε Μπέμπε! Ευχαριστούμε την οικογένεια κι ευχόμαστε πολλά τρελλά παιχνίδια, πολλές χαρούμενες στιγμές και ειδικά στη Μπέμπε πολλά καλά χρόνια! 31.7.09
	Με την Μαργαρώ υιοθετήθηκαν πλέον και οι τρεις αδελφές που είχαν βρεθεί στη λεωφόρο Λαυρίου δίπλα στη νεκρή μάνα τους και στο αδελφάκι τους. Τα τρία πετράδια μας βρήκαν εξαιρετικές οικογένειες, πολλή αγάπη και το για πάντα σπίτι τους. Η Μαργκώ, όπως λέγεται πια η κοπελίτσα μας, ξεκίνησε την καινούργια της ζωή με τους καλύτερους οιωνούς. Την επόμενη ημέρα που πήγε στο σπίτι της, βρέθηκε κι η άλλη σκυλίτσα της οικογένειας που είχε χαθεί. Μαργκώ, πάρε ένα λαχείο κοριτσάρα μου! 25.7.09
	Και το Λουσάκι, που μοιράζει φιλιά σ' όλο το κόσμο κι όλους τους αγαπάει, βρήκε την οικογένειά του! Η σκυλίτσα της οικογένειας πέρασε τη γέφυρα του ουράνιου τόξου κι από την επόμενη μέρα το Λουσάκι προσπαθεί να γεμίσει τις καρδιές των ανθρώπων της και το κενό που άφησε η Τζίπσυ. Ευχαριστούμε την οικογένεια που έκανε την υπέρβαση και χάρισε ένα σπιτικό στο δικό μας μωρό. Η Τζίπσυ θα έχει πάντα τη θέση της στις καρδιές σας και κανένα Λουσάκι δεν της την παίρνει. Θα φτιάξει εκείνο τη δικιά του θεσούλα, μόνο του. 24.7.09
	Μετά την Σμαράγδα ήρθε κι η σειρά της Ρουμπίνης να υιοθετηθεί. Την πήρε η καινούργια μαμά της και φύγανε κατευθείαν για διακοπές. Την Ρουμπίνη δεν την χάνουμε, έμεινε στην οικογένεια του ΚΑΖ. Υιοθετήθηκε από μέλος μας που έχει υιοθετήσει και την Σμαρώ, που την λένε τώρα Νεφέλη. Το Ρουμπινάκι παίρνει τώρα την αέρα του και παίζει με την Πρίνσες, που φιλοξενείται, μέχρι να υιοθετηθεί, από την ίδια οικογένεια. Ευχαριστούμε Φωτεινή! 24.7.09
	Όταν μας έφεραν την Ντέϊμ στο καταφύγιο σε σοκ και με τον σβέρκο της μία χαίνουσα πληγή από τις δαγκωματιές σκύλων, δεν φανταζόμασταν ποτέ ότι θα τα κατάφερνε. Χάρη στους γιατρούς μας η Ντέϊμ επέζησε και χάρη στους εθελοντές μας που την κατέκλυζαν με χάδια και λιχουδιές κατάφερε να ξεπεράσει τον πανικό της μπροστά στους ανθρώπους. Κι η καλή τύχη δεν σταμάτησε εκεί. Βρέθηκαν άνθρωποι που θέλησαν να της προσφέρουν οικογένεια και μόνιμη αγάπη! Κράτα ψηλά την ουρά σου κοριτσάρα μας, καμιά φορά γίνονται και θαύματα! 18.7.09
	Ο κοντοποδαρούλης μας Τζίνο, αυτό το εξαιρετικά τρυφερό πλάσμα, αφού έκανε εντατικά μαθήματα περπατήματος με λουρί (σπουδαία εφεύρεση το βραστό κοτόπουλο) έφυγε από το καταφύγιο και πήγε στη μαμά του! Ήδη κατακτά τις καρδιές όλων των ανθρώπων που τον γνωρίζουν. Ευχαριστούμε Έλλυ, ευχαριστούμε Νταϊάν! 18.7.09
	Μία εικόνα όσο χίλιες λέξεις! Το Αντιγονάκι βρήκε το για πάντα σπίτι του και μετά τ' αδέλφια του Αλκαίο και Πανδώρα άφησε το καταφύγιο. Μακάρι να το ξεχάσει γρήγορα αν και ήταν το πρώτο του σπίτι όπου γνώρισε αγάπη και προστασία. Ευχαριστούμε την οικογένεια! 18.7.09
	Το βασιλικό μωρό, ο 'Aναξ, υιοθετήθηκε από την ευρύτερη οικογένεια. Πήγε στο σπίτι που είχε υιοθετήσει την Κάρολ μας. Η μαμά κι ο μπαμπάς μόνο κόκκινο χαλί που δεν είχαν στρώσει για να υποδεχτούν τον 'Aνακτα. Κι αυτός, μ' ένα φςςςςςτ, κέρδισε τις καρδιές όλων, ακόμα και του μεγάλου και σοβαρού Ρούντυ. Και τί πειράζει αν ο Ρούντυ πέταξε τον μικρό στη πισίνα πάνω στο παιχνίδι; Είπε, μ' ένα παιχνιδιάρικο λαμπύρισμα στα μάτια του "Συγνώμη, κατά λάθος έγινε". 'Aναξ και Ρούντυ! Το πρωτότυπο και το καρμπόν. 11.07.09
	Κι η Σμαράγδα μας βρήκε την οικογένειά της! Από την λεωφόρο Λαυρίου δίπλα στη σκοτωμένη μαμά της, έκανε μια μικρή στάση στο καταφύγιο για να μεγαλώσει και να εξελιχθεί σ' ένα εκπληκτικό πλάσμα και να πάει στο για πάντα σπίτι της. Όπου την περιμένουν και δύο παιδιά για να ολοκληρωθεί η ευτυχία της. Ευχόμαστε στην κολυμβήτρια του καταφυγίου όλα τα καλά κι ευχαριστούμε θερμά την οικογένεια. 27.6.09
	Ο μικρούλης Αλκαίος με το φαγωμένο ποδαράκι βρήκε την για πάντα αγκαλιά που θα τον κρατήσει σφιχτά και προστατευμένο. Η επιθυμία της μαμάς του ήταν να χαρίσει ένα ζεστό σπιτικό σε κάποιο πλασματάκι που δεν θα ήταν εύκολο να υιοθετηθεί. Το μωράκι μας μέσα στην ατυχία του, είχε την τύχη να βρει ανθρώπους ώριμους και συνειδητοποιημένους. Ευχαριστούμε θερμά την οικογένεια. 13.6.09
	Τα φιλαράκια! Τα καινούρια! Τα νεαρά! Ο Ροτόντο μας μετονομάστηκε σε Λούκας και μετακόμισε στο σπίτι του μπαμπά του. Ευχαριστούμε τον νεαρό μπαμπά του μωρού μας κι ευχόμαστε πολλά παιχνίδια, πολλά γέλια, (πολλή υπομονή και αγάπη στο μεγάλωμα του κουταβιού) και πολλά καλά χρόνια. 6.6.09
	Ο υπερφυσικός αυτός μπέμπης υιοθετήθηκε σήμερα. Είναι ο Όπελ, όπως τον είχαμε ονομάσει και Μάριος όπως τον ονόμασε ο μπαμπάς του. Ένα από τα κουτάβια που ήρθαν σε μας βουτηγμένα σε μηχανέλαια. Σου ευχόμαστε κουταβάκο πολλά ευτυχισμένα χρόνια με την καινούρια σου οικογένεια. 5.6.09
	'Aντε και καλό μήνα :-) Το πρώτο από τα μαγιάτικα υιοθετήθηκε! Ο Μπέλλο πήρε αγκαλιά τα κορίτσια του και "την έκανε". Ευχαριστούμε την οικογένεια που πήρε το μωράκι από το ΚΑΖ, μα πρώτα απ' όλα την ευχαριστούμε που δεν αγόρασε τον φίλο της. Νάναι η ζωή σου πάντα όμορφη Ομορφάκι μας. 2.6.09
	Και να κι η Μαρία! Ταξίδεψε στην οικογένειά της μαζί με την Νταϊάν και τον Τζώρτζ που ήρθαν εδώ για το ετήσιο ταξίδι τους. Στο αεροδρόμιο τους περίμενε η οικογένεια της Μαρίας που την πήραν αμέσως αγκαλιά. Η Μαρία τους έγλυψε τα χέρια λές και τους ήξερε χρόνια. Καλή τύχη νάχεις κοπελίτσα μας. Σου αξίζει το καλύτερο! 30.5.09
	Η Χιόνη μας, το κοριτσάκι μας! Που την βρήκαμε με σπασμένο ποδαράκι και την χειρουργήσαμε. Ταξίδεψε μαζί μας στη Γερμανία για να φιλοξενηθεί από την Τζέννη, την Πρόεδρο του γερμανικού Σωματείου που ιδρύθηκε με σκοπό την στήριξη του ΚΑΖ. Θα την φιλοξενούσε στο σπίτι της μέχρι να βρεθεί η κατάλληλη οικογένεια. Βρέθηκε την δεύτερη μέρα κιόλας! Είναι η οικογένεια της Μπιάνκας μας, που είχε υιοθετηθεί από αυτούς τους εξαιρετικούς ανθρώπους πριν 4 χρόνια. Μπιάνκα αριστερά, Χιόνη δεξιά. 31.5.09
	Τα δύο τελευταία από τα αγόρια της Μπέλλας, ο Ρωμανός που σήμερα λέγεται 'Aντον κι ο Αλχέρ που ονομάζεται πια Σάμμυ, ταξίδεψαν κι αυτά μαζί μας στην Γερμανία και παραδόθηκαν στην αγκαλιά της οικογένειάς τους. Ο 'Aντον αγκαλιά με τον μπαμπά του και την μαμά του. 29.5.09
	Και ο Σάμμυ, πρώην Αλχέρ, μαύρος, λουστρινένιος και καμαρωτός με τον μπαμπά και τη μαμά του. Όσοι το πολυσκεφτόντουσαν εδώ στην Αθήνα, έχασαν. Οι δύο θησαυρούληδες του ΚΑΖ γύρισαν την πλάτη σε όσους το κλωθογύριζαν στο μυαλό τους και βρήκαν οικογένειες στα ξένα. 29.5.09
	Και να η Ρίτσα η μαυροτσουκαλίτσα! Τελικά είναι το καθένα κι η τύχη του. Λέγαμε ότι η Ορτάνς θα υιοθετηθεί πρώτη απ' όλα κι η Ρίτσα με τα σκούρα χρώματα δεν θα βρει οικογένεια κι όμως! Η Ορτάνς επέστρεψε στο καταφύγιο κι η Ρίτσα βρήκε τη σούπερ οικογένεια που έχει πολλή υπομονή και αγάπη για την μικρούλα μας. 29.5.09
	Ο Σάαααακηηηηςςςςς πήγε σπίτι του και τον λατρεύουν! Τί άλλο θέλουμε;; Ευχαριστούμε την οικογένεια!
	Αφού υιοθετήθηκε κι έφυγε η κολλητή της η Αρετούλα, είπε κι η Ντρούνα ότι είναι καιρός να μετακομίσει. Κάτι ψιθύρισε στις καινούριες της μαμάδες, κάτι μασούλισε τα κορδόνια των παπουτσιών του μπαμπά της και τους έπεισε ότι δεν υπήρχε άλλο σκυλί στο κόσμο γι αυτούς, από την ίδια. Ευχαριστούμε θερμά την οικογένεια που την άκουσαν κι ευχόμαστε στο κοριτσάκι μας Καλή Τύχη! 24.5.09

	Αυτή κι αν είναι ιστορία με Happy End. Βρέθηκαν δύο οικογένειες για την Μπελ πολύ γρήγορα, όμως την Μπελ την είχε πάρει κάποιος της πολυκατοικίας και την πήγε στα Λιόσια. Την άλλη μέρα η ’ννα, ο καλός της άγγελος, πήγε και κόλλησε αφισούλες και την έψαξε για 6 ολόκληρες ώρες κι ότι σκεπτόταν να σταματήσει το ψάξιμο για εκείνη την ημέρα, την πήραν τηλέφωνο ότι την βρήκαν και την κρατάνε μέχρι να πάει να την πάρει. Από το Σάββατο 16.5.09 η Μπελ είναι μαζί με την οικογένειά της!
	Ο Φίατ, που ονομάστηκε Θαλής, αγκαλιά με το νεώτερο μέλος της καινούριας του οικογένειας. Προμηνύονται τρελλά παιχνίδια και φιλάκια. Σας ευχαριστούμε που υιοθετήσατε ένα δικό μας μωρό. 2.5.09
	Καλή η σημερινή ημέρα! Δύο από τα χαϊδεμένα μας βρήκαν τις σούπερ οικογένειές τους. Από δω και πέρα τα γαλανομάτικα θα ζήσουν με τις μαμάδες και τους μπαμπάδες τους. Σας ευχαριστούμε που διαλέξατε μωρά του καταφυγίου και δεν αγοράσατε τον φίλο σας. 'Aλλωστε αγοράζονται οι φίλοι;;; Ο Ακρίτας με τη μαμά του. Ο Νικηφόρος Φωκάς με την μαμά και τον μπαμπά του. 12.4.09
	Μετά τον Μπέμπη υιοθετήθηκε κι ο αδελφός του ο Αρίστος, το μικροκαμωμένο κουτάβι με το εξαρθρωμένο ποδαράκι. Τα νέα λένε ότι το μωρό την έχει "καταβρεί" στο καινούργιο σπίτι του με το καινούργιο συντροφάκι του. Καλή τύχη νάχεις μικρούλη μας! 25.3.09
	Και οι δύο τελευταίες αρκουδόφατσες υιοθετήθηκαν κι έφυγαν για το σπίτι τους. Ο Νηρέας κι η Παλμύρα, από τα μωρά του Ασπρόπυργου, θα ζήσουν και θα μεγαλώσουν από δω και πέρα μαζί!!! Δύο καλότατα μωρά που τους άξιζε ό,τι το καλύτερο. Ευχαριστούμε θερμά την οικογένεια! 15.3.09
	Το πρώτο πράγμα που ρώτησε ο Πίπης όταν ήρθε η καινούρια του οικογένεια να τον πάρει ήταν "καναπέ έχουνε;;;" Κι αφού σιγούρεψε τον καναπέ, άντε και κανένα μπισκοτάκι, δέχτηκε να αφήσει το καταφύγιο. Ευχαριστούμε θερμά την οικογένεια για την μεγάλη αγκαλιά που χάρισαν στον Πίπη μας. 14.3.09
	Τέτοια έκανε και δεν μπορούμε ακόμα να τον ξεχάσουμε. Φιλάκια, παιχνίδια, τρεχαλητά και κυνηγητό τις γάτες που δεν μπορούσε να καταλάβει γιατί του δίνανε χαστούκια αντί να παίζουν μαζί του. Ο Ορφέας μας υιοθετήθηκε και πήγε στο για πάντα σπίτι του. Η οικογένειά του έφερε κι ένα γερανό για να τον σηκώσουν και πλατφόρμα για να τον μεταφέρουν :-) Πολύ μεγάλο αυτό το παιδί! Ευχαριστούμε την οικογένεια κι ευχόμαστε για το μωρό μας καλή τύχη στην καινούρια του ζωή. 10.3.09
	Η Γκόλφω μας, το μεγάλο ελληνικό ποιμενικό, επέστρεψε στο ιδανικό γι αυτήν περιβάλλον. Στις εξοχές, για να ζήσει μαζί με τον Πίπη μας που είχε υιοθετηθεί από το ΚΑΖ πριν από ένα χρόνο, δίπλα από κατσίκια και πρόβατα, κότες και κουνέλια. Τα παιδιά έχουν τον δικό τους περιφραγμένο μεγάλο χώρο και μοιάζει να την έχουν καταβρεί. Η Γκόλφω έβαλε αμέσως τον Πίπη στη θέση του και του έδειξε πώς συμπεριφέρονται στις κυρίες κι αυτός έδωσε αιώνιους όρκους υποταγής και πίστης. Μακάρι να μείνει η κοπέλα μας εκεί για πάντα. 9.3.09
	Αυτό το Σάββατο ήταν μια καλή μέρα! Δύο ενήλικα σκυλιά μας έφυγαν με τις οικογένειές τους. Η μεγάλη επιτυχία βέβαια ήταν η Όλγα μας, το άγιο σκυλί! Ελπίζουμε όλοι μας κι εμείς και η οικογένειά της να προσαρμοστεί στη καινούρια της ζωή και να μη γυρίσει ποτέ πια στο καταφύγιο. Οι συνθήκες πάντως είναι οι καλύτερες. Η μαμά της θέλησε να δώσει μια ευκαιρία σ' ένα ενήλικο ζώο μιας κι όλοι θέλουν κουτάβια και τα μεγάλα μένουν πίσω. Ευχαριστούμε θερμά την οικογένεια! Ολγάκι, καλή τύχη νάχεις κοριτσάρα μας! 7.3.09
	Κι εδώ το άλλο μας καμάρι! Η Χιονάτη μας, μαύρη με μεταξένιο τρίχωμα, πήγε στην οικογένειά της που την περίμενε από το περασμένο φθινόπωρο! Σπάνια τέτοια πίστη ανθρώπου προς σκύλο! Το πρώτο e-mail που έφτασε ήταν γεμάτο θαυμασμό για το πόσο φιλική και γλυκειά είναι η κοπέλα μας. Ευχαριστούμε Νταϊάν, ευχαριστούμε Ντέμπυ. 7.3.09
	Καμαρωτός και παχούλης ο Λίνος μας στην αγκαλιά μέρους της οικογένειάς του! Προμηνύονται τρελλά παιχνίδια στον κήπο του σπιτιού με τα καινούρια του συντροφάκια. Ο Ασπρόπυργος και οι ρόδες των φορτηγών είναι πια ένα κακό όνειρο για τον μικρούλη μας. Ευχαριστούμε την οικογένεια που αγκάλιασε το κουταβάκι και θα του προσφέρει σπιτικό, αγάπη και θαλπωρή. 28.2.09
	Η μέρα ήταν τυχερή και για τον Ούρσο, τον αρκουδέλο μας. Η μαμά του τον κρατάει αγκαλιά και στο σπίτι περιμένουν τα αγόρια να προϋπαντήσουν και να κακομάθουν με παιχνίδια κι αγκαλιές τον κουταβίνο μας. Κι άλλο ένα μωρό του Ασπρόπυργου έφτασε στο λιμάνι του. Ευχαριστούμε θερμά την οικογένεια που με περίσκεψη και συνειδητά διάλεξε αυτό το μωρό. 28.2.09
	Η Τιγρούλα ήρθε στο καταφύγιο σε τραγική κατάσταση! Τα γεννητικά της όργανα ήταν όλα έξω! Τελικά χειρουργήθηκε, θεραπεύτηκε κι έγινε αυτό που ήταν πάντα. Χαδιάρα και γλυκειά με όλο το κόσμο, όπως είναι και κάθε Πιτμπουλ που σέβεται τον εαυτό του. Η Lady, όπως ονομάστηκε από τον μπαμπά της, υιοθετήθηκε από μέλος της ευρείας οικογένειας και μπορούμε να παρακολουθούμε την πρόοδό της κάθε στιγμή. Ήδη η κοπελίτσα μας κάνει υπερωρίες γλύφοντας και φιλώντας τα προσωπάκια των μικρών παιδιών της οικογένειάς της! 28.2.09
	Και η Σάλλυ μας, η τελευταία κόρη της Σηνόα, πήγε στο για πάντα σπίτι της. Και δεν ήξερε τί να πρωτοδιαλέξει, το κρεβάτι της μαμάς της, τον καναπέ, ή το καλαθάκι της με τα ροζ βολανάκια:-) Καλή τύχη νάχεις μωρό μας! 25.2.09

	Κι η όμορφη Μαργκώ πήγε στο σπίτι της! Η οικογένειά της την επισκέφθηκε στα μέσα της εβδομάδας, αγαπηθήκανε (δεν ήθελε και πολύ η Μαργκώ) και το Σάββατο ήρθαν και την πήρανε. Σου ευχόμαστε ομορφιά μας, να είσαι πάντα καλά. Ευχαριστούμε την οικογένεια. 21.2.09
	Όταν ο Βασιλάκης ήρθε στο καταφύγιο όλοι μείναμε άφωνοι από την ομορφιά του. Ένα δυνατό, δυναμικό, κατάμαυρο και πανέμορφο κουτάβι που θα γινόταν σε κάποια στιγμή ένας μεγαλοπρεπής ημίαιμος Βέλγος λύκος. Σε ότι και να παιζόταν στο καταφύγιο η μυτόγκα του ήταν πάντα χωμένη. Στα τρεξίματα, στα παιχνίδια και στους λεονταρισμούς ο πρώτος. Όλα αυτά τα διέκρινε ο 'Aλκης κι είπε "αυτόν κι όχι άλλον". Κι έτσι ο Βασιλάκης άνοιξε καινούρια σελίδα στη ζωή του, στο σπίτι του μπαμπά του. 24.1.09
	Ο κοντοπιθαράκος μας ο Σόρτλεγκς έγινε το αντικείμενο λατρείας της καινούριας του μαμάς, η οποία έμεινε άφωνη από την ομορφιά του. De gustibus et coloribus non disputantum:-) Το καινούριο του όνομα είναι Γκαέλ Γκαρθία Μπερνάλ, από τον όμορφο Μεξικάνο ηθοποιό από τη Γκουανταλαχάρα. Και γιατί όχι; Και οι δύο είναι κούκλοι, νέοι και μελαχρινοί:-) Ευχαριστούμε Λενάκι που αγκάλιασες με τόση αγάπη το μωρό μας! 17.1.09
	Και μετά τη Ρόδω ήρθε η ώρα να πάει στο για πάντα σπίτι του κι ο Λουκάς. Αγκαλιά με τη μαμά του ξεκινάει την καινούρια του ζωή. Τα τρίχρωμα μας τελειώσανε για όποιον άργησε. Ευχαριστούμε την οικογένεια κι ευχόμαστε καλή τύχη στο μωρό μας. 17.1.09
	Δύο όμορφα αγόρια (και γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε;) αποφάσισαν να μοιραστούν τη ζωή τους. Ο Γουφ κι ο μπαμπάς του! Ο μπαμπάς του ήρθε "καρφωτός" για τον συγκεκριμένο σκύλο κι ο Γουφ δεν απογοήτευσε κανέναν. Κόλλησε δίπλα του στο γνωστό στυλ "πάρε με πάρε με". Ευχαριστούμε την οικογένεια που δεν δίστασε να υιοθετήσει ένα ενήλικο ζώο και να το βγάλει από το καταφύγιο κι ευχόμαστε στον Γουφ τρελλές χαρές για όλα τα χρόνια που θα έρθουν. 10.1.09
	Και η Φένυα μας, το τρελλό Μαλινουά, άφησε το καταφύγιο κι έγινε Βορειοπροαστειώτισσα. Έχει την οικογένειά της τώρα, ένα ηλικιωμένο λυκόσκυλο να του κάνει τη ζωή πατίνι κι ένα κήπο να βγάζει το άχτι της και την ενέργειά της. Θα της πάρουν, λέει, και δάσκαλο να της κάνει στο σπίτι ιδιαίτερα μαθήματα καλής συμπεριφοράς. Κούκλα μας καλή τύχη νάχεις! Για το αν θα αγαπάς την οικογένειά σου, δεν έχουμε αμφιβολία. Με το καλημέρα πήγε και κόλλησε δίπλα στο μπαμπά της και δεν κούνησε ρούπι. 10.1.09
	Και η άλλη η τρελιάρα, η Κάρολ (δεξιά), υιοθετήθηκε! Όλα τα σκυλιά της αγέλης της δηλητηριάστηκαν και μόνο η Κάρολ γλύτωσε γιατί ήταν στο καταφύγιο τότε για θεραπεία και στείρωση, όπου κι έμεινε μέχρι που βρέθηκε η οικογένειά της. Με το που πήγε σπίτι η Κάρολ μπήκε στη μπανιέρα για ένα καλό σαπούνισμα. Ο μόνος δρόμος για να κοιμηθεί στο κρεβάτι της μαμάς της μαζί με τον καινούριο της σύντροφο, τον Ρούντυ:-)) Καλή σου τύχη ομορφιά μας! 10.1.09

	Ήταν τόσο μεγάλη η χαρά που ο Μπλάκυ μας βρήκε επιτέλους την οικογένειά του, που ξεχάστηκαν οι αναμνηστικές φωτογραφίες! Δεν πειράζει όμως, το Σάββατο θα έρθει με την μαμά του και τον μπαμπά του για επίσκεψη και θα βγάλουμε φωτογραφίες. Από μωρό ήταν ο Μπλάκυ στο καταφύγιο και κανείς δεν τον ήθελε. Έφτασε σχεδόν δύο χρόνων για να πάει στο για πάντα σπίτι του. Τώρα χρειάζεται υπομονή από την οικογένειά του γιατί ο κόσμος του Μπλάκυ μέχρι τώρα ήταν το καταφύγιο. Σιγά σιγά θα μάθει ότι υπάρχουν θαυμαστά πράγματα έξω από το καταφύγιο, βόλτες, αγκαλιές, ύπνος επάνω στο χαλί, ενίοτε και στο κρεβάτι και μια οικογένεια κατάδικιά του! 6.1.09
	Και το άλλο μας τρομερό παιδί, ο Ρίκυ ο ημίαιμος Ντομπερμανάκος, υιοθετήθηκε! Είχε ψηλώσει πολύ αυτό το παιδί κι ο κόσμος δεν τολμούσε να πάρει έναν τόσο μεγάλο σκύλο αν και είναι ακόμα κουτάβι. Ο Ρίκυ τώρα έχει μαμά, μπαμπά, σπίτι και κήπο. Τί άλλο να θέλει ένας σκύλος από τη ζωή! Ευχαριστούμε θερμά την οικογένεια! 6.1.09
	Η μέρα ήταν τυχερή και για την μικρούλα Ρόδω! ’φησε την κουταβοπαρέα πίσω και ξεκίνησε την καινούρια της ζωή αγκαλιά με την μαμά της. Ήδη το μήνυμα από το πρώτο βράδυ ήταν παραπάνω από θετικό. Η Ρόδω κολλημένη με τη μαμά της, φρόνιμη και γλυκειά :-) 6.1.09
	Θυμάστε που λέγαμε ότι η Μυρσίνη είχε πιάσει τέτοιο πάτο που μόνο προς τα πάνω μπορεί να πάει πια; Ε! αυτό έγινε! Το Μυρσινάκι, το μαύρο κουταβάκι, που κανεις δεν του έριχνε δεύτερη ματιά, υιοθετήθηκε και πήγε στο σπίτι του! Η οικογένειά της την διάλεξε γι αυτό ακριβώς που είναι. Μια ψυχούλα που έζησε την τέλεια φρίκη και έφτασε η στιγμή να της προσφέρει η ζωή αυτό που της αξίζει. Αγάπη, ζεστασιά και την δική της οικογένεια. Ευχαριστούμε την οικογένεια που έκανε την υπέρβαση!
	Κι ο Ρόμπιν, που ονομάζεται πια Ρας, πήρε τη μαμά του αγκαλιά κι έφυγε! Τί άλλο καλύτερο να ευχηθούμε για το μικρούλη μας. Στο απίτι θα τον περιμένει ο Ντάκυ, το πρώτο σκυλάκι της οικογένειας κι αν ο κούταβος δεν του βγάλει το λάδι, θα έχει πολλά να του μάθει. Ευχαριστούμε την οικογένεια κι ευχόμαστε στον Ρας να δώσει και να πάρει πολλή χαρά στη ζωή του. 23.12.08
	Το Μιμοζάκι με το ένα τυφλό ματάκι πήγε επιτέλους στο για πάντα σπίτι του. Όλα τα αδέλφια του είχαν υιοθετηθεί κι είχε γίνει ο καημός μας. Περνούσαν οι μέρες και χανόντουσαν οι σπάνιες και μοναδικές μέρες της κουταβοηλικίας της, για τους ανθρώπους που κάποια στιγμή θα την υιοθετούσαν. Μέχρι που ήρθε η Κλειώ, την πήρε αγκαλίτσα και σφραγίστηκαν οι όρκοι της παντοτινής αγάπης. Η Μιμόζα ονομάζεται από σήμερα Βανίλια αλλά ακόμα μυρίζει κουταβίλα:-) Καλό μας κουτάβι, μακάρι το άστρο σου να λάμπει για πολλά πολλά χρόνια. 20.12.08 Ποιός θα τόλεγε! Το τελευταίο μας, ο καημός μας, το Μιμοζάκι με το τυφλό ματάκι και η καινούργια του φιλενάδα, η Ρουμπίνη, η πρωτότοκη σκυλίτσα της οικογένειας. Νάστε όλοι σας καλά!

	Και η Σμαρώ με τα γαλάζια μάτια βρήκε το σπίτι της και την φωνάζουν τώρα Νεφέλη! Έχει παρέα παιδιά, δύο σκυλούνια κι ένα γατούλη κι όταν έφτασε στο καινούργιο σπίτι της την περίμενε στολισμένο το Χριστουγεννιάτικο δέντρο. Κι ύστερα σου λένε πως δεν γίνονται Χριστουγεννιάτικα θαύματα. Φωτεινή, μην την κακομάθετε τελείως, λίγο μόνο:-) 6.12.08
	Μία εικόνα αξίζει όσο χίλιες λέξεις! Η Ίρις, άσπρη και παχουλή αγκαλιά με τον καινούργιο της φίλο. Δύο παιδάκια, ένα δίποδο κι ένα τετράποδο θα μεγαλώσουν μαζί από δω και πέρα και θα πλουτίσει με χίλια συναισθήματα το ένα τη ζωή του άλλου. Καλή σου τύχη Χουλιγκανάκι Ιριδάκι :-) 6.12.08
	Σιγά που θα έμενε για πολύ στο καταφύγιο ο Όσκαρ! Σε χρόνο D T βρήκε την οικογένειά του και αγκαλιά με την μαμά και τον μπαμπά του πήγε στο καινούργιο του σπίτι όπου και τον περίμεναν οι μπόμπιρες του σπιτιού. Καλή τύχη νάχεις ομορφάκι μας! 6.12.08
	Κι εδώ η ομορφιά μας! Η Ίρμα μας! Το λιονταράκι μας! Η σκυλίτσα που σώθηκε από βέβαιο θάνατο αν δεν είχαν δράσει αστραπιαία η Κική που την βρήκε κι οι γιατροί μας. Με την οικογένειά της ήταν αγάπη με την πρώτη ματιά. Μας επισκέφτηκαν για να καμαρώσουμε το Ιρμάκι και να χαρούμε με την χαρά της. Στη φωτο με την μαμά και τον μπαμπά της και με την σωτήρα της, που κατέφθασε μόλις έμαθε ότι η Ίρμα θα μας έκανε επίσκεψη. Νάστε καλά όλοι, εσείς που την σώσατε κι εσείς που εξασφαλίσατε το μέλλον της. 15.11.08
	Να κι ο Ρωμαίο, το άλλο αγοράκι της Γκόλφως. Ήρθε με την οικογένειά του και τον μεγάλο του φίλο να μας επισκεφτούν και μας έκανε επίδειξη της γκαρνταρόμπας του. ’νετος, ωραίος και λατρεμένος απ' όλους. Ευχαριστούμε την οικογένεια. 15.11.08 Ο Ρωμαίο μας επισκέφθηκε στο καταφύγιο με την οικογένειά του κι έφερε δωράκια για τα λιγότερα τυχερά μωρά. Έχει γίνει ένας πανέμορφος μεγάααλος κούταβος κι ο Κωνσταντίνος φροντίζει να τον κακομαθαίνει με αγκαλιές και φιλιά. 28.12.08
	Ένα ένα φεύγουν τα μωράκια της Γκόλφως! Η Γιασεμή αγκαλιά με τον μπαμπά της! Καλή τύχη να έχεις μπισκοτάκι μας! 30.10.08
	Και η Φρέζια βρήκε την οικογένειά της. Με την νεαρή μαμά της θα παίζουν και θα χοροπηδάνε σαν συνομίληκα. 30.10.08
	Ο Μάκης το δεύτερο αγόρι της Γκόλφως αποφάσισε να παρατήσει το νέφος της Αθήνας και να πάει για ανασκαφές κατά Κωπαΐδα μεριά. Έχει εκεί, λέει, αρχαία που τον περιμένουν να τα ανακαλύψει. Ήταν το πιο μελετηρό παιδί απ' όλα. 30.10.08
	Η Μέριλυν το μαύρο κουκλάκι υιοθετήθηκε και πήγε στο σπίτι της. Οι μαμάδες της μας είπαν ότι δεν έχουν ξαναδεί άλλο σκύλο να προσπαθεί τόσο πολύ να ευχαριστήσει τους ανθρώπους του κι ότι είναι το πιο γλυκό και χαρούμενο ζωάκι του κόσμου. Καλή τύχη να έχεις κοπελλίτσα μας.
	Και το πιο όμορφο μωρό του ΚΑΖ, μέχρι τώρα, ο Ντομένικο αδελφός της Κέλλυ και γιος της Ίρμα, υιοθετήθηκε. Στο καινούργιο του σπίτι υπάρχουν ακόμα 2 μεγάλοι σκύλοι, 6 γάτες κι ένας μεγάααλος κήπος να τρέχει και να χοροπηδάει. Καλή σου τύχη κουκλάκι μας! 3.10.08
	Το παλληκάρι μας ο Νιόνιος υιοθετήθηκε από έναν γλυκύτατο άνθρωπο που δεν πάσχει από το "Σύνδρομο του μεγάλου μαύρου σκύλου". Ο μπαμπάς του εργάζεται από το σπίτι κι οι δύο εργένηδες χαίρονται όλη μέρα ο ένας τη συντροφιά του άλλου. Ο Νιόνιος είναι ένας σκύλος που πέρασε τα πάνδεινα στη ζωή του (μεταλλική πλάκα με καρφιά στο πίσω του πόδι και ακρωτηριασμένο πτερύγιο αυτιού) και του άξιζε το καλύτερο. Ε λοιπόν το βρήκε! 3.10.08
	Και η ονειροπόλα Τόψη βρήκε το σπίτι της! Κι άλλοι άνθρωποι που προτίμησαν να υιοθετήσουν ένα μαύρο ημίαιμο ζωάκι, δίνοντάς του την ευκαιρία σε μια ζωή αγάπης και αξιοπρέπειας. Η Τόψη είχε μπει στο καταφύγιο κουταβάκι κι έμεινε περίπου ένα χρόνο. Έχει πολλά λοιπόν να μάθει από τον μεγάλο κόσμο έξω από το καταφύγιο. 2.10.08
	Κι η Σκάρλετ έριξε μαύρη πέτρα πίσω της (και τί καλά που έκανε). Η φιλεναδίτσα του Χάρχαλου υιοθετήθηκε από ένα υπέροχο ζευγάρι που την παίρνει κάθε μέρα στο γραφείο, όπου περνάει την ημέρα της, όχι δουλεύοντας, αλλά παίζοντας με άλλα τρία σκυλιά συναδέλφων. Το γραφείο της Σκάρλετ είναι ιδιαίτερα φιλικό προς τα ζώα. Ένας από την παρέα της είναι ο σκύλος του ιδιοκτήτη της εταιρείας :-))
	Η Κέλλυ, το ημίαιμο chow chow κουταβάκι που βρέθηκε στους δρόμους με τον αδελφό της τον Ντομένικο και την ετοιμοθάνατη μαμά τους, πήγε στο για πάντα σπίτι της! Ήταν αγάπη με την πρώτη ματιά! Καλή τύχη να έχεις αρκουδολιονταράκι μας. 20.9.08
	Η μεταξένια Ζωρζέτ βρήκε την οικογένειά της! Θα ζήσει την υπόλοιπη ζωή της προστατευμένη κι αγαπημένη, όπως της αξίζει.
	Η Πάμο είχε βρεθεί να αιμοραγεί, με κομένο το ένα πίσω της πόδι, μισοπεθαμένη στην άκρη του δρόμου. Τρεξίματα, ορθοπεδικός, εξετάσεις, το αποτέλεσμα ήταν ότι το υπόλοιπο πόδι πρέπει να ακρωτηριαστεί. Περιμένουμε να δυναμώσει και να παχύνει καλά για να αντέξει την δύσκολη εγχείρηση. Οι άνθρωποι όμως που την βρήκαν και μας την έφεραν δεν μπόρεσαν να την βγάλουν από το μυαλό τους. Την υιοθέτησαν κι η Μίκα, όπως την λένε τώρα, ζει ονειρεμένη ζωή με ανθρώπους που την λατρεύουν και με τον λύκο φιλαράκο της Ιβάν. 20.06.08
	Ο Χαρχαλίνος μας υιοθετήθηκε, όταν είχαμε πια απογοητευθεί ότι θα τελείωνε τη ζωή του στο καταφύγιο. Καινούργια ζωή ανοίγεται μπροστά στον αγαπημένο μας με μία κατάδικιά του οικογένεια. Είμαστε όλοι ενθουσιασμένοι και εγωιστικά λυπημένοι που μας έφυγε. Καλή σου τύχη λεβέντικο σκυλί. 23.05.08
	Κι ο Σωκράτης, μετά τον Πλάτωνα, βρήκε σπίτι και οικογένεια. Αναρωτιέται, καλοκαθισμένος στην αγκαλιά του μπαμπά του, τί θ' απογίνουν τα τέσσερα αδελφάκια του που έμειναν πίσω, στο καταφύγιο. Κάτι θα βρεθεί και γι αυτά, ο Σωκράτης πάντως έπιασε πρώτο τραπέζι πίστα. 09.02.08
	Η Μπουμπού, το μικρό ζαχαρωτό μας, βρήκε το για πάντα σπίτι της! Ευχαριστούμε την οικογένεια που αγκάλιασε το πλασματάκι και το έκανε μέλος της. Μπουμπούκα, σου ευχόμαστε καλή τύχη στη καινούργια σου ζωή!
	Ο Φειδίας, το κουταβοτσοπανόσκυλο, βρήκε το για πάντα σπίτι του! Θα περάσει το υπόλοιπον του βίου του σαλαγώντας μηρμηγκάκια και σαυρούλες στο κτήμα του στην Αίγινα. Καλή σου τύχη μικρούλη! 03.02.08
	Το κοριτσάκι της χαρτόκουτας έξω από το σχολείο βρήκε την οικογένεια που θα το φροντίσει και θα το αγαπάει σ' όλη του τη ζωή. ’λλο ένα "και ζήσαμε εμείς καλά κι αυτοί καλύτερα"
	Ο Ρίκο, παρά το ότι τον χτύπησε αυτοκίνητο και τελικά βρέθηκε να έχει και Καλαζάρ, έπιασε το πρώτο λαχείο. Η οικογένεια που τον μάζεψε τραυματισμένο, τον κράτησε κι ο Ρίκο δεν χρειάστηκε ούτε να μετακομίσει :-) Ο Ρίκο δεν ήταν ποτέ σκύλος του ΚΑΖ, είναι όμως ένα από τα αγαπημένα μας γιατί από την πρώτη μέρα που βρέθηκε, ζήτησε η οικογένεια την βοήθειά μας κι έτσι τον γνωρίσαμε και τρύπωσε μέσα στη καρδιά μας.
	Ο αρκούδος νούμερο 2 πήγε κι αυτός στο σπίτι του! Μετά τον Ντίνο υιοθετήθηκε κι ο Ρόνυ. Προδιαγράφονται τρελλά παιχνίδια. Έχει δύο φιλαράκια στη καινούργια του οικογένεια κι ένα μεγάλο κήπο. Εκείνος θα σκάβει και θα κάνει τρύπες κι η μαμά του θα φυτεύει :-) Ευχαριστούμε την οικογένεια που άνοιξε τη καρδιά και το σπίτι της στον μικρούλη Ρόνυ. 8.1.2008
	Ο Ντίνο χώθηκε στην αγκαλιά της μαμάς του και πήγε σπίτι του. Καλή τύχη νάχεις αρκουδέλο μας. 8.12.07
	Ο Ίβο, το αεικίνητον! Από αδέσποτο, απέκτησε μπαμπά, διαμέρισμα, 4Χ4 και τώρα λέει θα χτίσει και εξοχικό στη Τζιά. Αυτό το παιδί είχε πάντα μεγαλοϊδεάτικες τάσεις και κοίτα να δεις που τα κατάφερε. Ευχαριστούμε Ρομπ που χάρισες στον αδεσποτάκο μας μια θέση στη καρδιά σου. 27.11.07
	Το Χασκάκι η Ρέα, στειρώθηκε, εμβολιάστηκε, έβαλε το μικροτσίπ της και ταξίδεψε στο καινούργιο της σπίτι, στην τουριστική Ίο. Ποιός την πιάνει τώρα! Φιλιά, αγκαλιές και μπάνια. Ευχαριστούμε την οικογένεια που αγκάλιασε τη Ρέα με τόση αγάπη.
	Η κουκλίτσα Σακίρα υιοθετήθηκε. Όσοι θέλατε, αργήσατε :-)) Ζει με δύο γάτες, ένα κούνελο και την Τζενούλα, το κουτάβι του καταφυγίου με το σπασμένο πόδι που το φωνάζαμε Λουλάκι.
	Ο Μαξ, ο Συριανός μικρούλης βρήκε επιτέλους το σπίτι του και την οικογένειά του. Τον είχαν εγκαταλείψει στη Σύρο... Τον βρήκε και τον περιέθαλψε μία Αγγλίδα μέχρι να βρεθεί η οικογένεια που θα αποφάσιζε να τον κάνει μέλος της. Ζει τώρα πια άρχοντας στη Κέρκυρα και τρελλαίνει ανθρώπους και σκυλίτσες με τα νάζια και τα χάδια του.
	Το Λουλάκι υιοθετήθηκε!!! Ζει πια ευτυχισμένη με την ονειρεμένη οικογένειά της. Τα παιδιά την φωνάζουν Τζέννη και την διάλεξαν ακριβώς επειδή είχε κουτσό ποδαράκι!!!
	Η Σαβάνα είναι η τυχερή! Πρώτη από τα αδέλφια της (Αρθούρο, Λανσελότο κλπ) υιοθετήθηκε και ζει στη ζεστασιά της καινούργιας της οικογένειας. Ποτέ πια αδέσποτο!